Η κρίση πέρασε, ζήτω η κρίση
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Η κρίση πέρασε, ζήτω η κρίση
Λύση; Ναι, λύση. Και λοιπόν; Για μένα είναι; Δεν είναι – άρα, γιατί να ασχολούμαι; Σωστό – αλλά και πολύ λάθος. Πρώτον. Κανείς δεν επρόκειτο να μας δώσει την παραμικρή λύση στο πρόβλημα του δημοσίου χρέους μόνο και μόνο επειδή είμαστε καλά παιδιά και ωραίοι τύποι.
Δεύτερον, εκεί που είχαμε φτάσει δεν έχει φτάσει άλλος. Για την ακρίβεια, έχουν φτάσει κάτι ωραίοι κύριοι σαν τους Lehman Brothers αλλά είχαν κακά ξεμπερδέματα. Δεν είναι το καλύτερο να σε μελετάει όλη η οικουμένη – για κακό. Και εμάς μάς μελετούσαν. Οχι για το κακό αλλά για το χειρότερο.
Τρίτον, όταν φτάνεις να χρωστάς ό,τι έχεις και δεν έχεις δεν πολυσκέφτεσαι τι έχεις – αλλά τι άλλο μπορεί να χάσεις. Και εμείς βρεθήκαμε σε αυτό το στάδιο. Ποιος να το έλεγε το 2004; Κανείς. Αλλά βρεθήκαμε σε αυτό το σημείο – αν θέλει κάποιος μπορεί να συζητάει το γιατί ώς το πρωί, όμως απάντηση δεν πρόκειται να βρει.
Ο δρόμος
Τι πέτυχε η χώρα προχθές; Πολλά, αλλά και τίποτα. Ξεφορτωνόμαστε το πρόβλημα του χρέους, αλλά μας μένει το έρεβος των ελλειμμάτων. Εν ολίγοις, πρέπει να κάνουμε τα πάντα αλλά γνωρίζουμε πια πως οι θυσίες έχουν αντίκρυσμα. Η χώρα σώθηκε από την κρίση χρέους. Μένει να σωθούν οι πολίτες και η κοινωνία.
Η κυβέρνηση έχει δύο δρόμους. Ο πρώτος, που είναι και ο πλέον ευδιάκριτος, είναι ο δρόμος της έπαρσης. Δεν είναι απλό πράγμα να πετυχαίνεις τέτοιες συμφωνίες εν μέσω μιας τεράστιας κρίσης. Ο δεύτερος, που είναι ο δύσκολος, είναι ο δρόμος της διακυβέρνησης.
Οσο και να φαίνεται απλό, η κυβέρνηση δεν έχει κυβερνήσει. Μπορεί να το κάνει από εδώ και πέρα – ή μπορεί να συνεχίσει ό,τι έκανε ώς τώρα. Αν κάνει ό,τι έκανε ώς τώρα είναι βέβαιο ότι θα χάσει πολύ γρήγορα κάθε νομιμοποίηση. Αν αποφασίσει να κυβερνήσει, μπορεί και να συναντήσει μία άλλη Ελλάδα. Που δεν πηγαίνει στον προορισμό της με το ταξί – αλλά με την κοινή λογική. Δηλαδή με τον συντομότερο δρόμο.
Google news
