Μονόδρομος ο ΟΗΕ

Γ.Ντ.: Μπορούμε να πούμε σε αυτούς που αναρωτιούνται για το τι ακριβώς συμβαίνει στην Κύπρο ότι οι στόχοι δεν έχουν αλλάξει, απλώς χρειάζεται ένα περιθώριο χρόνου για να προχωρήσει και να ελιχθεί πολιτικά κανείς μέσα σε μια πολύ δύσκολη πραγματικότητα. Το σημειώνω αυτό γιατί, παρατηρώντας από μακριά έστω την καθημερινότητα της κυπριακής πολιτικής ζωής, ακούω, όπως ακούμε όλοι μας, πολλές υπερβολές περί προδοσίας, περί ξεπουλήματος. Προσωπικά πιστεύω ότι κανένας πρόεδρος όλα τα αυτά τα τριάντα πέντε χρόνια προσπάθησε να πουλήσει ή να ξεπουλήσει οτιδήποτε. Γιατί όλος αυτός ο φανατισμός και η καθοδηγούμενη συσκότιση; Ενας από τους πολλούς λόγους για τους οποίους είχα στραφεί και εγώ τις τελευταίες ώρες εναντίον του Σχεδίου Ανάν ήταν ότι δεν μπορούσα να δεχτώ ένα σχέδιο που έδινε Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) στις βρετανικές βάσεις, και μάλιστα με τον κίνδυνο να ισχύσει εσαεί. Δεν είναι αυτός ακόμα ένας λόγος για να πει κανείς ότι ο ΟΗΕ έχει χάσει την αξιοπιστία του; Κοιτάξτε τι περάσαμε στο Βιετνάμ, την Καμπότζη, την Κορέα, το Πακιστάν, την Ινδία, τι περνάμε ακόμη. Ολος λοιπόν αυτός ο καταστατικός χάρτης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συνεχίζουν να καταπατούνται δεν έχει τελικά πολλά στοιχεία από θεατρική καρικατούρα;

Δ.Χρ.: Θα μου επιτρέψετε να πω ότι στηριζόμενοι σε αυτόν τον χάρτη θα έχουμε στο τέλος ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος. Υπάρχουν και αναλαμπές που είναι θετικές, άρα μην ακυρώσουμε τον ΟΗΕ, αλλά να αγωνιστούμε να τον διορθώσουμε. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή, είναι μονόδρομος. Είμαι όμως σίγουρος ότι το μέλλον της ανθρωπότητας δεν μπορεί να είναι αυτό το ληστρικό σύστημα που ζούμε σήμερα. Το μέλλον της ανθρωπότητας μοιάζει με μια εγκυμοσύνη που θα είναι μακροχρόνια. Τελικά όμως θα γεννηθεί νέος πολιτισμός και νέο υγιέστατο παιδί.