ΓΝΩΜΗ Η κατάρρευση του Κάμερον

Ο Πίτερ Ομπορν, γράφοντας πρόσφατα στη συντηρητική εφημερίδα «Daily Telegraph», ανέφερε ότι ο βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον δεν αντιμετώπιζε απλώς προβλήματα, αλλά «βρίσκεται στον υπόνομο». Αυτό φαίνεται ότι είναι αλήθεια. Ο Κάμερον έχει χάσει κάθε έλεγχο στην υπόθεση του Ρούπερτ Μέρντοκ. Επέδειξε εντυπωσιακή έλλειψη ορθής κρίσης στην πρόσληψη του Αντι Κόλσον, πρώην διευθυντή της κυριακάτικης εφημερίδας «News of the World», στη θέση του υπεύθυνου επικοινωνίας της Ντάουνινγκ Στριτ – μια απόφαση που αποτέλεσε σχεδόν ύβρη και ελήφθη παρά τις πολλές συμβουλές για το αντίθετο που δέχθηκε ο Κάμερον. Η απόφασή του είχε προφανώς διπλό στόχο: να δείξει σε όλους ότι έπαιρνε μόνος του τις αποφάσεις και δεν υποκύπτει σε πιέσεις ή προτροπές αλλά και για να τον αντιμετωπίζει φιλικά το 37% του βρετανικού Τύπου, το οποίο έχει στην ιδιοκτησία του ο Μέρντοκ.

Στον πρώτο χρόνο στην πρωθυπουργία ο Κάμερον συναντήθηκε 26 φορές με διάφορα στελέχη της News Corp. του ομίλου Μέρντοκ, μεταξύ των οποίων και με τη Ρεμπέκα Μπρουκς, η οποία συνελήφθη από τη βρετανική αστυνομία την Κυριακή. Η Μπρουκς έτυχε να είναι μέλος της «καλής κοινωνίας» του Τσίπινγκ Νόρτον – στην εκλογική περιφέρεια του Κάμερον, το Οξφορντσάιρ – «μιας ομάδας πλούσιων, ανήθικων και διψασμένων για εξουσία Λονδρέζων».

Η ορθή κρίση του Κάμερον έχει τεθεί εν αμφιβόλω. Το πράσινο φως που άναψε η κυβέρνησή του στη News Corp. για την εξαγορά του 61% της πλατφόρμας συνδρομητικών καναλιών BSkyB – μια συμφωνία που τώρα εγκαταλείφθηκε – απαιτεί ενδελεχή περαιτέρω εξέταση. Είναι δύσκολο να μη σκεφθεί κάποιος ότι ο Κάμερον δεν εξυπηρετούσε την Μπρουκς, τον Μέρντοκ και τον γιο του Τζέιμς Μέρντοκ. Θα επιβιώσει πολιτικά; Μάλλον θα είναι πολύ δύσκολο να ανέβει στην επιφάνεια από τα βάθη όπου έχει κατρακυλήσει. Ομως δεν έχει πέσει μόνο ο Κάμερον στον υπόνομο. Η δυσωδία προσφάτως αφορά ολόκληρη τη βρετανική κουλτούρα – οι δωροδοκίες, η ηδονοβλεψία, η εμμονή με τα ριάλιτι-σόου όλα αυτά αναδείχθηκαν από τις αποκαλύψεις για τα όσα έκαναν οι ταμπλόιντ εφημερίδες προκειμένου να ικανοποιήσουν τη λαγνεία των αναγνωστών τους – υποκλοπές στα τηλέφωνα με κάθε τίμημα, ακόμα και στο τηλέφωνο ενός 13χρονου κοριτσιού που δολοφονήθηκε.

Μπορούμε να συζητήσουμε σε ποιον βαθμό ο Μέρντοκ δημιούργησε αυτή την κουλτούρα ή την ενίσχυσε μέσω της χωρίς ηθική προσέγγισής του στη δημοσιογραφία – και της πλήρους εκτροπής της σε εγκληματικές δραστηριότητες. Σίγουρα έπαιξε σημαντικό ρόλο, εκθέτοντας την αστυνομία και βουλευτές που συμβιβάστηκαν. Ομως οι δυτικές κοινωνίες, των ΗΠΑ συμπεριλαμβανομένων, δεν θα επεδείκνυαν τα ίδια χαρακτηριστικά – έλλειψη ηθικής και αρχών και πλήρη υποταγή της πολιτικής στον πακτωλό των χρημάτων – χωρίς τον Μέρντοκ; Πιστεύω ναι.

Η υπόθεση Μέρντοκ αποτελεί μια ιστορία της εποχής μας που θα πρέπει να λειτουργήσει προειδοποιητικά. Ο αυστραλός μεγιστάνας είναι ένας ευφυής επιχειρηματίας που με την αναλγησία του δημιούργησε ο ίδιος παγίδα στον εαυτό του. Γνώριζε καλύτερα από τον καθένα ότι οι μεταμοντέρνες κοινωνίες διψούν να ικανοποιήσουν τα βίτσια τους και αυτός προσπάθησε να τους παρέχει το υλικό αυτό. Γίναμε μάρτυρες ενός φαινομένου βαθιάς διαφθοράς και δόλου. Η πολιτική έχει κατακτηθεί από το χρήμα, την εικόνα και τις κλίκες των προνομιούχων. Αυτό που βλέπουμε είναι το τέλος της πολιτικής. Ολες οι μεγάλες τεχνολογικές και άλλες δυνάμεις στις δυτικές κοινωνίες πιέζουν προς την πόλωση. Η Google κάνει το προφίλ σας και σας στέλνει υλικό που θα ενισχύσει την ιδέα που έχετε ήδη για τον κόσμο. Ολο και περισσότερο ζούμε μέσα σε αυτά που ξέρουμε. Οι συζητήσεις και ο διάλογος πεθαίνουν.