ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΑ Special Olympics παρά θίν’ αλός

Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω για ποιον λόγο διαμαρτύρονται όλοι αυτοί για τον τουρισμό μας που δήθεν θίγεται από τις κινητοποιήσεις και τους αποκλεισμούς των λιμανιών κι άλλες παρόμοιες καταστροφές της κρουαζιέρας. Επιδεικνύουν έλλειψη φαντασίας και απουσία ευρηματικότητας, απαραίτητα στοιχεία για την επιχειρηματικότητα, έστω και με ανεβασμένο ΦΠΑ.

Συμφωνώ πως η όλη υπόθεση της τουριστικής ανάπτυξης θυμίζει λίγο Special Olympics. Εύκολα όμως μπορούμε να τη μετατρέψουμε σε ένα πραγματικό Live your myth in Greece όπως έλεγε, εν τη σοφία του, ο κ. Αβραμόπουλος.

Σκέψου τώρα να έχεις ξυπνήσει στην ωραία κλιματιζόμενη καμπίνα σου λικνιζόμενος από μια ελαφριά φουσκοθαλασσιά, ό,τι πρέπει για να κοιμηθείς γλυκά γλυκά και να ονειρεύεσαι πως γλιστράς απαλά σε κάποιο φιορδ της σκανδιναβικής πατρίδας σου. Σκέψου να έχεις καταναλώσει το πρωινό σου με διάφορα ακτινίδια και λαρδιά και να έχεις καταφέρει να συρθείς ώς την ελεύθερη σεζ λονγκ στο τρίτο κατάστρωμα όπου και η πλησιέστερη πισίνα. Κι ενώ η ζωή σού φαίνεται επιτέλους γενναιόδωρη και ρουφάς από το καλαμάκι το πρώτο κοκτέιλ της ημέρας, έστω ανάμεικτο φρουτοχυμό, μια δυσοίωνη σκέψη παραμερίζει το άρωμα του αντηλιακού που βγάζει ο κόσμος γύρω σου – αυτό το άρωμα που ονειρευόσουν όλο τον χειμώνα.

Πρέπει, λέει, σε λίγο να σηκωθείς από κει που κάθεσαι, να ντυθείς, να κατέβεις από το πλοίο και να ανέβεις στο πούλμαν που θα σε οδηγήσει ώς τον Γολγοθά. Κι όταν πια φτάσεις στον τόπο του μαρτυρίου θα πρέπει να σκαρφαλώσεις κάτι γλιστερά σκαλοπάτια με σαράντα υπό σκιάν και να βρεθείς πάνω σ’ έναν βράχο όπου μια ξεναγός που βιάζεται να τελειώνει με την υπόθεσή σου θα σε βομβαρδίσει με χρονολογίες και ονόματα δείχνοντάς σου κάτι μισοσπασμένα μάρμαρα.

Ωσπου αντιλαμβάνεσαι ανακουφισμένος ότι τίποτε απ’ όλα αυτά δεν πρόκειται να γίνει. Γιατί έξω από το πλοίο χιλιάδες κίτρινα αυτοκίνητα φρόντισαν να σε απαλλάξουν από το μαρτύριο. Κι όταν ρωτάς τι γράφουν αυτά τα τεράστια πανό που ανεμίζουν, σου λένε «Μολών λαβέ» και «Ή ταν ή επί τας». Ηρθαν απ’ την αρχαία Σπάρτη απευθείας.

Κι εσύ γυρνάς στο κοκτέιλ σου ευγνωμονώντας τα κίτρινα αυτοκίνητα και τους οδηγούς τους που σου έδειξαν την αρχαία Ελλάδα χωρίς να ταλαιπωρηθείς μες στο λιοπύρι. Κι όταν βλέπεις τους άλλους που μόλις πέρασαν τη δοκιμασία της Ακρόπολης και θέλουν να ξαναμπούν στην καμπίνα τους αλλά δεν τους αφήνουν τα κίτρινα αυτοκίνητα σκέφτεσαι στωικά: «Ας πρόσεχαν».

Ηταν κι εκείνος ο κύριος που απόρησε σε άπταιστα αγγλικά: «Πώς είναι δυνατόν το κράτος να επιτρέπει τέτοιου είδους διαμαρτυρίες!». Για ξεκάρφωμα το έκανε. Ηθελε να περάσει τρεις εβδομάδες μόνος του, μακριά από την προτεστάντισσα γυναίκα του και την έπεισε πως πριν πεθάνει θέλει να επισκεφθεί την Ακρόπολη. Επρεπε να βρει κάποια δικαιολογία ο άνθρωπος.

«Η Ιθάκη σ’ έδωσε» μια ωραία κρουαζιέρα.