Τέλος για τη σειρά Harry Potter – το «αποχαιρετιστήριο» φιλµ όπως θα έχετε φανταστεί σηµειώνει ήδη ρεκόρ εισπράξεων και, να σας πω την αλήθεια, δικαίως. Με τα δεδοµένα του franchise, αυτός ο Πότερ είναι ένας από τους καλύτερους, κι ας παραµένει ελαφρώς άκαµπτος από τη σοβαροφάνεια που µαστίζει όλα σχεδόν τα φιλµ του (µε εξαίρεση το πρώτο, που παραµένει και το πιο πετυχηµένο). Εντυπωσιακό και το 3D έστω κι αν, και τούτη τη φορά, είχα να αντιµετωπίσω την υποχρεωτική σκοτεινιά της τρισδιάστατης κόπιας. Οπου οι Θανατοφάγοι κάνουν τη δραµατική τους επίθεση στο πολύπαθο Χόγκουαρτς και ο Χάρι Πότερ αναζητά το µυστικό που θα εξολοθρεύσει µια και καλή τον Βόλντεµορτ, τον κακό, φρικτό και ξεµυτιασµένο Ρέιφ Φάινς. Κάθε σκηνή δράσης εναλλάσσεται µε µια «ανακοίνωση» αγγλοσαξονικού τύπου και ο ενηµερωµένος πλέον θεατής περιµένει το χτύπηµα των επερχόµενων γεγονότων παρέα µε τους ήρωες της κ. Ρόουλινγκ. Στο φινάλε όµως δεν είναι το πρωτότυπο υλικό αυτό που κάνει τη διαφορά, αλλά το επιτελείο που έχει επιστρατευτεί. Δείτε, για παράδειγµα, πώς ο Αλαν Ρίκµαν κάνει θαύµατα µε τον χαρακτήρα του Σέβερους Σνέιπ. Κυριολεκτικά δίνει ζωή σε έναν χαρακτήρα που στα χέρια κάποιου άλλου ηθοποιού θα καταντούσε τραγική καρικατούρα. Διαβάστε τα ονόµατα των ηθοποιών που πέρασαν από τη σειρά: Κένεθ Μπράνα, Τζον Χαρτ, Ρίτσαρντ Χάρις, Γκάρι Ολντµαν, Τζον Κλιζ, Μάγκι Σµιθ, Εµα Τόµσον, Μάικλ Γκάµπον, Ελενα Μπόναµ Κάρτερ, Ρέιφ Φάινς και είµαι βέβαιος πως κάποιους έχω ξεχάσει. Πώς να στραβοπατήσουν οι κινηµατογραφιστές µε τέτοιο έµψυχο υλικό; Οι οπαδοί πάντως θα συγκινηθούν. Και οι πιο απαιτητικοί θα σταθούν στο όµορφα ανεπτυγµένο εναρκτήριο µέρος, καθώς και σε όλες τις µικρές αλλά τόσο απαραίτητες σιωπές ενός παιδικού έπους που χρόνια τώρα διεκδικεί τη «στάµπα» του κλασικού.