e-πιτυχία χωρίς… πτυχίο
Το 2005 τα πρώτα γραφεία της εταιρείας τους βρίσκονταν σε ένα μικρό διαμέρισμα στη Θεσσαλονίκη. Το 2009 ο Κώστας Μάντζιαρης (αριστερά) και ο Γιώργος Βαρέλογλου πούλησαν τη μικρή διαφημιστική σε μεγάλη εταιρεία υπηρεσιών Διαδικτύου στην Αθήνα
Ο 31χρονος Κώστας Μάντζιαρης και ο 27χρονος συνέταιρός του Γιώργος Βαρέλογλου αποφάσισαν να σπουδάσουν σε πανεπιστημιακές σχολές που ίσως τους εξασφάλιζαν έναν καλό μισθό. Ως φοιτητές παράτησαν, όμως, το πανεπιστήμιο για να ιδρύσουν τη δική τους διαφημιστική εταιρεία. Το 2009 η επιχείρησή τους εξαγοράστηκε από μεγάλη εταιρεία υπηρεσιών Διαδικτύου στην Αθήνα, ενώ φέτος οι δυο τους υπολογίζουν τον τζίρο τους στα 3 εκατ. ευρώ.
Η επιθυμία του να παρατήσει το πανεπιστήμιο στο όνομα της επιχειρηματικότητας οφείλεται σε μια σειρά από απλά καθημερινά γεγονότα, λέει στα «ΝΕΑ» ο Γιώργος. Ως παιδί διδάχθηκε από τη γιαγιά του πώς να εξοικονομεί και να βγάζει χρήματα. Το 2005 κέρδισε ως φοιτητής έναν πανεπιστημιακό διαγωνισμό επιχειρηματικής ιδέας. Λίγο αργότερα – έχοντας συνειδητοποιήσει πως δεν σπούδαζε αυτό που του άρεσε – συνάντησε τον συνέταιρό του Κώστα. Σήμερα κανείς από τους δύο δεν σκέφτεται να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Τουλάχιστον όχι άμεσα, λένε.
Οι νεαροί επιχειρηματίες χωρίς πτυχίο, οι οποίοι επένδυσαν στη δύναμη των υπολογιστών και του Διαδικτύου, δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Το 1976 ο συνιδρυτής της Microsoft Μπιλ Γκέιτς διέκοψε τις σπουδές τους στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ σε ηλικία 19 ετών για να ιδρύσει τη δική του εταιρεία. Το ίδιο έκανε το 2004 ο 20χρονος τότε Μαρκ Ζάκερμπεργκ, συνιδρυτής του facebook, έχοντας συμπληρώσει μόλις δύο χρόνια σπουδών. Σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας, ο αριθμός των Ελλήνων που δεν κατάφεραν να πάρουν πτυχίο την τελευταία πενταετία αγγίζει τους 12.245 στα ΤΕΙ και τους 6.749 στα ΑΕΙ, ενώ μόνο το 2010 καταγράφονται 132.430 αιώνιοι φοιτητές σε όλες τις σχολές.
Η ΑΠΟΦΑΣΗ. Ο Κώστας Μάντζιαρης ίδρυσε τη Mindworks το 2003 με αρχικό κεφάλαιο 10.000 ευρώ, σταματώντας τις σπουδές του στο Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστήμιου Μακεδονίας. «Ηταν λίγο παράτολμο το εγχείρημα. Το πανεπιστήμιο ήταν απλώς ένα ανοικτό παράθυρο, ώστε να ανακαλύψουμε τι πραγματικά θέλαμε να κάνουμε», λέει. Στην αρχή τα έξοδα ξεπερνούσαν τα έσοδα και το προσωπικό τους μηναίο εισόδημα δεν ξεπερνούσε τα 300 ευρώ τον μήνα.
Στην ελληνική αγορά μπήκαν κάπως ανορθόδοξα. Δεν είχαν εργασιακή εμπειρία, ούτε δίκτυο πελατών. «Δεν γνωρίζαμε καν πώς να τιμολογήσουμε τις υπηρεσίες μας. Οταν χρειάστηκε να αναπτυχθούμε αναζητήσαμε υποψήφιους πελάτες μέσα από τον Χρυσό Οδηγό», λέει ο Γιώργος. Πειραματίστηκαν για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια. Διδάχθηκαν τεχνικές παρακολουθώντας αντίστοιχες εταιρείες στο εξωτερικό και διαβάζοντας οδηγίες σε διαδικτυακά φόρουμ. Αναζήτησαν υπηρεσίες που έλειπαν από την ελληνική αγορά και κατέληξαν στις τεχνικές βελτιστοποίησης διαδικτυακού μάρκετινγκ για εταιρικές ιστοσελίδες.
Η ΑΓΟΡΑ. «Το 2005 το ελληνικό Διαδίκτυο ήταν σαν το Ελντοράντο. Ηταν μια εντελώς παρθένα περιοχή. Προσπαθήσαμε να βρούμε κάτι που δεν είχαν οι άλλες διαφημιστικές εταιρείες και που εμείς μπορούσαμε να προσφέρουμε», λέει ο Γιώργος.
Προσέγγισαν το κοινό τους μέσω Διαδικτύου, διαφημίζοντας τις υπηρεσίες τους στο μπλογκ τους, και προσέλαβαν το προσωπικό τους με τον ίδιο τρόπο. Σήμερα έχουν 60 εταιρείες στο πελατολόγιό της και απασχολούν 25 υπαλλήλους, πολλοί από τους οποίους έχουν μεταπτυχιακά. Θεωρούν ότι έχουν πετύχει ακριβώς επειδή δοκίμασαν τα πάντα. Μετά την εξαγορά και ενσωμάτωση της εταιρείας ο Κώστας ασχολείται με τα οικονομικά και ο Γιώργος με την περαιτέρω ανάπτυξή της.