«Δεν τρομάζει η επιλεκτική χρεοκοπία»

Στάση αναμονής τηρεί η ελληνική κυβέρνηση ενόψει των έντονων παρασκηνιακών διαβουλεύσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη, σχετικά με τις κρίσιμες αποφάσεις που καλείται να λάβει η Ευρώπη για την Ελλάδα και τις υπόλοιπες χώρες που αντιμετωπίζουν κρίση χρέους. Παράλληλα κορυφώνει τις πιέσεις της, καθώς ταυτόχρονα με τη «νομιμοποίηση» του όρου «επιλεκτική χρεοκοπία» δημοσιοποιεί τους όρους της, που είναι:

< βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους

< μικρότερο κόστος του χρέους

< προστασία των ελληνικών νοικοκυριών μέσω της μακροχρόνιας σταθερότητας της ελληνικής οικονομίας.

Τόσο στο Υπουργικό Συμβούλιο ο Πρωθυπουργός, όσο και στη Βουλή ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών, κάλεσαν την Ευρωπαϊκή Ενωση να λάβει εγκαίρως αποφάσεις, γιατί κάθε κωλυσιεργία εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για ολόκληρη την ευρωπαϊκή οικονομία.

Κινούμενη πάντα στη νέα στρατηγική της δημοσιοποίησης των ελληνικών θέσεων, η κυβέρνηση έσπευσε χθες να διαβεβαιώσει (διά του υπουργού Οικονομικών) ότι «η επιλεκτική χρεοκοπία δεν είναι χρεοκοπία, αλλά μια κατάταξη των οίκων αξιολόγησης», ότι δεν υφίσταται κίνδυνος για την πραγματική οικονομία, και παράλληλα να ενισχύσει τη θέση αυτή με μια σημαντική απόφαση: της παράτασης ώς το 2015 της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου για τις καταθέσεις.

Στο εσωτερικό μέτωπο, η κυβέρνηση εξαπέλυσε σκληρή επίθεση στην αξιωματική αντιπολίτευση με αφορμή την «πρωτοβουλία» του Αντώνη Σαμαρά να «περικόψει» από τον όρο «επιλεκτική χρεοκοπία» το «επιλεκτική» και να κατηγορήσει την κυβέρνηση ότι μεθοδεύει τη χρεοκοπία της χώρας.

«παιζουν με τισ λεξεισ». «Κάποιοι παίζουν με τις λέξεις, συγχέοντας σκόπιμα την ορολογία των οίκων αξιολόγησης με καταστάσεις επώδυνες για την πραγματική οικονομία» κατήγγειλε ο Πρωθυπουργός μιλώντας στο Υπουργικό Συμβούλιο και προειδοποίησε ότι οι επόμενες ημέρες είναι ιδιαίτερα κρίσιμες και ότι η Ελλάδα καλείται να αντιμετωπίσει προκλήσεις και δύσκολες διαπραγματεύσεις.

Παράλληλα επανέλαβε ότι είναι αποφασισμένος να συγκρουστεί με κατεστημένα συμφέροντα και αντιλήψεις: «Κάνοντας εμείς τη δουλειά μας, με τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα και αποτελεσματικότητα, εκ των πραγμάτων θα συγκρουστούμε αλλού με μικρότερα, αλλού με μεγαλύτερα συμφέροντα. Εμείς προχωράμε, για να δείξουμε ότι η Ελλάδα κινείται ακριβώς σε αυτήν την τροχιά, της βιώσιμης ανάπτυξης. Και αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να αντιμετωπίζουμε και μια Ευρώπη που πολλές φορές, σε αντίθεση με εμάς, αργεί και δυσκολεύεται να πάρει τις απαραίτητες αποφάσεις».

«δυνατη οικονομια». Ο Πρωθυπουργός υπεραμύνθηκε των προσπαθειών που καταβάλλει η κυβέρνησή του, υποστηρίζοντας πως «κάνει ό,τι περνά από το χέρι της αυτή τη στιγμή, για να μπορέσουμε αύριο και στο εγγύς μέλλον να έχουμε ένα βιώσιμο χρέος και να διαχειριστούμε μέσα σε ομαλές συνθήκες αυτό το μεγάλο πρόβλημα, προκειμένου να χτίσουμε και πάλι μια δυνατή οικονομία, να φέρουμε επενδύσεις, να γίνει βιώσιμη η οικονομία μας και πιο δίκαιη η κοινωνία μας».

Το θέμα της ανάδειξης της επικίνδυνα μικροπολιτικής τακτικής που ακολουθεί ο αρχηγός της Ν.Δ. έθεσε πρώτος στο Υπουργικό Συμβούλιο ο Κ. Σκανδαλίδης, για να ακολουθήσουν οι Θ. Πάγκαλος, Μ. Παπαϊωάννου, Π. Οικονόμου. Ο Πρωθυπουργός συμφώνησε λέγοντας ότι «η Νέα Δημοκρατία ακολουθεί πολιτική πονταρίσματος στην πτώχευση», ενώ ο κ. Οικονόμου διατύπωσε τη σοβαρή καταγγελία ότι στην πολιτική που ασκεί η Ν.Δ. εκπροσωπούνται συγκεκριμένες δυνάμεις οι οποίες επιδιώκουν τη χρεοκοπία της χώρας για να αποκομίσουν κέρδη.

Μεγάλη συζήτηση στο Υπουργικό Συμβούλιο έγινε για το τι ακριβώς σημαίνει ο όρος «επιλεκτική χρεοκοπία» και ζητήθηκε ακόμη και η… ακριβής μετάφρασή του από τα αγγλικά.

Οι Α. Διαμαντοπούλου, Κ. Σκανδαλίδης, Π. Μπεγλίτης ζήτησαν από τον Ευάγγελο Βενιζέλο να εξηγήσει τι προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει αυτή η κατάσταση, και ο κ. Βενιζέλος διαβεβαίωσε ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα για την πραγματική οικονομία και πως η διάρκειά της μπορεί να είναι από μερικές ώρες έως μερικές ημέρες.

Ενημέρωσε ακόμη τους συναδέλφους του ότι το τραπεζικό «ευρωσύστημα» μπορεί να καλύψει επαρκώς τα πιθανά προβλήματα ρευστότητας που μπορεί να αντιμετωπίσουν οι ελληνικές τράπεζες και δεν υφίσταται ο παραμικρός κίνδυνος ούτε και από αυτήν την πλευρά.