ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Το άλλο ΕΣΥ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Τους θεοποιούν – εκείνοι που έχουν ταλαιπωρηθεί από ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, έχουν νιώσει τις δυνάμεις τους να τους εγκαταλείπουν και τελικά έχουν νικήσει την ασθένειά τους, συνήθως αντιμετωπίζουν τον γιατρό τους σαν ένα μικρό ή μεγάλο Θεό.
Αναγνωρίζουν στο πρόσωπό του το μέλλον που τους χάρισε, νιώθουν βαθιά ευγνωμοσύνη.
Πόσω μάλλον όταν αυτός ο γιατρός δεν ζήτησε φακελάκι και δεν χαρίστηκε στο lifestyle. Θα πει κανείς ότι αυτή είναι η δουλειά τους – να γιατρεύουν και να μην εκβιάζουν για να παραβιάσουν τις λίστες αναμονής ή για να προσφέρουν απλώς τις υπηρεσίες τους.
Δεκτό. Μόνον που επηρεασμένοι από τα σκάνδαλα, το μαύρο χρήμα, τα φακελάκια, τις φουσκωμένες καταθέσεις και τις αδικαιολόγητες δοσοληψίες με τους προμηθευτές και τις φαρμακευτικές, έχουμε σχεδόν ξεχάσει ότι ούτε οι γιατροί τα «φάγανε μαζί».
Το ζευγάρι που είχα μπροστά μου – εκείνος πρώην νεφροπαθής και νυν μεταμοσχευμένος και εκείνη η σύντροφός του που στάθηκε πλάι του όλα αυτά τα χρόνια – με ενθουσιασμό περιέγραφε το άλλο πρόσωπο του ΕΣΥ. Το φιλικό προς τον ασθενή, με έμπειρους χειρουργούς, με πρόθυμους νοσηλευτές, με γιατρούς που ενδιαφέρονται για τα περιστατικά τους και που θυμώνουν όταν αυτά «στραβώνουν».
Δεν μπορούσα να μοιραστώ την έκπληξή τους. Ετσι θα έπρεπε να λειτουργούν τα δημόσια νοσοκομεία. Κι αν αυτός είναι – ή θα έπρεπε να είναι – ο κανόνας, δεν σημαίνει πως το ΕΣΥ συγκροτείται μόνον από εξαιρέσεις.
Google news
