Ενα λυσάρι για τα «στημένα»

Στη συνεδρίαση της Σούπερ Λιγκ την περασμένη εβδομάδα, ο Βαγγέλης Μαρινάκης έθεσε το ζήτημα των «στημένων» αγώνων στη σωστή του διάσταση: «Στον αθλητισμό και ειδικά στο ποδόσφαιρο δεν μιλάει κανένας καθαρεύουσα, ούτε με εκκλησιαστικούς όρους». Που σημαίνει ότι δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα αν ο κοριός έπιανε τον έναν παράγοντα να λέει στον άλλον: «Φίλτατε, προβέβηκα εις την τού αγώνος τού μέγα τακτοποίησιν αριθμώντας εις το ευμέγεθες αιδοίον τεσσαράκοντα και εκατόν παπύρους ίνα λάβωμεν την νίκην και εγγράψωμεν άπαντες εις τους εμούς όρχεις – τίνι τρόπω οράς με;». Αντί για το ποινικώς κολάσιμο και ηθικώς μεμπτό: «Αγαπούλα μου, μέτρησα 140 “χαρτιά” στο μ@@νί τον χοντρό και το έχω κουμπώσει το ντέρμπι, για να τσιμπήσουμε τους βαθμούς και να τους γράψουμε όλους στα παπάρια μας – πώς με βλέπεις;».

Εφόσον το πρόβλημα είναι γλωσσικό και ο μέσος Ελληνας δυσκολεύεται να κατανοήσει τους επίμαχους διαλόγους – επειδή τόσες άγνωστες λέξεις δεν θα έβρισκε ούτε στον Ομηρο – η στήλη δημοσιεύει σήμερα το πρώτο μέρος του μεγάλου ερμηνευτικού και ετυμολογικού λεξικού της Παράγκας Νο2. Πρόκειται για έναν χρήσιμο οδηγό ανάγνωσης των συνομιλιών της πρώτης δικογραφίας, αλλά και εκείνων που θα κυκλοφορήσουν συντόμως – φαντάζομαι κι αυτές στην επίσημη γλώσσα του παρακράτους του ποδοσφαίρου και όχι στα αρχαιοπρεπή ελληνικά του Τζαρτζάνου που βασάνισαν γενιές και γενιές μαθητών.

Αρχίζουμε με τα προσωνύμια των πρωταγωνιστών.

Χοντρός: Ο Αχιλλέας Μπέος. Προφανώς σε αντιδιαστολή με τον προκάτοχό του, τον «κοκαλιάρη». Χαρακτηρισμός υπερβολικός και άδικος, αν σκεφτεί κανείς ότι έτσι τον αποκαλούν και ο Μαρινάκης με τον Πατέρα.

Αγαπούλας: Ο Μάκης Ψωμιάδης. Βγήκε από την αγαπημένη του έκφραση «αγαπούλες μου, σας έχω αφήσει πολύ λάσκα». Οι πιο στενοί του φίλοι τον αποκαλούν και «Μάκης ο τεφάλ», επειδή αν ανοίξει το στόμα του, θα τηγανίσει πολύ κόσμο.

Ψηλός: Ο Σοφοκλής Πιλάβιος. Ο Πατέρας συνήθιζε να τον λέει «ψηλό Σισέ», πράγμα ακατανόητο αν συγκρίνεις την αποτελεσματικότητα των δύο ανδρών.

Μούσιας: Ο Νικόλας Πατέρας, για οφθαλμοφανείς λόγους. Αλλιώς και «μούσης» ή «φάδερ».

Περούκας: Ο Παπαδόπουλος, επίσης για οφθαλμοφανείς λόγους.

Θείος: Μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό, πρόκειται για κύπριο μπουκμέικερ. Ο παλιός ο «θείος» μόνο ακούει και γελάει.

Μπανάνας: Οι ερμηνείες διίστανται. Αλλοι ισχυρίζονται ότι πρόκειται για αντιπρόεδρο ιόνιας ΠΑΕ που κάνει εισαγωγές φρούτων, και άλλοι για τον μεγαλομέτοχο ιόνιας ΠΑΕ που εμπορεύεται μπανάνες. Αραγε, ποιος από τους δύο πάτησε την… μπανανόφλουδα;

Μπακάλης: Ο Βασίλης Γεωργιτσάκος που έχει ολόκληρη τη Β’ Εθνική στο τεφτέρι του.

Κινέζος ή ασιάτης: Οποιοσδήποτε… σχιστομάτης «μπουκ».

Χημικοί ή κομπιουτεράδες: Αυτοί που βγάζουν τις αποδόσεις του στοιχήματος ή εντοπίζουν τις ευκαιρίες στις αποδόσεις.

Επενδυτές: Αποφασίζουν πόσα λεφτά θα πάνε στον στοιχηματισμό και πόσα σε αυτούς που θα φέρουν το σωστό αποτέλεσμα.

Παιδιά: Κάτι γομάρια δύο επί τέσσερα που δεν θες να… παίξεις μαζί τους.

Πάμε τώρα στις άγνωστες λέξεις και φράσεις:

Πιασμάν: Ο παίκτης ή ο διαιτητής που τα έχει πάρει (από το «πιασμένος»).

Πονηρός: Αυτός που γνωρίζει το παρασκήνιο του αγώνα, σε αντίθεση με τους αδαείς που είναι «της Α’ Δημοτικού».

Το κούμπωσα: Εξασφάλισα το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Εγινε κέντα: Το «κουμπωμένο» ματς… ξεκουμπώθηκε.

Εφαγα παπά: Με δούλεψαν.

Είναι για θάνατο: 100% δικός μας.

Ξεθάρρεψε: Αυτονομήθηκε.

Θα κελαηδήσουν τα ράδια: Θα συζητηθεί.

Νηστικός ή λιμάρης: Αυτός που έχει χάσει πολλά λεφτά στο στοίχημα.

Βγάζω καφέ ή κρασί: Δίνω σε αυτόν που βοήθησε ποσοστό επί των κερδών.

Σε καθά: Η… μισή απειλή. Η ολόκληρη είναι «σε καθάρισα» (π.χ. αν δεν κάνεις αυτό που θέλω).

Μάθημα τέλος για σήμερα. Χτύπησε το κουδούνι.