«Γιόζεφ, χρειάζομαι τη βοήθειά σου…»

Μια νύχτα του Σεπτεμβρίου του 2008, καθώς ο κόσμος βυθιζόταν στην οικονομική κρίση, ο Γιόζεφ Ακερμαν δέχθηκε ένα επείγον τηλεφώνημα από την Ανγκελα Μέρκελ. Χρειαζόταν τη βοήθειά του άμεσα. Μια μεγάλη γερμανική τράπεζα ήταν έτοιμη να καταρρεύσει, όπως είχε συμβεί λίγες ημέρες νωρίτερα με τη Lehman Brothers. Η ώρα ήταν μία παρά τέταρτο, οι αγορές θα άνοιγαν σε λίγη ώρα στην Ασία, ο διοικητής της Deutsche Bank έπρεπε κάτι να κάνει.

Και το έκανε. Μέσα σε λίγα λεπτά έπεισε γερμανούς τραπεζίτες να διαθέσουν 8,5 δισεκατομμύρια ευρώ για τη σωτηρία της τράπεζας. Οπως έγραψαν πρόσφατα οι «Νιου Γιορκ Τάιμς», ο 63χρονος Ακερμαν αναδείχθηκε από την κρίση του 2008 ως ο ισχυρότερος τραπεζίτης της Ευρώπης. Ποτέ δεν έκρυψε όμως τις στενές του σχέσεις του με τις τράπεζες, για τις οποίες έχει κατηγορηθεί συχνά. Ακριβώς για να μην πληγούν οι γερμανικές τράπεζες, που κατέχουν περί τα 10 δισ. ευρώ σε ελληνικά ομόλογα, ο Ακερμαν ήταν πάντα αντίθετος σε οποιαδήποτε μορφή αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους.

Η συνταγή του για την Ελλάδα ήταν απλή: περισσότερη οικονομική βοήθεια και περισσότερη λιτότητα. Κι ας έλεγαν πολλοί οικονομολόγοι ότι μια τέτοια προσέγγιση απλώς αγοράζει χρόνο και δεν προσφέρει καμιά ελπίδα για ανάκαμψη. Αλλά κι ο άγιος φοβέρα θέλει. Η φοβέρα, στην περίπτωσή μας, είναι ο κίνδυνος να κηρύξει η Ελλάδα στάση πληρωμών και οι τράπεζες να μείνουν με άδεια χέρια. Μπροστά σ’ αυτόν τον κίνδυνο, ο Ακερμαν δήλωσε ότι η Ελλάδα πρέπει να ενισχυθεί περισσότερο, δεδομένου μάλιστα ότι «έκανε σημαντικά βήματα σε ό,τι αφορά μέτρα περικοπών». Δέχθηκε έτσι να εξετάσει το σχέδιο της Γαλλίας για τη μετακύλιση των ελληνικών ομολόγων. Και χθες ανακοινώθηκε ότι η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στη Γερμανία θα ανέλθει στα 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Μικρή ασφαλώς, αλλά πάντως ένα πρώτο βήμα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η συμμετοχή της Deutsche Bank θα είναι μικρότερη του 1 δισ. ευρώ. Ο Ακερμαν επιβεβαιώνει τη φήμη του ως φίλου των τραπεζών. Θα δεχθεί ασφαλώς πιέσεις από τον υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε – που χαρακτήρισε κάποτε ένα σχόλιό του «εξοργιστικό» και «καθόλου εποικοδομητικό» – να κάνει κάτι παραπάνω, ώστε να μπορέσει να φύγει στη συνέχεια απερίσπαστος για τις διακοπές του.