«Ολα τα υπόλοιπα είναι ήλιος»
Στο Κασμίρ, το οποίο επισκέφθηκε με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα ο ισπανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Χουάν Χοσέ Μιγιάς, τον Σεπτέμβριο του 2009, βλέπει κανείς δύο πράγματα, λέει: έναν αιώνιο πόλεμο ανάμεσα σε Ινδία και Πακιστάν κι ένα από τα ωραιότερα τοπία του κόσμου
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά «Μια χώρα που αιμορραγεί», λέγεται το συγκλονιστικό ρεπορτάζ της δημοσιογράφου και συγγραφέα Λεϊλά Γκεριέρο από το Μπουένος Αϊρες. Περιγράφει – Μάιος του 2010 – τη φρίκη στη Ζιμπάμπουε, πρώην Ροδεσία, η οποία λόγω μετάλλαξης του καθεστώτος Μουγκάμπε αλλά και του AIDS (πεθαίνουν 2.500 άνθρωποι το μήνα), από αφρικανικό πρότυπο ανάπτυξης οδηγήθηκε στη διάλυση σε 20 χρόνια. Λέει χαρακτηριστικά:
«Στον οικισμό του Νκούνζι, στην άκρη ενός μονοπατιού με αγκαθωτά δένδρα και έναν ανελέητο ουρανό, ζουν η Μανγκουένγια και η εγγονή της Νκανίισο, 17 ετών, που μοιάζει να είναι εννέα. Κάθονται σε ένα χαλάκι, κάτω από ένα δένδρο. Τρώνε τρεις φορές την ημέρα, τις δύο ψημένα φιστίκια. Η Νκανίισο έμενε στη Χαράρε, αλλά όταν αρρώστησε η μάνα της ήρθαν εδώ. Δεν υπάρχει ούτε νερό ούτε ηλεκτρικό, αλλά τουλάχιστον υπάρχει η γιαγιά.
“Η μάνα μου πέθανε πέρυσι, σε αυτό το σπιτάκι όπου τώρα κοιμάμαι εγώ. Πριν πεθάνει μου ζήτησε να μην παρατήσω το σχολείο”.
“Και πας στο σχολείο;”.
“Οχι. Δεν έχω να πληρώσω τα δίδακτρα. Θα ήθελα να σπουδάσω και μετά να πάω στη Νότια Αφρική, αλλά δεν θέλω να απομακρυνθώ από τη γιαγιά μου. Ολα της τα παιδιά έχουν πεθάνει. Είχε τέσσερα. Ολα πέθαναν από AIDS και είναι θαμμένα εδώ».
Η Μανγκουένγια σηκώνεται όρθια και προχωρά σε ένα μονοπάτι με ευκαλύπτους. Σε μια στροφή σταματά και δείχνει τους σκιερούς τάφους. Τους τέσσερις τάφους, όπου κείνται τα οστά αυτών που γέννησε κάποτε εκείνη. Και αυτό είναι όλο. Ολα τα υπόλοιπα είναι ήλιος».
Google news
