Δύο επανεκδόσεις

«Λόλα» (Lola) Η κλασική ασπρόμαυρη και γαλλική του Ζακ Ντεμί και του 1960. Σε εξαιρετική αναπαλαίωση, επεξεργασμένη με τη σύγχρονη τεχνολογία. Πάνω κάτω την ίδια χρονιά, ο Ζαν Λικ Γκοντάρ με την «Κομμένη ανάσα» και ο Φρανσουά Τριφό με τα «400 χτυπήματα». Περίπου η τριανδρία της nouvelle vague. Το στόρι κομμένο κοστουμάκι μελό. Η Λόλα περιμένει εδώ και εφτά χρόνια την επιστροφή του αγαπημένου της που την άφησε στη Ναντ με ένα παιδί. Για να βγάλει το ψωμί της χορεύει στο καμπαρέ «Eldorando» που φιλοξενεί ναυτάκια του αμερικανικού στόλου. Με τη Λόλα ερωτευμένος ένας άνεργος και ονειροπόλος νέος. Εκείνη περιμένει τον Μισέλ. Εκείνος τη Λόλα. Επί της σεναριακής ουσίας το πρόβλημα εντελώς δομικό. Ο Ντεμί σκηνοθετεί εγκεφαλικά μια μελοδραματική ιστορία. Αντιφατικό. Το αποτέλεσμα εντελώς ψυχρό. Ομως θεά η Ανούκ Αϊμέ. Θεσπέσιο το πλανάρισμα. Ονειρικό το γύρισμα. Ιπτάμενα και εναέρια τα τράβελινγκ. Μπαλέτο οι φακοί και οι μηχανές του θρυλικού Ραούλ Κουτάρ. Διευθυντής φωτογραφίας και του Γκοντάρ. Τέτοιο Film Making σε άσπρο – μαύρο ούτε με την πιο διαστημική τεχνολογία δεν μπορεί κάποιος να γυρίσει σήμερα. Στίβεν, πες αλεύρι, η Λόλα σε γυρεύει. Βαθμοί= Μάθημα Film Making

«Το κυνήγι του κλέφτη» (To catch a thief) Το θρυλικό κοσμοπολίτικο θρίλερ και ρομάντζο του Αλφρεντ Χίτσκοκ γυρισμένο το 1955 στη γαλλική Ριβιέρα με Γκρέις Κέλι και Κάρι Γκραντ. Εκείνη να λάμπει σαν τα κρυστάλλινα νερά. Εναν χρόνο μετά παντρεύεται τον Ρενιέ του Μονακό. Και το 1982 σε ηλικία μόλις 53 σκοτώνεται σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Ασ’ τα να πάνε. Εδώ λοιπόν κάποιος φαντομάς σουφρώνει κοσμήματα πλούσιων κυριών. Μια (αριστοκρατική) Αμερικανίδα φλερτάρει και υποπτεύεται τον Κάρι Γκραντ. Δεν είναι μέσα στις top ταινίες του Χίτσκοκ, όμως περνάς μια χαρά. Αν φυσικά η κόπια είναι επεξεργασμένη σωστά. Βαθμοί=6