Προβληµατικοί και σαγιονάρες

Αγαπητή Φοίβη, Δεν µπορώ να καταλάβω ποιοι επιτέλουςείναι αυτοί οι «γνωστοί – άγνωστοι» που κατεβαίνουν όποτε γίνεται συγκέντρωση στηνΑθήνα και καταστρέφουν ό,τι βρουν µπροστά τους, µε αποτέλεσµα το Κέντρο της πόληςνα θυµίζει τριτοκοσµική περιοχή.

Δεν ξέρω αν είναι ακροδεξιοί, ακροαριστεροί, αντεξουσιαστές, αναρχικοί, ξένοι πράκτορες, παρακρατικοί – όπως ακούγεται – ή λίγο απ’ όλα αυτά, πάντως ένα είναι το σίγουρο:

τα άτοµα αυτά έχουν χιλιάδες ψυχολογικά και διανοητικά προβλήµατα.

Γιατί δεν είναι δυνατόν φυσιολογικός άνθρωπος να σπάει τα πεζοδρόµια και τα σκαλιά της Πλατείας Συντάγµατος σε κοµµατάκια και να τα πετάει στους αστυνοµικούς πιστεύοντας, τάχα µου, ότι θα τους τραυµατίσει!

Αυτά είναι γελοιότητες και µουθυµίζουν µικρά παιδιά που πετάνε πέτρες το ένα στο άλλο για πλάκα…

Οπως έγραφε σωστά ένας αναγνώστης, τους κατέγραψαν ζωντανά οι κάµερες, άρα γιατί ποτέ δεν συλλαµβάνεται κάποιος; Γιατί η Αστυνοµία δεν µπαγλαρώνει τον κάθε ανεγκέφαλο που καταστρέφει δηµόσια περιουσία και νατον βάλει να πληρώσει τις ζηµιές; Μήπως κάποιοι βολεύονται από αυτήτην κατάσταση;

Η Ελλάδα τελικά είναι πολύ καθυστερηµένο µέρος. Ευτυχώς,οι «Αγανακτισµένοι» προσπάθησαννα διώξουν αυτούς τους προβληµατικούς. Ελπίζω την επόµενη φορά να τους στείλουν πίσω στις σπηλιές απ’ όπου βγήκαν!

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Δηµήτρης Κ., Αθήνα Πόσο δίκιο έχετε για τους «γνωστούς – αγνώστους» προβληµατικούς, αγαπητέ Δηµήτρη (σέβοµαι την επιθυµία να δηµοσιευτεί µόνον το αρχικό τού επωνύµου, αλλά προς τι ο… φόβος;), και πόσο δίκιο για το καθυστερηµένο της Ελλαδάρας. Αντλώντας από κείµενο της συναδέλφου Μαρίας Μαρκουλή, παραθέτω τα πλεονεκτήµατα της πλατείας: «Δωρεάν ψυχοθεραπεία: Χρειάζεται κανείς απλά πέντε συν πέντε δάκτυλα τεντωµένα προς τη σωστή κατεύθυνση. Δια κρίνεται ως νέα τάση, το καινούργιο πlates. Δωρεάν διακοπές: Ο νέος όρος για την ανεργία. Δωρεάν ψώνια: Το τιµηµένο και παραδοσιακό window shopπng µπροστά στις βιτρίνες των καταστηµάτων – ειδικά όταν αυτά είναι κλειστά – δίχως να ξοδεύεται καθόλου. Δωρεάν δίαιτα: Ψητό της κατσαρόλας χωρίς το ψητό. Δωρεάν πέρσοναλ τρέινινγκ (γυµναστική για όλους):

Πιο “πέρσοναλ” δεν γίνεται. Ο καθένας µε τον εαυτό του σε αγώνα δρόµου αντοχής. Δωρεάν ψυχαγωγία: Το “Δελφινάριο” δικαιώνεται (εις βάρος µας)». Σ’ αυτό το τελευταίο να σταθούµε λίγο παραπάνω. Που έχει κάνει την πλατεία ιδανική βόλτα για µη έχοντας εργασίαν, µε παράλληλο µασούληµα πασατέµπου. Ακόµη µπορεί να διαλέξει από τα δεκάδες χοτντογκάδικα, χαµπουργκεράδικα, σουβλατζίδικα, καλαµποκάδικα, καστανάδικα, ποπκορνάδικα, µαλλιτησγριάδικα και άλλες – αµέτρητες – τσικνίζουσες φαγουδερί που έχουν καταλάβει τον χώρο, καλύπτοντας ενίοτε και τις µυρωδιές σαπίλας και σκουπιδιών που επίσης έχουν πλέον καταλάβει τον χώρο (κι ας λένε πως κάποιοι οργανωµένοι «Αγανακτισµένοι» καθαρίζουν…), µαζί µε δεκάδες σκηνές και τύπους που παίζουν µπάλα αµέριµνοι στο οδόστρωµα – προκαλώντας την αγανάκτηση των οδηγών που πρέπει να κάνουν τον γύρο της Αθήνας µε το κλειστό συνεχώς Κέντρο – ή περπατούν µε σαγιοναρούµπες και βρώµικες δαχτυλούµπες ολούθε, σαν ζόµπι. Κυρίως όµως το εθνικό άθληµα του σόπινγκ έχει βρει πλέον τον ορισµό του στους δεκάδες, εκατοντάδες µικροπωλητές, έγχρωµους και µη, που πουλάνε ό,τι µπορεί να φανταστεί κανείς στο υπαίθριο πανηγύρι… Ε, συγγνώµη, την πλατεία (ο σωστός και ενηµερωµένος «Αγανακτισµένος» θα έπρεπε ίσως να γνωρίζει ότι η παραοικονοµία των – παράνοµων κατά κύριον λόγο – µικροπωλητών είναι που πλήττει εξίσου µε την κακοδιαχείριση την οικονοµία…). Και όλα αυτά καταλαµβάνοντας κάθε ελεύθερο εκατοστό χώρου ανάµεσα σε εκατοντάδες όχι πάντα καλόγουστα πανό, σκουπιδαριά και τα µαυρισµένα από τα καπνογόνα (ακόµη!) µάρµαρα. Αν αυτό το τουρλουµπούκι είναι η εικόνα και ο στόχος των «Αγανακτισµένων», ε, τότε, δικαιώνεται περήφανα και η δεύτερη παρατήρησή σας. Εύγε µας, λοιπόν. Ξέρουµε και πώς να αγανακτούµε…