«Τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα;»

Είναι να µην ανατριχιάζει κανείς, αν σκεφθεί ότι το ποίηµα του Γεωργίου Σουρή (1853-1919), που απέστειλε ο αναγνώστης Χρήστος Ρ., είναι εκατό ετών;

«Ποιος είδε κράτος λιγοστό / σ’ όλη τη γη µοναδικό, / εκατό να εξοδεύει / και πενήντα να µαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς, / νά ‘χει επτά Πρωθυπουργούς, / ταµείο δίχως χρήµατα / και δόξης τόσα µνήµατα;

Νά ‘χει κλητήρες για φρουρά / και να σε κλέβουν φανερά, / κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε / τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Ολα σ’ αυτή τη γη µασκαρευτήκαν / ονείρατα, ελπίδες και σκοποί, / οι µούρες µας µουτσούνες εγινήκαν / δεν ξέροµε τι λέγεται ντροπή».

Και η κατακλείδα: «Δυστυχία σου, Ελλάς, / µε τα τέκνα που γεννάς! / Ω Ελλάς, ηρώων χώρα, / τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα;».