«Λαϊκά στα παράλια των ΗΠΑ, δηµοτικά στην ενδοχώρα»

Ο Τάκης Τζάραςήταν παρών καιστη µεγάλη περιοδεία των Καζαντζίδη- Μαρινέλλας στη Γερµανία τη δεκαετία του ’60.

«Μας καλούν στη Γερµανία. Τη δουλειά την κανόνισε ο Σηµηριώτης που έφερνε τις κινηµατογραφικές ταινίες στους οµογενείς. Πήγαµε µε τρένο, µεΜίµη Παπαϊωάννου, Μάρκο Καράµπελα,τον κιθαρίστα Μάριο Κώστογλου, Χρήστο Νικολόπουλο, Κώστα Σταµατάκη, Μαρινέλλα και Καζαντζίδη. Κανόνιζα τα µεροκάµατα εγώ. Για όλους. Ρωτάω τη γυναίκα του Γιαννόπουλου του Τάσου, που την είχαµε παρουσιάστρια, και µε ενηµερώνει ότι βγαίνω πρώτος εγώ στη συναυλία. Βασανίστηκα µέσα στο τρένο: τι να πω πρώτος; Παίζω ένα σόλο λοιπόν.

“Καλώς σας βρήκα, αδέλφια µου”, στις µπροστινές θέσεις έκλαιγαν όλοι! Kάναµε 30 συναυλίες και µείναµε 50 ηµέρες εκεί. Στην Αµερική πήγα δεύτερη φορά το 1967, µία εβδοµάδα πριν από τη δικτατορία. Πάω αρχικά στο Μόντρεαλ µε Νίκο Καρανικόλα και Βούλα Γκίκα και µετά στη Νέα Υόρκη – στο κέντρο Σαλώµη στην Αστόρια. Κατόπιν πήγα στο κέντρο Φες µε Γιάννη Παλαιολόγου και µια πολυεθνική ορχήστρα. Εχουν µάθει στοΣικάγο ότι έχω έλθει και µε ζητάνε στο Grecian Garden – µε Λάζαρο Κουλαξίζη, Παραγιουδάκη στα ντραµς.

Στο µαγαζί ήταν όλοι πελάτες µε δανεικά απ’ τους µαφιόζους και ξέπλεναν χρήµατα». Ακολουθούν Σαν Φρανσίσκο, Καλιφόρνια και άλλες πολιτείες των ΗΠΑ. Ο Τζάρας ζει απόµέσα το american dream των ελλήνων µουσικών, όπωςοι Τζουανάκος,Τατασόπουλος, Χάρης Λεµονόπουλος, ∆ηµήτρης Στεργίου ή Μπέµπης, Γιάννης Σταµατίου ή Σπόρος, Αντζελα Γκρέκα και τόσοιάλλοι.

«Τα λαϊκά πέρναγαν περισσότερο στα παράλια των ΗΠΑ, αφού εκεί ήτανοι έλληνες ναυτικοί, και στηνενδοχώρα τα δηµοτικά», σηµειώνει ο Τάκης Τζάρας.