ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Μόνο ψέματα

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο ΛΕΩΝ. ΚΟΝΤΟΓΕΩΡΓΗΣ, Πλαταιών 26-28, Νίκαια, Πειραιάς, γράφει:

«Ο Σημίτης παρέδωσε μια Ελλάδα με δημόσιο χρέος γύρω στα 160 δισ. από τον καιρό της ιδρύσεως του ελληνικού κράτους, δηλαδή σε μια οικονομική κατάσταση ανεκτή και ελεγχόμενη.

Αντιθέτως στα 6 χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τον Καραμανλή το χρέος ανήλθε στα 310 δισ. (το διπλάσιο χρέος από την εποχή Σημίτη). Στα 6 χρόνια των Golden boys, των δομημένων ομολόγων, των κουμπάρων, της διόγκωσης του κράτους από χιλιάδες επιτροπές, της ανταλλαγής δημόσιας περιουσίας με το νερό της λίμνης Βιστωνίδας.

Αν δεν έκλεινε τη Βουλή στις ευρωεκλογές ο «καταλληλότερος», θα βλέπαμε τότε πώς θα γινόταν και η αποκάλυψη χρηματισμού κάποιων απ’ την ανταλλαγή της δημόσιας περιουσίας.

Πού πήγαν τα χρήματα του χρέους, κύριε Παπαδόπουλε; Μήπως έγινε κάποιο δημόσιο έργο υποδομής για την ανάπτυξη της χώρας;

Τις τύχες της χώρας διαφέντευαν ο Σουφλιάς (δημόσια έργα) εξαφανισμένος – ξεχασμένος, οι Τσιτουρίδης – Πετραλιά – Μαγγίνα (ασφαλιστικά ταμεία) εξαφανισμένοι – καμία αιτιολόγηση, Αλογοσκούφης (έλλειμμα – δημόσιο χρέος) κρυμμένος – αποδιοπομπαίος κι από τους νεοδημοκράτες, Καραμανλής (υπεύθυνος όλων και για όλα) κρυπτόμενος – ασυγχώρητος και το παράδοξο έως τραγελαφικό, περιμένουμε, λέει, όλοι να μιλήσει, να πει τι; Να δικαιολογήσει πoια;

Τηνκατάστασηπουβιώνουμε,κύριε Παπαδόπουλε, δεν τη δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος, αλλά την παρέλαβαν. Τα «λεφτά υπάρχουν» λέχθηκε νομίζοντας ότι θα παραλάβει μια υγιή οικονομία να την διαχειριστεί καλύτερα επ’ ωφελεία του ελληνικού λαού.

Στον τηλεοπτικό διάλογο παραμονές των εκλογών του 2009, ο Καραμανλής έλεγε στον Γιώργο ότι θωρακίζει την οικονομία με τις μεταρρυθμίσεις που κάνει και δεν θα επηρεάσει τη χώρα η διεθνής κρίση. Το έλλειμμα θα ήταν στο τέλος του 2009 4%, τα ίδια έλεγε και ο Σαμαράς σε ομιλίες του παραμονές των ευρωεκλογών σαν υπουργός του, τότε. Τελικά το έλλειμμα ήταν 16% και η κυβέρνηση Καραμανλή ωραιοποιούσε την οικονομική κατάσταση ή την έκρυβε, και μετά ο λαός κατηγορεί τον Γιώργο για τα «λεφτά υπάρχουν».

Φωνάζουν όλοι για το ∆ΝΤ και το Μνημόνιο και τα 110 δισ. που δανειστήκαμε. Με όλη αυτήν τη βοήθεια, και πάλι δεν έχουμε αποφύγει την κρίση. ∆ηλαδή, θα έπρεπε να μην πάμε, να μην πάρουμε μέτρα; Πώς, όμως, θα τα βγάζαμε πέρα; Κανείς δε λέει με ποιο τρόπο. Σίγουρα θα θέλαμε να γίνουμε Αλβανία του Χότζα.

Σύσσωμη η αντιπολίτευση χαϊδεύει αυτιά και λαϊκίζει. Η μεν Αριστερά δεν μας λέει πού στον κόσμο εφαρμόζονται αυτά στην πράξη, αυτά τα ωραία που προτείνουνε θεωρητικά εδώ.

Η δε ∆εξιά διά του κυρίου Σαμαρά γιατί δεν τα έλεγε στον πρωθυπουργό του όταν ήταν υπουργός του για να μη φτάσουμε εδώ που φτάσαμε; Κατηγορεί τον Γιώργο που δεν πήρε έγκαιρα μέτρα. Η Ν.∆. γιατί δεν πήρε μέτρα από τις ευρωεκλογές (καλοκαίρι 2009); Γιατί κάνανε εκλογές σε 2 χρόνια, γιατί δεν προστάτεψαν την οικονομία στα 6 χρόνια τους και απαιτούσαν μέτρα σε 6 μήνες;

Το 2004, όταν παρέδωσε ο πιο συνετός πρωθυπουργός (μέχρι και τον πανεπιστημιακό μισθό του δεν εισέπραττε), κανείς μας δεν φανταζόταν τον εφιάλτη που θα παρέδιδε ο «κρυπτόμενος – καταλληλότερος – άπειρος – ανύπαρκτος – Καραμανλής» Αξιότιμε κύριε Παπαδόπουλε, όλα αυτά είναι αλήθειες αναμφισβήτητες – τεκμηριωμένες. Μπορεί κάποιοι να τις δούνε σαν φανατικές απόψεις, όμως κατά τη γνώμη μου αυτό είναι πρόβλημα που απορρέει απ’ τον δικό τους ίσως φανατισμό».