ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Μόνο ο Γιώργος

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο ΑΝΤ. ΣΤΡΟΥΛΙΑΣ, Τροίας 11, Κηφισιά, γράφει:

«Φίλε Λευτέρη, θα µου επιτρέψεις να σχολιάσω την άποψη του διανοούµενου φίλου σου (Ματιές 23/2), “Να φύγει ο Γιώργος και να ‘ρθει”, λέει, “το παλιό καλό ΠΑΣΟΚ για να µας σώσει”, αφού πρώτα θέσω τα παρακάτω ερωτήµατα:

1) Πώς έγινε και από το ευτυχισµένο 2004, µε την περηφάνια και την αισιοδοξία µας στα ύψη, από τα µεγάλα έργα του Σηµίτη και τους θαυµάσιους Ολυµπιακούς, µε την Ελλάδα δοξασµένη στην Ευρώπη και τα “µπράβο, Κώστα” (που σφραγίστηκε µ’ εκείνη τη “χαρισµατική” κεφαλιά του Χαριστέα που µας χάρισε το Πρωτάθληµα Ευρώπης και… παραληρούσαµε), πώς φτάσαµε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, ρεζίλι της οικουµένης και παράδειγµα προς αποφυγήν διεθνώς;

2) Ποιος ευθύνεται που τα 9 δισ. έλλειµµα και 150 χρέος, το 2004, έγιναν 39 πάρα κάτι το πρώτο και 300 το δεύτερο το 2009; Χωρίς να βάλει µια “πέτρα” ο “δραπέτης” της Ραφήνας, εκτός από τις παραπάνω δύο “κοτρόνες” που µας πέταξε κατακούτελα και σκούζουµε µέρα-νύχτα!

3) ∆εν θα καθήσει κανείς στο… σκαµνί γι’ αυτό το ξέφρενο πανηγύρι της σπατάλης και της ασυδοσίας;

Η αφεντιά µου, αγαπητέ Λευτέρη, και θα µου επιτρέψεις να πω κι εγώ τα “δικά µου”, όπως µας τα λες κι εσύ και να ‘σαι πάντα καλά, διανοούµενος δεν τολµώ να λογίζοµαι, παρά τα µεγάλα και ανώτερα θρανία που έχω καθήσει, συν 3-4 ξένες γλώσσες. Αλλά από τα 80 µου και βάλε και µε µια περιπετειώδη και οδυνηρή διαδροµή – Κατοχή, Αντίσταση – ΕΠΟΝ – Εµφύλιος, στρατιώτης στη Ρούµελη κυνηγώντας τον Μπελή και τον ∆ιαµαντή (ξάδερφος της γυναίκας µου από τον Αγόριανη), Οίτη, Γκιώνα, Παρνασσός, Βαρδούσια και στη συνέχεια Γράµµος, Βίτσι, Μάχη Φλώρινας (11-12/2/1949), παλεύοντας µε τον Μάρκο, Γούσια, Ζαχαριάδη και µε “παράσηµο” µια υποβόσκουσα φυµατίωση, από τους 18 υπό το µηδέν στα υψώµατα, που ξέσπασε, το 1950, σε δυο καραµπινάτες αιµοπτύσεις, αλλά και µε διώξεις από τη ∆εξιά και απολύσεις από τη χούντα – έχω καταλήξει στα παρακάτω συµπεράσµατα:

Ο ελληνικός λαός, ο πάντα “γελαστός και γελασµένος”, επανέλαβε, το 2004, το σφάλµα του 1920. Τότε η επάρατη και αδιόρθωτη ∆εξιά, µε το “οίκαδε” και “αποστράτευσις”, παρέσυρε τον λαό και βύθισε την Ελλάδα στη µεγαλύτερη εθνική καταστροφή από το 1453…

Το 2004, µε τα απατηλά συνθήµατα για “επανίδρυση του κράτους, να φύγουν οι κλέφτες και το σπάταλο κράτος του ΠΑΣΟΚ για να εξοικονοµήσουµε 10 δισ.”, µας έφερε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Κι έχει δίκιο ο Γιώργος που µιλάει για “πλιάτσικο, λεηλασία και ρεµούλα”. Και δεν είναι µόνο που επιδόθηκαν σε µια ξέφρενη σπατάλη, αλλά διέλυσαν θεσµούς (ΑΣΕΠ) και µηχανισµούς είσπραξης (Σ∆ΟΕ) δίνοντας το σύνθηµα “µην πληρώνετε, µην πληρώνετε…”.

Στο ερώτηµα “ποιος θα µας σώσει;” απαντώ ευθέως πως αυτή τη στιγµή δεν βλέπω στον ορίζοντα άλλη προσωπικότητα (ελλείψει Σηµίτη)

µε το κύρος, το ηθικό ανάστηµα, αλλά και µε τη φυσική αντοχή, αν θέλεις, από τον Γιώργο.

Εχει αποκαταστήσει την τιµή και την αξιοπιστία της χώρας κι είναι ο µόνος που στέκεται ισότιµα απέναντι στους ηγέτες της Ευρώπης, ικανός να βγάλει τη χώρα από την πιο δύσκολη θέση που βρέθηκε µετά τον Εµφύλιο. Και πιστεύω πως αν τα καταφέρει θα περάσει στην ιστορία.

Κατά τα άλλα, όπως το 1947-49, µας έσωσαν οι Αµερικάνοι λόγω κοµµουνισµού (ήµουν εκεί, φαντάρος, όταν µας “ανάλαβαν” και µας άλλαξαν και την… κουραµάνα), τους χρωστάµε ευγνωµοσύνη και δεν θέλω… ου! Ετσι και τώρα, µε τον Γιώργο µπροστά, που εξελίσσεται σε αυτό που οι Αγγλοι ονοµάζουν “statesman”, θα µας σώσουν οι Γερµανοί λόγω ευρώ και… άλλων τινών, θέλοντας και µη…

Αλλωστε τη… µισή “δουλειά” την έχει ήδη κάνει και ένας άλλος “Γερµανός”, ο Μέγας Σηµίτης (και παρακαλώ να µην τον ξεχνάµε), γιατί είν’ αυτός που µας έµπασε στην ΟΝΕ. Tamam;».