Αν κράταγε ο Οµηρος πενάκι

Ο Τρωικός Πόλεµος έχει εµπνεύσει από ζωγράφους µέχρι κινηµατογραφιστές. Με το έργο του «Η Εποχή του Χαλκού» ο βραβευµένος Ερικ Σανάουερ αποδεικνύει ότι µπορεί (και πρέπει) να εµπνέει και κοµίστες
Πολλά χρόνια πριν από τους υπερήρωες, υπήρχαν οι επικοί ήρωες. Δεν πηδούσαν πάνω από κτίρια, δεν είχαν δυνατότητα τηλεµεταφοράς, ούτε πέταγαν λεπίδες οι γροθιές τους. Είχαν όµως αρετές και πάθη που στα µάτια των κοινών θνητών έµοιαζαν υπερφυσικά. Ο Οµηρος τους ήξερε καλά, αν και ίσως να µην περίµενε ότι οι πρωταγωνιστές των ποιηµάτωντου θα διατηρούσαν µια καλή θέση σε ένα σύµπαν µυθοπλασίας που θα διαστελλόταν αιώνα µε τον αιώνα. Και σιγά µη φανταζόταν ότι τα ίδια πρόσωπα που εκείνος είχε πρωτοτραγουδήσει θα επιζούσαν για πολύ καιρό στη ζωγραφική ή το θέατρο, αλλά και στις µορφές τέχνης πουοι άνθρωποι θα ονόµαζανόπερα, κινηµατογράφο, κόµικς.

Ο 47χρονος Αµερικανός Ερικ Σανάουερ δεν είναι άγνωστος στις τάξεις τηςένατης τέχνης, αφού ήδη στα µέσα της δεκαετίας του ’80 έγινε διάσηµος για το «Adventures in Oz», την προσωπική του µατιά στον µύθο της γνωστής χώρας και του µάγου της. Το βραβείο Eisner πάντως το πήρε το 2001 και το 2003 για τη δική του µατιά στον τρωικό πόλεµο, µε τίτλο «Η Εποχή του Χαλκού». Ή µάλλον όχι και τόσο «δική του», αν λάβουµε υπόψη ότι από το 1999 στο εργαστήρι του, στην Καλιφόρνια, άρχισε να συγκεντρώνει και να µελετά τις µυριάδες εκδοχές του τρωικού κύκλου και να τις συνδέει µε τις τελευταίες αρχαιολογικές έρευνες στη µυκηναϊκή περίοδο, προσδίδοντας έτσι στο έργο του απαράµιλλη πραγµατολογική εγκυρότητα.

Ακόµακαι το«American Journal ofArchaeology»παίνεψε την πιστότητα του κόµικ –ίσως για πρώτη φοράστην ιστορίατου µέσου – γράφοντας ότι «ηενδελεχής µελέτη του συγγραφέα στην τεράστια γκάµα λογοτεχνικών, καλλιτεχνικών και αρχαιολογικών πηγών, στην ενδυµασία, τις κοµµώσεις, τηνκεραµική, τις τοιχογραφίες, τηναρχιτεκτονική ή τη ναυπηγική,αντανακλά το πόσο ακριβής είναι η προσέγγιση των σύγχρονων ερευνητών στους Αχαιούς της Υστερης Εποχής του Χαλκού». Και σαν να µην έφταναν όλα αυτά, ο Σανάουερ αποφάσισε ότι δεν θα περιοριστεί µόνο στις πληροφορίες που µπορεί να αντλήσει από τα οµηρικά έπη. Στην ιστορία του, έχει θέση ακόµα και η λεπτοµερής αφήγηση της κρίσιµης θυσίας της Ιφιγένειας, σχεδόν απούσα από την Ιλιάδα, αλλά και η σχέση του Αχιλλέα µε τον Πάτροκλο, για την οποία ο κοµίστας ανέτρεξε στα αποκαλυπτικά σωζόµενα σπαράγµατα της τραγωδίας του Αισχύλου «Οι Μυρµιδόνες». Το σχέδιο είναι µάλλον πιο προσωπική του υπόθεση. Ο Σανάουερ χρησιµοποιεί λεπτές γραµµές, τραβηγµένες µε την επιδεξιότητα και τη χάρη των θεών, αλλά και αδρά, ασπρόµαυρα µοτίβα που µεγεθύνουντις υπερβολές ή τις αδυναµίεςτου Μενελάου, της Ελένης, του Οδυσσέα, του Εκτορα και του Πριάµου.Και δεν τσιγγουνεύεται ούτε τις λέξεις του ούτε τοµελάνι του. Η σειρά πρόκειται να ολοκληρωθεί σεεπτά ολόκληρους τόµους, από τους οποίους µέχρι στιγµής έχουν κυκλοφορήσει µόνο τρεις. Ο πρώτος µε τίτλο «Χίλια πλοία», ο δεύτερος, η «Θυσία», και η πιο πρόσφατη «Προδοσία» πάνε ήδη καλά στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, που δεν είχε χαρείόσο αναµενότα ν µε τηχολιγουντιανή εκδοχή της ιστορίας.Στην Ευρώπη, τοδεύτερο µέρος του τελευταίου τόµου αναµένεται να κυκλοφορήσειαρχικά στη Γαλλία από τις Εκδόσεις Akileos. Το πότε θα έρθεικαι στην Ελλάδα (που οι λέξεις και το χαρτί ξοδεύονται περισσότερο προς τεκµηρίωση της δυσπιστίας σε αλλότριες προσεγγίσεις «δικών µας» πολιτιστικών προϊόντων) παραµένει προς το παρόν άγνωστο.

info

«Age of Bronze», Eric Shanower, vol.1, 2, 3
τιµή Amazon: 9,3 €, 10,4 €, 8,5€