ΝΑ ΜΗ ΧΑΘΕΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ

Συμβαίνει συχνά στην Ελλάδα: οι πολίτες, οι πολιτικοί και τα κόμματα κλείνονται στον εσωτερικό μικρόκοσμό τους και παραβλέπουν τι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο, χάνοντας χρόνο και ευκαιρίες.

Κάπως έτσι θα μπορούσε να περιγραφεί ο νέος κύκλος οµφαλοσκόπησης που άνοιξε χθες, µε αφορµή την επιστολή τωνδεκαέξι βουλευτώντου ΠΑΣΟΚ προς τον Πρωθυπουργό (ρεπορτάζ στις σελίδες 9-11). Ασφαλώς τα µέλη της πλειοψηφίας στην τρέχουσα Βουλή σηκώνουν το πιο βαρύ φορτίο που έπεσε ποτέ στις πλάτες βουλευτών. Είναι επίσης γνωστό ότι οι υπουργοί δεν έχουν συναίσθηση του σταυρού που σηκώνουν οι βουλευτές για να στηρίξουν το κυβερνητικό έργο, στο πλαίσιο της εφαρµογής του Μνηµονίου.

Το έχειαναγνωρίσειάλλωστε ο ίδιοςο Πρωθυπουργός, πολλές φορές.

Από αυτή την άποψη όσοι υπογράφουν την επιστολή (και πολλοί άλλοι) εκφράζουν µια δίκαιη ενόχληση ενόψει της κοινοβουλευτικής επεξεργασίας του Μεσοπρόθεσµου Προγράµµατος.

Σε περιρρέουσα ατµόσφαιρα καθόλου εύκολη για τους βουλευτές εν γένει – πόσω µάλλον για τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ –, καλούνται να υποστηρίξουν νοµοθετικές πρωτοβουλίες που διαµορφώθηκαν ερήµην τους.

Με διαδικασίες που δεν τους διευκολύνουν στη σχέση τους µε τους πολίτες.

Γι’ αυτό καταφεύγουν σε µια κίνηση αυτοπροστασίας, χωρίς όπως φαίνεται διάθεση αµφισβήτησης της κυβερνητικής σταθερότητας. Προφανώς ο Πρωθυπουργός θα επέµβει προσωπικά και θα κάνει αυτό που θα κρίνει καλύτερο για την πορεία της κυβέρνησης.

Αλλωστε τα κριτήρια αξιολόγησης των υπουργών δεν περιορίζονται στην απόδοσή τους, αλλά αφορούν και τη συνεργασία τους µε τους βουλευτές.

Υπάρχει όµως κάτι που δεν πρέπει να φύγει από το κέντρο της προσοχής τόσο της κυβέρνησης όσο και των βουλευτών που τη στηρίζουν:

Αυτή τη στιγµή οι εξελίξεις που αφορούν τη χώρα κρίνονται σε άλλο ταµπλό.

Σε καµία περίπτωση δενεπιτρέπεται οι οποιεσδήποτε εσωτερικές τριβές να αποσπάσουν την προσοχή κανενός από τη µεγάλη εικόνα:

Την υποχρέωση της κυβέρνησης να διασφαλίσει µε συγκεκριµένα µέτρα την απρόσκοπτη συνέχιση του δανεισµού της ελληνικής οικονοµίας.

Η κρισιµότητα της περιόδου αφορά τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής στο τέλος του µήνα.

Εκεί βρίσκεται το βασικό µέτωπο και όχι στην εσωτερική κοινοβουλευτική διαδικασία.

Υπήρχε καιρός να αντιµετωπιστούν τα προβλήµατα συνεργασίας των υπουργών µε την Κοινοβουλευτική Οµάδα του κυβερνώντος κόµµατος.

Και θα υπάρχει καιρός µετά τη Σύνοδο να µπουν τα πράγµατα – και τα πρόσωπα – στη θέση τους εντός της κυβέρνησης.

Τώρα όµως προέχει η πληρότητα της ελληνικής παρουσίας στο βαρύ κλίµα των κοινοτικών οργάνων που θα κρίνουν µε τις αποφάσεις τους το µέλλον της χώρας.

Αυτός θα πρέπει να είναι ο στόχος για όλους.