Συγγενείς και φαρισαίοι

Αλήθεια, ελέγχονται οι διευθυντές δηµόσιων οργανισµών εκ-πολιτιστικού ενδιαφέροντος, που δαπανούν χρήµατα από τον κρατικό κορβανά για τις επιλογές και τις τοποθετήσεις «δικών τους ανθρώπων» ή αφήνονται ξέφραγοι να αλωνίζουν, αναρωτιούνται µε επιστολή τους δύο αναγνώστες, που προτίµησαν – άραγε ήταν συντονισµένο; – να µην εκτεθούν δηµόσια αλλά να δώσουν µόνον τα αρχικά τους (εξ ου και δεν δηµοσιεύονται αυτούσιες οι επιστολές τους).

Παραβλέποντας το γεγονός ότι µοιάζει σαν να µην τολµούν να πουν ευθαρσώς και επωνύµως τη γνώµη τους, η στήλη δεν µπορεί να µη σταθεί στην ουσία, ήτοι στο – πραγµατικό – ερώτηµα για τους διευθυντάδες. Και δεν µιλάµε µόνον για εκείνους που έχουν το µοναδικό προνόµιο να ανανεώνουν τη θητεία τους δίχως καν να περνούν από την κρησάρα – για λόγους διαφάνειας – του open.

gov, όπως είχε ζητήσει ο Πρωθυπουργός για όλα τα στελέχη της δηµόσιας διαχείρισης. Αλλά για άλλους που τους ψέγουν – και δεν είναι, φευ, κρυπτόν υπό τον ήλιον – ότι διαρκώς βολεύουν σε κάθε «τρύπα», σε κάθε δηµόσιο έργον τους, σε κάθε ανάθεση έργου, συζύγους (που σφύζουν από… δηµόσιο ταλέντο), θειες, γαµπρούς, νύφες, µπατζανάκηδες, φίλους και κάτι ξαδέλφους για να µη µείνει η εθνική πενία δίχως… (την) τέχνη (τους) και εκείνοι οι κακοµοίρηδες, οι συγγενείς (και φαρισαίοι), δίχως παράδες από τον κρατικό κορβανά.

Κι εκείνοι καλά κάνουν, αφού τους παίρνει, θα µπορούσε να απαντήσει κάποιος. Τι να αποκριθεί όµως στο «κανείς δεν τους ελέγχει»;

ΦΟΙΒΗ