Βαλβίλοι και ψευδο-Μάρκελλοι

Αγαπητή κυρία Αθηναίου, καλησπέρα.

Σας γράφω για να θέσω µέσα στον ορυµαγδό των δηλώσεων και κόντρα δηλώσεων και αφού µέχρι και οι πρωινές κουτσοµπολίστικες εκποµπές το έκαναν θέµα και εξέφρασαν άποψη «πολιτική» και ένα δικό µου ερώτηµα: Οταν ο Μίκης Θεοδωράκης ελαφρά τη καρδία δήλωνε πως αυτή η κυβέρνηση είναι παράνοµη (Με βάση ποιον νόµο; Τον δικό του;) και εµµέσως πλην σαφώς καλούσε να καταλυθεί η έννοµη τάξη και συλλήβδην η ελληνική πολιτική, οι καθηγητές Συνταγµατικού ∆ικαίου και πανεπιστηµιακοί που άκουγαν από κάτω δεν είχαν τίποτα να πουν; Ηταν δηλαδή κανονικά και σύννοµα όλα αυτά που ακούγονταν από βήµατος;

Παράξενο. Γιατί πίστευα πως η Ελλάδα έχει Σύνταγµα που ορίζει τα πάντα µε ακρίβεια, έχει πολιτικό σύστηµα δηµοκρατικό και κυβερνήσεις που εκλέγονται από τους ψηφοφόρους και δεν επιβάλλονται µε τανκς. Αν όλα αυτά ο «κυρίαρχος λαός», στον οποίο πολλοί έχουν µάθει να απευθύνονται µε ψεύδη και υπερβολές, δεν τα έχει σωστά καµωµένα, θα πρέπει ίσως να τα αλλάξει, δηµοκρατικά και στο πλαίσιο των θεσµών που λειτουργούν και θα πρέπει να λειτουργούν ανεξαρτήτως προσώπων, διαβρωµένων ή διαπλεκόµενων. Οχι να καταλύσει κάθε έννοια δηµοκρατίας στο όνοµα ενός «επαχθούς χρέους» και στο όνοµα κανενός λαοπλάνου.

Με απορία, Κατερίνα Αποστόλου, εκπαιδευτικός Ισως θα έπρεπε, αγαπητή Κατερίνα, να του θυµίσει κάποιος – όπως και στους καθηγητάδες γύρω – κάποιους στίχους από το «Κατά Σαδδουκαίων» του Μιχάλη Κατσαρού, το οποίο έχει µελοποιήσει: «Πλήθος Σαδδουκαίων/ Ρωµαίων υπαλλήλων/ µάντεις και αστρονόµοι/ (κάποιος Βαλβίλος εξ Εφέσου)/ περιστοιχίζουν τον Αυτοκράτορα./ Κραυγές απ’ τον προνάρθηκα του Ναού./ Απ’ τη φατρία των Εβιονιτών κραυγές:/ Ο ψευδο-Μάρκελλος να παριστάνει τον Χριστό./ ∆ιδάσκετε την επανάστασιν κατά του πρίγκηπος…».


Είναι… καταλυτικός ο αραµπάς

Αγαπητή Φοίβη, Από ό,τι είδα οι πολιτικοί µας στενοχωρηθήκαν κι εκνευρίστηκαν επειδή οι Ελληνες του… καναπέ σηκώθηκαν, επειδή δεν τους αρέσει να τους βλέπουν ενεργούς, αλλά τους προτιµούν µουδιασµένους και ακίνητους, αποχαυνωµένους. Μια υπουργός µιλάει για ισοπέδωση της δηµοκρατίας, χωρίς να ντρέπεται, όταν µια κυβέρνηση κατέλυσε το Σύνταγµα υπογράφοντας και συµφωνώντας µε επαχθή Μνηµόνια, δίχως να διαβάσει τους όρους. Κι αναρωτιέµαι: µιλάνε οι πολιτικοί για κατάλυση αρχών και νόµων όταν πρωτίστως οι ίδιοι ξεπούλησαν την Ελλάδα και χωρίς κανέναν ενδοιασµό για τιµωρία, αφού τις εξεταστικές επιτροπές οι ίδιοι τελικά τις εµπαίζουν, ξέροντας πως θα προστατευθούν;

Με τιµή, Νικόλαος Μυζάλας, ένας αγανακτισµένος 40άρης (εχθρός της ∆ηµοκρατίας). Μεταποιώντας ολίγον τον Βαγγέλη Γκούφα σε άσµα του Μίκη Θεοδωράκη, αγαπητέ Νικόλαε, θα σας επισηµάνω: «∆ικό τους είναι τ’ όνειρο/ δικό τους και το θάµα/ µ’ ιδρώτα κι αίµα χτίζουνε/ φωτιά το καταλύουνε/ άιντε και πάλι απ’ την αρχή…»