«Μην κρεµαντζουλιέσαι απ’ το δέντρο»

Αγαπητή µου, Συχνά διαβάζω στη στήλη σας επιστολές του κ. Γ. Θεοδωρόπουλου από το Ελσίνκι. Δεν λέω, καλά κάνει ο άνθρωπος και εξυµνεί τη χωρά που προφανώς τον ζει και απολαµβάνει όλη αυτή την υπέροχη οργάνωση των Φινλανδών, αλλά είναι δυνατόν να καθόµαστε συνέχεια να κάνουµε συγκρίσεις τι συµβαίνει εκεί και τι εδώ και στο κάτω κάτω υπάρχει µέτρο σύγκρισης ανάµεσα σε µια χώρα µε σύνορα στον Αρκτικό Κύκλο µε την Ελλάδα του Νότου;

Ολοι θα θέλαµε να είναι καλύτερα τα πράγµατα εδώ αλλά εµένα προσωπικά δεν µε γοητεύει και τόσο το µοντέλο που τόσο εξυµνεί ο επιστολογράφος σας. Θα ήθελα να µας πληροφορήσει κάποια στιγµή το ποσοστό αυτοκτονιών στη χώρα όπου ζει και αν θέλει να αναφερθεί συγκριτικά ή επίσης να µάθει τι ποσοστό των κατοίκων επισκέπτεται σταθερά ψυχίατρο σε σχέση µε τους Ελληνες κ.λπ., κ.λπ.

Οσο για τα αναφερόµενα στην τελευταία επιστολή του για τις φυλακές, αφού έτσι έχουν τα πράγµατα εκεί και ο σωφρονισµός είναι τόσο οργανωµένος γιατί έχουν ακόµη φυλακισµένους; Τέλος, για το αθάνατο έργο που κατασκεύασαν οι εκεί έγκλειστοι των φυλακών, δηλαδή το αεροδρόµιο στην περιοχή Vanta, δεν µας είπε αν έγινε µε εθελοντική εργασία και αν όχι, µου φέρνει κάτι εικόνες από κινηµατογράφο µε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, µόνο που δεν ξέρω αν οι αλυσίδες στα πόδια ήταν εκσυγχρονισµένες και δεν κάναν θόρυβο!

Η Ελλάδα σ’ αυτή τη δύσκολη συγκυρία έχει ανάγκη από θετικό λόγο και δη των Ελλήνων του εξωτερικού. Αν µπορεί ο κ. Γ. Θεοδωρόπουλος ας το κάνει, άλλως ας σιωπήσει για λίγο…

Με εκτίµηση, Γιώργος Κ. Αλεξόπουλος – Πλατανιώτης Καλή κι ενδιαφέρουσα η άλλη άποψη, αγαπητέ Γιώργο. Το βλέπετε όµως λίγο στραβούλικα. Δεν φαίνεται να εξυµνεί ο αναγνώστης Γιώργος Θεοδωρόπουλος όσα συµβαίνουν στη µακρινή µας – και σε επίπεδο θεσµών και ευνοµίας – Φινλανδία (γιατί κι εκεί πιάνονται υπουργοί να τα παίρνουν και αρχηγοί της αστυνοµίας, όπως έχει γράψει, να οδηγούν µεθυσµένοι, αλλά καθαιρούνται πάραυτα), αλλά µάλλον τα παρατηρεί και τα συγκρίνει µε τα όσα συµβαίνουν και περνούν ατιµώρητα ή όλοι τα αφήνουµε να περάσουν στην Ελλαδίτσα, καθώς όπως θα παρατηρήσατε διαβάζει όσα γράφονται στον ελληνικό Τύπο. Βέβαια, εδώ στα µέρη µας – και στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας – κάθε επιχείρηση να καταθέσει κάποιος την άλλη πλευρά, µιας ευνοµούµενης κοινωνίας, που σέβεται τους νόµους και τους θεσµούς, εισπράττεται ως ευθεία αιχµή. Και πάντα σπεύδουµε, οι ηµεδαποί, να ανακαλύπτουµε θαυµαστά – ακόµη και πίσω και πέρα από ανοµίες, λαµογιές και ρουσφέτια, της προσφιλούς µας τακτικής – την ανωτερότητα της φυλής µας. Η οποία µπορεί να µη λειτουργεί σαν τους Φινλανδούς, αλλά δεν έχει και τα υψηλά ποσοστά αυτοκτονιών που έχουν εκείνοι – ίσως κι επειδή τους λείπει ο ήλιος ή επειδή… είναι µονότονα µίζερη η ευνοµούµενη ζωή και κοινωνία τους. Και βεβαίως, βεβαίως δεν κοιτάµε άλλα ποσοστά, όπως εκείνων που διαβάζουν ένα έστω βιβλίο ή πηγαίνουν δέκα έστω φορές τον χρόνο στο σινεµά ή έχουν ανώτερη εκπαίδευση και πάει λέγοντας στα οποία κάποιοι άλλοι υπερτερούν ηµών, των ηµεδαπών. Αχ, πού είναι ο µακαριστός λαοπλάνος «πνευµατικός ηγέτης» που έµπαινε µπροστάρης στον αγώνα για να αποδειχθεί ότι όταν εµείς – και η ελληνική Εκκλησία, αλήθεια; – χτίζαµε Παρθενώνες, εκείνοι οι λαοί κρέµονταν ακόµη απ’ τα δέντρα! Αχ πού είναι, να σκάσει λίγο τ’ αχείλι µας.