ΜΑΤΙΕΣ Αδικο έχουν;

Μαδρίτη. Πέµπτη, σούρουπο («Πέντε,η ώραπου βραδιάζει»). Μια κοπελίτσα 18-19 χρονών, καστανή, µε αγγελικό πρόσωπο, κοιτάζει τον τηλεοπτικό φακό κατάµατα. Το βλέµµα της δεν δείχνει απελπισία. Δείχνει πείσµα. Λέει: «Δεν θα φύγουµε από δω! Θα µείνουµε και σήµερα και αύριο και όσο χρειαστεί. Διεκδικούµε τη ζωή µας, που θέλουν να µας την κλέψουν!».

Χιλιάδες νέοι. Εκατοντάδες χιλιάδες, στην Πουέρταντελ Σολ. Ο Θαπατέρο έχειπει ότι «ηνεολαία είναι η ψυχή του». Και η νεολαία τού απαντά: «Δώσεµας την ψυχήσου για να πληρώσουµε τα χρέη µας!». Τα λέω όλ’ αυτά στη γυναίκα µου, που έχει ζήσει τονΜάητου ‘68 στο Παρίσι και, συλλογισµέ νη,µου κάνει: «Μόνο έξωαπότην Ελλάδαµπορεί ναγίνει κάτι…».

Τι να γίνει, όµως; Ο παλιός µου φίλος, καθηγητής ΜιχάληςΣάλλας, τραπεζίτης σήµερα, δήλωνε προχθές: «Η εβδοµάδα που αρχίζει τη Δευτέρα 23Μαΐου θαείναι πολύ κρίσιµη». Και ο άλλος φίλος µου, Αδαµάντιος Πεπελάσης, καθηγητής επίσης και δύο φορές διοικητής τράπεζας στο παρελθόν, µιλώντας σχεδόν κάθε µέρα στην TV, τα βάζει µε όλους τους πολιτικούς αρχηγούς καισηµειώνει:«Φοβάµαι πως µας περιµένει µεγαλύτερη καταστροφή από το 1922…».

Ο Παπανδρέου, όµως, είναι «κουλ», όπως αφήνουν να καταλάβουµε οι πιο στενοί συνεργάτες του. Τον άκουσα κιεγώ ο ίδιος να τονίζει στο Ναύπλιο πως τα πράγµατα είναι µεν δύσκολα,αλλά θα τακαταφέρουµε. «Οι θυσίες του ελληνικού λαού δεν θα πάνε χαµένες». Μακάρι. Αλλά για την ώρα, έναν χρόνο µετά την υπογραφή του Μνηµονίου, τίποτα δεν πάει καλά. Και πέρα από την πορεία της οικονοµίαςπρος τον γκρεµό, η Ελλάδα αντιµετωπίζει καιάλλα τεράστια προβλήµατα: εγκληµατικότητα, µεταναστευτικό, εγκαταλειµµένο Κέντρο Αθήνας, οµάδες που παίρνουν τον νόµο στα χέρια τους, νέοι που φεύγουν από τη χώρα. Και κόσµος σε βαθιά µελαγχολία.Κι απόπάνω, σαν ταφόπλακα, τα δελτία ειδήσεων, που ποτέ δεν λένε µια καλή κουβέντα. Για τίποτα!

Ο Πρωθυπουργός ζητάει απ’ όλους µας να κάνουµε κουράγιο. Πού να το βρούµε όµως; Στην κυβέρνηση, που µπορεί µεν να έχει παρουσιάσει αξιόλογοέργο σε κάµποσους τοµείς, αλλά το τελευταίο τετράµηνο παραπατάει; Ήστην αντιπολίτευση, πουβρίσκεται µονίµως µε το δάχτυλοστη σκανδάλη, χωρίς ιδέες και διάθεση για συνεργασία;

Ο λαός –απευθύνοµαιστους πολιτικούς – έχει χάσει το ηθικό του. Φοβάται. Και δεν έχει εµπιστοσύνη σε κανέναν! Τοεπισηµαίνουν οι δηµοσκοπήσεις.Αλλά τολένε µεταξύ τους, κάθε µέρα και κάθε ώρα, οι πολίτες. Που,βέβαια, θεωρούν υπεύθυνο για τη σηµερινή, φριχτή κατάσταση, το πολιτικό σύστηµα και τους εκπροσώπους του. Αδικο έχουν;