Ναυτική υπερδύναµη σε σµίκρυνση
Πολυήρης ελληνιστικών χρόνων (4ος-2ος π.Χ. αι.) Το πλωτό φρούριο των Επιγόνων. Από το 315 π.Χ. και µετά, οι επίγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου άρχισαν να κατασκευάζουν αυτά τα πλωτά φρούρια. Οφείλουν το όνοµά τους στον αριθµό των ανθρώπων που χειρίζονταν κάθε κουπί (ερέτες). Οι ελληνιστικές πολυήρεις, εκτός από τη σύγκρουση µε τα εχθρικά πλοία, είχαν πολλαπλούς ρόλους όπως η πολιορκία πόλεων από την πλευρά της θάλασσας, ο αποκλεισµός λιµανιών και η περιστασιακή µεταφορά στρατευµάτων. Το µήκος τους, αρχίζοντας από τα 45 έως 50 µέτρα έφτανε µέχρι το φοβερό για την εποχή µήκος των 128,8 µέτρων. Το συγκεκριµένο οµοίωµα έχει µήκος 1,5 µέτρο. Είναι µια δεκαεξήρης µε δύο σειρές κουπιά και οκτώ κωπηλάτες ανά κουπί. Ναυπηγήθηκε πρώτα από τον Δηµήτριο τον Πολιορκητή
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Η µικροναυπηγική µαεστρία του Βαγγέλη Γρυπιώτη, κατασκευαστή αρχαίων ελληνικών πλοίων µε εκπληκτικές λεπτοµέρειες, αποτυπώνεται σε ένα λεύκωµα των ΕΛΤΑ
Ηταν ήσυχα στη Νίκαια πριν από 25 χρόνια. Από εκεί άρχισε η ιστορία. Στη γωνιά ενός µικρού σαλονιού, ανάµεσα σε βιβλία µε αρχαία κείµενα και µερικές σκόρπιες φωτογραφίες αµφορέων όπου εικονίζονταν πλοία. Ενα µικρό κοµµάτι καρυδιάς στριφογύριζε στα δάχτυλα του Βαγγέλη Γρυπιώτη όση ώρα το βλέµµα περιπλανιόταν απέναντι στα εργαλεία.
Τότε το ξύλο έσπασε. Και ενώθηκε µε ένα άλλο από πεύκο και ένα από δρυ. Και πλέχτηκαν µε σκοινιά, µε λινά υφάσµατα, µε µπρούντζο και µε σίδερο. Γεννήθηκε µια τριήρης που θάµπωνε από οµορφιά. Ενας δρόµωνας, µια πολυήρης, όλα τα πλοία της αρχαίας ελληνικής ναυσιπλοΐας. Μία αναµνηστική σειρά γραµµατοσήµων κυκλοφόρησε από τα Ελληνικά Ταχυδροµεία, εµπνευσµένη από τη µικροναυπηγική µαεστρία του Γρυπιώτη. Και η ∆ιεύθυνση Φιλοτελισµού των ΕΛΤΑ κυκλοφόρησε ένα καλαίσθητο λεύκωµα µε εξαιρετικές φωτογραφίες και άγνωστες λεπτοµέρειες για µια αλλοτινή ναυτική κοσµοκρατορία…
Google news
