Σωτήριες λέµβοι

Η τελευταία περιπέτεια που πέρασε το Κέντρο Μελέτης και Ερευνας του Ελληνικού Θεάτρου – Θεατρικό Μουσείο και η συµπαράσταση που δέχτηκε στο ∆ιαδίκτυο από 5.000 επώνυµους και ανώνυµους θεατρόφιλους έλληνες και ξένους (το φάσµα των ξένων προερχόταν από 35 χώρες και των τεσσάρων ηπείρων µε ενδεικτικότερη συµµετοχή του συλλόγου διδασκόντων στο διάσηµο Actor’s Studio της Ν. Υόρκης) βοήθησαν να ξεκαθαρίσει ένα ουσιώδες χαρακτηριστικό αυτής της Κιβωτού ιστορίας του θεάτρου: το Μουσείο και οι βιτρίνες ενδυµάτων µεγάλων ελλήνων καλλιτεχνών του θεάτρου (από τον Ταβουλάρη και τον Παντόπουλο ώς την Παξινού, την Κοτοπούλη, τη Λαµπέτη και τη Βουγιουκλάκη) αποτελούν το ένα πέµπτο του διαθέσιµου υλικού. Το Κέντρο είναι αρχείο εν πολλοίς αναξιοποίητο λόγω οικονοµικής στενότητας µε χιλιάδες συγγραµµάτων θεατρικής δράσης από τις Παραδουνάβιες χώρες, την Κωνσταντινούπολη, τη Σµύρνη, την Αλεξάνδρεια, την Αυστραλία, τον Καναδά και βέβαια ενάµιση αιώνα ελληνικού θεάτρου (δηλαδή ελληνικής δραµατουργίας και παραστασιολογίας) και όλων των ξένων έργων που παίχτηκαν στην Ελλάδα. Χιλιάδες προγράµµατα, µακέτες, αφίσες, φωτογραφίες, µαγνητοταινίες, βίντεο, κοστούµια, αποκόµµατα Τύπου (από το 1896 έως σήµερα) και µια µοναδική ειδικευµένη θεατρική ελληνόγλωσση και ξενόγλωσση βιβλιοθήκη. Πακτωλός πληροφοριών, µοναδικός και ανεξάντλητος. Ενα υλικό ψηφιοποιηµένο, διαθέσιµο δωρεάν σε εκπαίδευση, πανεπιστήµια, Τύπο, σε έλληνες και ξένους ερευνητές. Ο,τι σήµερα ερευνάται και σπουδάζεται στα ελληνικά θεατρολογικά τµήµατα βασίζεται αποκλειστικά στο διαθέσιµο δωρεάν υλικό του Αρχείου του Κέντρου. Εκθέσεις από την Ολυµπιάδα του Πεκίνου µέχρι το µακρινό Ντένβερ και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έως την Κορέα, το Μέγαρο Μουσικής και την Επίδαυρο προσφέρονται απ’ αυτό το Αρχείο. Αυτήν την προσφορά ήλθε να επιβεβαιώσει η σωστική άλλη µια φορά χορηγία του ΥΠΠΟΤ και η βούλησή του να προχωρήσει σε µονιµότερη οµπρέλα προστασίας του. Αλλά δεν πρέπει να µας διαφεύγουν και προσφορές όπως αυτή του Στέφανου Ληναίου και της Ελλης Φωτίου, οι οποίοι προσέφεραν ολόκληρο το θέατρο το «Αλφα» για να ενισχύσουν την επιβίωσή του.