Τι κάνεις Τζόνι; Ο,τι κάνω πάντα

Το είδα. Το διασκέδασα. Το ξέχασα. Πατ κιουτ.
Ψεκάστε – σκουπίστε – τελειώσατε. Αυτό το τελικό συµπέρασµα από το τέταρτο, όχι όµως τελευταίο, επεισόδιο µε τους «Πειρατές της Καραϊβικής:
Σε άγνωστα νερά» (Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides). Με δικό µου υπότιτλο «Ψιτ, κορίτσια, ο Τζόνι Ντεπ!»
Τρεις οι διαφορές από τατρία προηγούµενα επεισόδια. Η πρώτη, ο σκηνοθέτης. Οχι ο Γκορ Βερµπίνσκι αλλά ο Ροµ Μάρσαλ. Ειδικευµένος στο µιούζικαλ. ∆ηλαδή «Σικάγο» και «Nine» (εκείνο το αντίγραφο του «8 1/2» του αείµνηστου Φεντερίκο Φελίνι). Η δεύτερη, το δίδυµο των συµπρωταγωνιστών. Οχι Κίρα Νάιτλι και Ορλάντο Μπλουµ αλλά Πενέλοπε Κρουζ και το γαλλικό µανούλι, µόλις 25 παρακαλώ, µε το όνοµα Αστριντ Μπερζ Φρίσµπι. Θα σας φύγει το τσερβέλο. Εκ των δύο αυτών διαφορών προκύπτει η τρίτη.Η κορυφαία. Γιατί ο Ροµπ Μάρσαλ γνωρίζει νακουρδίζει. Να χορογραφεί τις σκηνές και να τις ξεσκονίζει. Εξαιρετικός στις «µηχανές». Οµως από συναίσθηµα, πάθος, ευαισθησία και ανθρώπινες καταστάσεις γιοκ. Περίπου σαν ζωντανός καταψύκτης. Αψογος στην τεχνική. Νούλα στην ψυχή. Εξω κούκλα, µέσα πανούκλα. Ετσι κι εδώ.

Παράδειγµα; Ουδεµία χηµεία ανάµεσα στον Τζόνι Ντεπ και την Πενέλοπε Κρουζ. Εχω δει και καθηλωθεί από µια εκπάγλου οµορφιάς Πηνελόπη διά χειρός ενός γκέι µε το όνοµα Πέδρο Αλµοδόβαρ. Τώρα τι συγκρίνω; Τον «θεό» µε έναν καλό διεκπεραιωτή Αµερικανό; Λάθος.Τουτέστιν το τάχα µου ειδύλλιο χωρίςροµάντζο. Παράδειγµα; Εκτός από µια σκηνή µε τη Γοργόνα (τη Φίρσµπι που λέγαµε) ούτε ίχνος ανθρώπινης πνοής. Με έναν λόγο, επί 141 λεπτά ένα action movie. Με ξιφοµαχίες, εναέρια κόλπα και άλλα τέτοια. Τι κάνεις, Τζόνι; Ο,τι κάνω πάντα.

Το στόρι προέρχεται απότο οµότιτλο µυθιστόρηµα του Τιµ Πάουερς. Σαν όλα τ’ άλλα. Περίπου copy paste.Γιατί οι «Πειρατές»µοιάζουν µε δοχείο επικών διαστάσεων. Ρίχνεις µέσα ό,τι σου κατεβάσει η κούτρα σου. Και αν είσαι Χόλιγουντ, βγάζεις λαγό. Το πρώτο δεκαπεντάλεπτο διασκεδαστικό. Οµολογώ. Οπου ο Τζακ Σπάροου (Τζόνι Ντεπ), µεταµφιεσµένος σε αξιότιµο άγγλο δικαστή, δικάζει έναν φίλο του πειρατή που οι στρατιώτες τον έχουν εκλάβει ως Τζακ Σπάροου. Η συνέχεια στην αυλή του ευτραφούς και άπληστου βασιλιά Γεωργίου (Ρίτσαρντ Γκρίφιθς). Εκεί λοιπόν ο Σπάροου µαθαίνει για την ύπαρξη της πηγής της νεότητας. Φυσικά ο βασιλιάςθέλει ν’ αρπάξει το νερό. Να κάνει λίφτινγκ να παραµείνει αθάνατος και νέος. Ετσι ο Γεώργιος δεν έχει κανένα πρόβληµανα συνεργαστεί µε τον Μπαρµπαρόσα (Τζέφρι Ρας). Πειρατής ο µονοπόδαρος Μπαρµπαρόσα. Πειρατής ο βασιλιάς.

Παράνοµος ο πρώτος, νοµιµότατος ο δεύτερος. Ολοι πειρατές. Αµ πώς νοµίζετε προέκυψαν όλα αυτά τα πλούτη; Με τονιδρώτα του προσώπου τους και σκάβοντας τουπέδαφος της Γηραιάς Αλβιώνος και της Ιβηρικής χερσονήσου; Πλάκα! Ετσι ο Τζακ, αφού πρώτα ξεφύγειαπό τη βασιλική φρουρά, καταλήγει στο λιµάνι. Να βρει καράβι και να µπαρκάρει. Και πέφτειπάνω στον τρίτο Τζακ Σπάροου. Γιατί η Αντζέλικα (Πενέλοπε Κρουζ) τον έχει προλάβει.Και φυσικά παριστάνει τον Τζακ Σπάροου. Και γιατί µε το καράβι του πατέρα της, του άθλιου και µοχθηρού Μαυρογένη (Ιαν ΜΑΚΣΈΙΝ), πρόκειται να σαλπάρουν και την πηγή της νεότητας να διαγουµίσουν. Από κοντά και η αρµάδα η ισπανική. Ολοι µε το αθάνατο νερό να ξεδιψάσουν!

Το διά ταύτα απλό. Κάτι σανλούνα παρκ, συγκρουόµενα αυτοκινητάκια, σαν PlayStation. Μια επιχείρηση που κολυµπάει σε ωκεανό δολαρίων. Φανταστείτε, ο παραγωγός Τζέρι Μπρουκχάιµερ έχει αποταµιεύσει ως τζίρο µέχρι σήµερα 2,7 δισεκατοµµύρια δολάρια. Από τα τρία πρώτα επεισόδια. Plus το τέταρτο, άσε, έχασα τον µπούσουλα. Οσο για το καστ, έχουµε και λέµε: Η Πενέλοπε άριστη ξιφοµάχος. Αν και στις εναέριες σκηνές είναι ντουµπλαρισµένη από την αδελφή της, τη Μόνικα. Κανένα πρόβληµα. Αριστη ξιφοµάχος µε ελάχιστο σεξαπίλ. Ποιος φταίει; Μα φυσικά ο σκηνοθέτης. Αυτός φταίει. Ο Τζόνι όπως πάντα κολυµπάει σε γνωστά νερά. Ποτέ µου δεν µπόρεσα να καταλάβω, να εξηγήσω και να χωνέψω ένα πράγµα: Πώς είναι δυνατόνένας τόσο κοντός, τόσο λεπτός, τόσο µονόχορδος στον ρόλο του, που διαρκώς τρεκλίζει σαν µεθυσµένος καιαλλοπαρµένος και τόσο έντονα βαµµένος µε αϊλάινερ που τον κάνει να µοιάζει µε γκέι, πώς µπορεί ένα τέτοιο πλάσµα να εκλαµβάνεται ως το απόλυτο όνειρο των κοριτσιών. Μπαςκαι κάθε αρσενικός για ν’ αρέσει πρέπει επειγόντως να µεταµορφωθεί σε αρσενικοθήλυκο; Ερωτώ! Οσο για τα δικά µου γούστα, οι µοναδικές σκηνές που µε ενθουσίασαν ήταν αυτές µε τις πανέµορφες Γοργόνες. Καλύτερη εξ αυτών µε το όνοµα Σειρήνα (Αστριντ Μπερζ Φίρσµπι). Τέλος πάντων.Θηριώδη θηλυκά που πλανεύουν τα αρσενικά και στη συνέχεια τα αρπάζουν και τα βυθίζουν στον βυθό των άγνωστων νερών. Γιατί, αγαπητέ µου, η απόσταση ανάµεσα στην οµορφιά και τον θάνατο είναι δυσδιάκριτη από τους υπολογισµούς των αρσενικών. Οπως λένε και οι παππούδες µας, η γυναίκα σέρνει καράβι. Ακόµα και των πειρατών!
 
{{{ video }}}

«Πειρατές της Καραϊβικής: Σε άγνωστα νερά»

Καλοκουρδισµένο αλλά ψυχρό Πειρατίνα η Πενέλοπε Κρουζ Ολοι να πιουν το νερό της αθανασίας

Βαθµολογία = 5 (ναι µεν, αλλά)

Ακόµη δύο από το… παρελθόν

Κάτι σαν one man show αυτή η εβδοµάδα των «Πειρατών». Μονοφαγάς ο Τζόνι Ντεπ. Ουδείς αντίπαλος. Οσο για τη λεγόµενη καλλιτεχνική προσφορά, δύο τίτλοι από το παρελθόν:

«Η νέα Βαβυλώνα» (Novyy Vavilon) του σοβιετικού διδύµου Γκριγκόρι Κόζιντσεφ και Λεονίντ Τράουµπεργκ. Παραγωγής 1929.

Περίπου τέσσερα χρόνια µετά την ενθρόνιση του Ιωσήφ Στάλιν. Βαβυλώνα η Παρισινή Κοµµούνα του 1871. Με love story ανάµεσα σε µια κοπέλα και έναν φαντάρο. Ο λαός στην εξουσία, αλλά από το χάος προκύπτει καταστροφή. Εξ όσων θυµάµαι όταν το είχα δει τα πρώτα µεταχουντικά χρόνια. Τώρα δεν έγινε δηµοσιογραφική προβολή. Πάρε, είπε ο διανοµέας, να το δεις σε DVD. Ελα όµως που σχεδόν όλοι οι κριτικοί είχαν πετάξει από Αθήνα προς τις Κάννες. Τέλος πάντων. Συνιστώ λοιπόν προσοχή. Και για την κατάσταση της κόπιας αλλά και για τις ρυτίδες που λογικά θα πρέπει να έχουν κατακλύσει το σώµα αυτής της ταινίας.

{{{ video }}}

Βαθµολογία = Don’t know (δεν το είδα)

«Μόντι Πάιθον: Το νόηµα της ζωής» (The Meaning of Life). Σαρκαστική κωµωδία του Τέρι Τζόουνς, µε Τζον Κλιζ, Γκράχαµ Τσάπµαν, Τέρι Τζόουνς. Φιλοσοφικές ανησυχίες. Ετσι για πλάκα. Ας πούµε: «Γιατί ζούµε; Γιατί πεθαίνουµε; Ποιος ο λόγος της ύπαρξής µας; Υπάρχει Θεός, κάποιο υπέρτατο ον;». Τέτοια. Εντελώς διασκεδαστικό. Τότε που το είχα δει πριν από τριάντα χρόνια. Ενα πράγµα συνιστώ. Προσοχή στην κόπια.
 {{{ video }}}

Βαθµολογία = Μόντι Πάιθον