Εκείνοι που αλλάζουν το Κέντρο πριν από τα µέτρα

ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ηοµάδα streetworking της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης Κλίµακα βγαίνει στους δρόµους του Κέντρου για να προσφέρει φροντίδα και στήριξη στους άστεγους της Αθήνας. «Τους δίνουµε είδη πρώτης ανάγκης, όπως τρόφιµα, κουβέρτες, υπνόσακους και τους ενηµερώνουµε για τις υπηρεσίες που προσφέρει η Κλίµακα», λέει στα «ΝΕΑ» η συντονίστρια στο Πρόγραµµα Στήριξης Αστέγων της Οργάνωσης Αντα Αλαµάνου.

Στον ξενώνα βραχυχρόνιας νοσηλείας της Κλίµακας φιλοξενούνται άστεγοι µε ψυχοκοινωνικά προβλήµατα. Πρόκειται για σηµαντική παρέµβαση αν αναλογιστεί κανείς ότι «οι άστεγοι µε τέτοια προβλήµατα δεν γίνονται δεκτοί ούτε στους ξενώνες του ∆ήµου Αθηναίων ούτε αλλού», σηµειώνει η κ. Αλαµάνου. Εκεί τους παρέχεται ψυχοκοινωνική υποστήριξη και παρακολουθούνται από ψυχολόγο, ψυχίατρο, παθολόγο και νοσηλεύτρια.

Tη χαµένη παιδική ηλικία, το παιχνίδι, το σχολείο, την ξεγνοιασιά έχουν βρει ξανά εκατοντάδες παιδιά που λόγω των οικονοµικών δυσκολιών των οικογενειών τους αναγκάζονταν να εργάζονται και να βρίσκονται καθηµερινά στους δρόµους της Αθήνας. Είχαν παρατήσει τα µαθήµατα και έπεφταν συχνά θύµατα εκµετάλλευσης. Πλέον πολλά από αυτά έχουν αποκτήσει φυσιολογική ζωή χάρη στις προσπάθειες της Κιβωτού του Κόσµου, της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης που ίδρυσε στον Κολωνό το 1998 ο ιερέας Αντώνιος Παπανικολάου. «Καταφέρνουµε να ζήσουν τα παιδιά την παιδική τους ηλικία και να φύγουν από τον δρόµο» λέει στα «ΝΕΑ» ο π. Αντώνιος. Περισσότερα από 300 παιδιά έρχονται καθηµερινά στο Κέντρο Ηµέρας της Οργάνωσης.

Πηγαίνουν στα σχολεία της περιοχής και στη συνέχεια επιστρέφουν στο Κέντρο Ηµέρας. Εκεί µπορούν να γευµατίσουν και έπειτα οι περίπου 400 – 500 εθελοντές εκπαιδευτικοί αναλαµβάνουν να τα βοηθήσουν στη µελέτη των µαθηµάτων τους έως αργά το βράδυ.

«Βλέπετε; Ενας µε δύο εθελοντές είναι συνεχώς πάνω από τα θρανία των παιδιών. Εδώ µπορούν να κάνουν όλα τα φροντιστηριακά µαθήµατα» λέει ο π. Αντώνιος καθώς ξεναγεί τα «ΝΕΑ» στο µεγάλο αίθριο που είναι γεµάτο µικρά παιδιά που µελετούν.

Στους χώρους της Κιβωτού τα παιδιά µπορούν επίσης να παίξουν και να ξεκουραστούν, ενώ παρακολουθούνται συνεχώς από ειδικούς, γιατρούς και ψυχολόγους.

Τόσο τα τραπέζια του φαγητού όσο και αυτά της µελέτης είναι… πολυεθνικά. Ελληνόπουλα και παιδιά µεταναστών τρώνε και παίζουν µαζί δίνοντας απάντηση στα φαινόµενα ξενοφοβίας και ρατσιστικής βίας των τελευταίων ηµερών. «Αποτελούν παράδειγµα αρµονικής συµβίωσης» λέει ο π. Αντώνιος.

Βασικός στόχος της Κιβωτού, όπως τονίζει ο ιερέας, είναι παράλληλα µε τη φροντίδα των παιδιών να υπάρχει στήριξη και στις µητέρες τους.

«Συντηρούµε οικονοµικά 37 σπίτια. Τους πληρώνουµε για ένα διάστηµα το ενοίκιο. Βοηθούµε τις µητέρες να βρουν δουλειά. Τις στηρίζουµε ψυχολογικά. Ετσι, σιγά σιγά είναι σε θέση να φροντίσουν τον εαυτό τους αλλά και τα παιδιά τους. Θέλουµε η οικογένεια να είναι ενωµένη».

Στήριξη και στις µητέρες εκτός από τα παιδιά προσφέρει η Κιβωτός του Κόσµου καθηµερινά

«Το ένιωσα σαν προσωπικό κάλεσµα»
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΒΟΥΤΣΙΝΑ

Η ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗ του Ηλία Αρµένη µε την υποστήριξη εξαρτηµένων από ναρκωτικά στο Κέντρο της Αθήνας άρχισε µε µηδενικούς πόρους. Αφορµή αποτέλεσε ένα δηµοσίευµα σε εφηµερίδα. «Κάποιοβράδυ του 1983 διάβασα πως µέσα σε 14 ηµέρες πέθαναν 7 νέοι από χρήση ναρκωτικών. Αυτό µε σόκαρε. Αναρωτήθηκα ποιος θα ασχοληθεί µε την υποστήριξη αυτών των ανθρώπων. Η απάντηση µέσα µου ήταν“εσύ”. Το ένιωσα ως προσωπικό κάλεσµα», λέει στα «ΝΕΑ». Αρχισε να ενηµερώνεται για τιςεπιδράσεις των ναρκωτικών. Υστερα νοίκιασε έναπαλιό σπίτι στον Κορυδαλλό,µε στόχο την προσέγγισηκαι υποστήριξή χρηστών. Την ίδια χρονιά ίδρυσε τον φιλανθρωπικό οργανισµό υποστήριξης εξαρτηµένων και κοινωνικά αποκλεισµένων ατόµων «Πέρασµα στη ζωή».

Ο εθελοντισµός έγινε για εκείνον «το δεύτερο οκτάωρο». Το 1986 – τρία χρόνια µετά την απόφασή τουνα βοηθήσει χρήστες ναρκωτικών – ο κ. Αρµένης παραιτήθηκε από τη δουλειά του ως ηλεκτρολόγος του ΟΣΕ και ασχολήθηκεαποκλειστικά µε τον οργανισµό. Από το 2007 το «Κέντρο Ελέους» – όπου στεγάζονται τα γραφεία του οργανισµού – βρίσκεται στην περιοχή του Αγίου Παύλου. «Τα τελευταία χρόνια η Αθήνα θυµίζει πεδίο µάχης. Παρ’ όλα αυτά αγαπώ το Κέντρο» λέει. Σήµερα, η οργάνωση απασχολεί περίπου 30 εθελοντές που εργάζονται τρεις φορές την εβδοµάδα.