Η «επόµενη µέρα» θα είναι… νύχτα
οπαδοί τής ΑΕΚ σχηµατίζουν ουρές για να αγοράσουν µετοχές προτού ανακοινωθούν τα προνόµια για τους κατόχους τους και γίνουν ανάρπαστες
Στην ερώτηση ποιος είναι ο πιο άτυχος κυβερνήτης που πέρασε από τη χώρα, θα απαντήσω αβίαστα «ο Ιωάννης Καποδίστριας». Καθώς πριν απ’ αυτόν ήταν στα πράγµατα οι Τούρκοι, δεν του ήταν πολύ εύκολο να ρίξει το φταίξιµο για όλα τα στραβά στους προκατόχους του – µε τον τελευταίο προκάτοχο, τον Κωνσταντίνο ΙΑ’ τον Παλαιολόγο, να είναι ήδη 400 χρόνια µαρµαρωµένος. Ενώ από την ηµέρα που τον λύτρωσαν από τα βάσανα αυτού του κόσµου το κουµπούρι και το µαχαίρι των Μαυροµιχαλαίων µέχρι σήµερα, όλες οι κυβερνήσεις παραλαµβάνουν από τους προηγούµενους «καµένη γη» και ζητούν από τον λαό να «βάλει πλάτη». Το ίδιο κάνει σήµερα στη χώρα της ΑΕΚ ο Σταύρος Αδαµίδης, ο οποίος παλεύει να διορθώσει τα λάθη του Νικολαΐδη και του Θανόπουλου. Οπως ο Νικολαΐδης την είχε σώσειαπό τον Ψωµιάδη, ο Ψωµιάδης από τους «άσχετους» της Netmed και της ENIC, οι «άσχετοι» από τον «γραφικό» Τροχανά και δεν συµµαζεύεται.
Σωτήρα στον σωτήρα, η ΑΕΚ έφτασε στο χείλος τουγκρεµού – και τώρα µόνο ο λαός της µπορεί να αποτρέψει το µοιραίο: αν βάλει το χέρι στην τσέπη. Η Ελλάδα σε µικρογραφία, µε τη διαφορά ότι το κράτος µπορεί να µοιραστεί µε τη γριά τη σύνταξή της χωρίςνα τη ρωτήσει αν θέλει να το σώσει, ενώ η οµάδα χρειάζεται να πείσει τον µεροκαµατιάρη να τσοντάρει για την επιβίωσή της. Τις θυσίες των Ελλήνων τις προβλέπει ο νόµος, ενώ των ΑΕΚΤΖΉΔΩΝ το φιλότιµο.
Αλλά και το φιλότιµο έχει έναν νόµο: για ναφιλοτιµηθεί κάποιος να πληρώσειεθελοντικά – και µάλιστα σε καιρούς που τα χρήµατα δεν περισσεύουν σε κανέναν –, θα πρέπει να είναι σίγουρος ότι δεν θα πιαστεί κορόιδο και ότι η προσφορά του θα πιάσει τόπο. Σε αυτό ακριβώς το σηµείο εντοπίζεται η µεγάλη δυσκολία του εγχειρήµατος του Αδαµίδη και των Supporters να καταστήσουν τους οπαδούςµετόχους και χρηµατοδότες της ΠΑΕ.
Το 2004 οι ΑΕΚΤΖΉΔΕς ανταποκρίθηκαν µαζικά στο κάλεσµα του Ντέµη επειδή τους είχε προσφέρει όραµα για µια «άλλη» ΑΕΚ και ένα «άλλο» ποδόσφαιρο. Ακούγοντας τον Αδαµίδη να µιλάει, είχες την εντύπωση ότι το δικό του όραµα είναι καθαρά λογιστικό: να µαζευτούν 5,8 εκατοµµύρια ευρώ µέχρι τις 30 Ιουνίου για να πάρει η οµάδα την άδεια να παίξει στην Ευρώπη.
Το 2004 ο Ντέµης ζήτησε από τους ΑΕΚΤΖΉΔΕς να «ξηλωθούν» για να αγοράσουν 30.000
εισιτήρια διαρκείας, όµως πριν από αυτό είχε ανακοινώσει ότι εκπροσωπούσε µια οµάδα εύπορων επιχειρηµατιών που θα έβαζαν λεφτά. Και τα έβαλαν.
Σήµερα ο Αδαµίδης λέει ότι όχι µόνο δεν υπάρχει κανένας πρόθυµος επενδυτής, αλλά και αυτοί που υπήρχαν – ο Παππάς και ο Νοτιάς – βαρέθηκαν να πληρώνουν. Αν «την κάνουν µε ελαφρά» δύο εφοπλιστές που έχουν περισσότερα χρήµατα από όσα µπορούν να ονειρευτούν και οι 50.000 οπαδοί που παρακολούθησαν τον τελικό µαζί, γιατί να πληρώσουν αυτοί από το υστέρηµά τους;
Αλλά, ακόµη κι αν υποθέσουµε ότι 50.000 ΑΕΚΤΖΉΔΕς παθαίνουν οµαδικό ντελίριο και βάζουν από ένα κατοστάρικο κατά µέσο όρο, τα πέντε εκατοµµύρια δεν φτάνουν ούτε για την άδεια. Για µεταγραφές, συµβόλαια, πρόστιµα και γήπεδο ποιος θα πληρώσει;
Το σχέδιο «δώστε και σώστε» που θα ανακοινωθείαναλυτικά την άλλη εβδοµάδα θα µπορούσε να έχει κάποια επιτυχία αν οι Supporters, προτού δώσουν έναν αριθµό λογαριασµού στους οπαδούς για να βάλουν ό,τι προαιρούνται, κάνουν έναν πρόλογο µιας αράδας: «Είµαστε 30 νοµαταίοι και έχουµε µαζέψει τέσσερα εκατοµµύρια». Αν δοθεί ξερός ολογαριασµός, το σχέδιο θαείναι η επιτοµή της αισιοδοξίας. Ηοποία είναι καλό πράγµα, αλλά δυστυχώς δεν βγαίνει σε χαρτονόµισµα. Οπότε o Αδαµίδης µε τους Supporters θα παραφράσουν τον ύµνο της ΑΕΚ και θα τον τραγουδάνε α καπέλα αναπολώντας τις παλιές δόξες της:
«Εµπρός της ΑΕΚ παλικάρια, βγάλτε απ’ την τσέπη κατοστάρια, καρµίρηδες µην είστε, τις µετοχές ζητήστε, βοηθήστε, βοηθήστε, βοηθήστε»!
Εχει φάση
ΑΝ Η ΛΟΓΙΚΗ δεν είχε ξενιτευτεί από την Ελλάδα, η αναφορά του αττικάρχη για τα αίσχη του τελικού τού Κυπέλλου θα ήταν αρκετή ώστε η ΑΕΚ να πέσει στα µαλακά. Τι κατέθεσε ο αξιωµατικός τής ΕΛ.ΑΣ. στον εισαγγελέα; Μέσες άκρες, ότι η ΕΠΟ έκανε το γήπεδο «µπάτε σκύλοι αλέστε» και οι σκύλοι που µπήκαν (χωρίς εισιτήριο και χωρίς κανέναν έλεγχο στις θύρες) δεν ξέρουµε τι ράτσας ήταν. Αλλά σίγουρα ήταν αδέσποτοι.
Το ΦΩΝΑΞΕ η ΑΕΚ ότι δεν είχαν όλοι οι σκύλοι κιτρινόµαυρο κολάρο, όµως τα δαγκώµατα έφτασαν να απασχολήσουν τον ίδιο τον Πρωθυπουργό.
Η ποινή έπρεπε να είναι αυστηρή – όχι απαραιτήτως και δίκαιη.
ΚΥΡΩΣΕΙΣ για την ΕΠΟ που τα είχε κάνει µπάχαλο δεν προβλέπονται κι έτσι η Πειθαρχική Επιτροπή άφησε στην άκρη την «ταρίφα» τής µίας αγωνιστικής που έχει κόψει φέτος για παρόµοιες περιπτώσεις (στις οποίες, µάλιστα γνωρίζαµε µε βεβαιότητα τίνος ήταν οι σκύλοι) και έριξε στην ΑΕΚ και στον Ατρόµητο τις πιο βαριές «καµπάνες» από τότε που ο Παπάγος ήταν Εύελπις. Πάλι καλά που τιµωρήθηκαν λίγο ελαφρύτερα αυτοί που τις έφαγαν!
Το ΙΔΙΟ θα συνέβαινε και µε τους Κεντέρη – Θάνου – Τζέκο και Σία, αν η δίκη διεξαγόταν την εποχή που συζητούσαµε να επαναφέρουµε τη… θανατική ποινή για τα αδικήµατα γύρω από το ντόπινγκ. Αλλά έγινε επτά χρόνια µετά κι έτσι αρκούσαν µερικοί µήνες µε αναστολή.
Λεξικό
Οµάδα προσώπων που συγκροτείται µε σκοπό τη διεκπεραίωση συγκεκριµένου έργου διαχειριστικού, διοικητικού, ελεγκτικού ή γνωµοδοτικού χαρακτήρα.
Οταν η Επιτροπή ∆ιαφάνειας συναντά το σύµφωνο εµπιστευτικότητας, το αποτέλεσµα είναι το αναµενόµενο. Η µία πλευρά θα επιµένει στη διαφάνεια και η άλλη στην εµπιστευτικότητα, ώσπου να επιβεβαιωθεί ότι οι επιτροπές στην Ελλάδα είναι ο χαµένος χρόνος µε γραβάτα. Τη βαρεµάρα στο προχθεσινό ραντεβού τής Βουλής έσπασαν µία ατάκα και ένα έγγραφο.
Η ατάκα ήταν τού Γιάννη Ιωαννίδη: «Εδώ έχουµε κάνει έλεγχο ακόµα και στις φυλακές. Κάνουµε έλεγχο όπου και όποτε θέλουµε». Αλλά η µοναδική σχέση που µπορεί να έχουν οι φυλακές µε την υπόθεση, είναι το… αυτοδιοίκητό τους επί Αραβαντινού. Το έγγραφο ήταν τού Πιλάβιου: µία πλαστή ενηµερότητα του Ηρακλή, η οποία σηµαίνει ότι οι µεταγραφές του ήταν άκυρες και ότι τους βαθµούς που πήρε έπειτα από αυτές µπορούν να τους διεκδικήσουν στα χαρτιά οι οµάδες που τους έχασαν! Ετσι, ενώ το θέµα µας ήταν αν θα πρέπει να πέσει κατηγορία ο Ηρακλής ή µόνο ο Ηρακλής, τώρα δεν ξέρουµε πού πάν’ τα τέσσερα.














