Μπαλαρίνες µε στήθος… δασύτριχο

Η τεστοστερόνη µου έκαψε τη µύτη. Η οσµή της ήταν τόσο έντονη, που αν έκλεινα τα µάτια δεν θα µπορούσα να καταλάβω εάν είχα ανοίξει την πόρτα των αποδυτηρίων της Λίβερπουλ ή ετοιµαζόµουν να εισχωρήσω στα καµαρίνια χορευτών του µπαλέτου Τροκαντερό στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
Ανοίγοντας την πόρτα αντίκρυσα µια ντουζίνα σχεδόν γυµνούς άντρες. Κάποιοι γεροδεµένοι, κάποιοι µε απόλυτα γραµµωµένα κορµιά.

Ολοι εντυπωσιακοί. Εύθυµοι, µε καλωσόρισαν στον προσωπικό τους χώρο.

Στον χώρο της «µεταµόρφωσης», όπως µου είπαν.

Παντού πεταµένα ρούχα. Μπερδεµένα σαν έτοιµα για πλυντήριο. Παρατηρώντας τα καλύτερα, ανακάλυψα ότι τελικά υπάρχει µια συνοχή. Μποξεράκια και σλιπάκια ήταν µαζί µε κιλότες και στρινγκ, αθλητικές κάλτσες και παπούτσια βρίσκονταν δίπλα στα λίκρα καλσόν και τα πουέντ.

Τουτού µπαλέτου στοιβαγµένες πάνω σε έτερη στοίβα από τζιν.

Μια ώρα πριν ξεκινήσει η παράσταση και τα µεταµορφωτικά πινέλα έβγαζαν φλόγες στις παρειές των χορευτών. ∆εκάδες κουτιά µε πούδρα και µπουκαλάκια µε χρώµα ήταν αραδιασµένα µπροστά στον κάθε καθρέφτη. Χρυσόσκονη, βλεφαρίδες των πέντε εκατοστών, πούπουλα και περούκες έτοιµα να εφαρµοστούν την κατάλληλη στιγµή.

«Πώς σου φαίνονται τα αγόρια,καρδιά µου;» ακούστηκε µια φωνή από το βάθος. Ηταν η φωνή του βασιλιά του µπαλέτου. Πλησίασα. «Είσαι ο βασιλιάς;» τον ρώτησα.

«Ναι, για ακόµη µερικά λεπτά µπορείς να µε δεις έτσι. Σε λίγο όµως θα µε θαυµάσεις ως βασίλισσα», µου απάντησε. Ο Davide Marongiu δίνει παραστάσεις έξι χρόνια στο Les Ballets Trockadero de Monte Carlo. Εχει ταξιδέψει σχεδόν σε όλον τον κόσµο. Το θέαµα που προσφέρει είναι µοναδικό: Φορώντας στολές µπαλαρίνας και αφήνοντας ακάλυπτο το στιβαρό και δασύτριχο στήθος του, αποκαλύπτεται στη σκηνή και κάνει φάρσες στην τέχνη τού κλασικού µπαλέτου. «Αυτό είναι µια ένδειξη ότι δεν προσπαθώ να µοιάσω µε γυναίκα, όπως κάποιοι θα ισχυρίζονταν». Το πρόγραµµα βασίζεται σε κλασική χορογραφία, η οποία είναι ίδια σε όλα τα µπαλέτα και απλώς προσθέτουν δικά τους χιουµοριστικά στοιχεία. «Θα δεις ό,τι θα έβλεπες σε µια παράσταση του µεγάλου ρώσου χορογράφου Ιβάνοφ αλλά µε τις δικές µας προσθήκες», λέει.

Το πολύπλοκο πρόγραµµα που παρουσιάζουν βασίζεται περισσότερο στο συναίσθηµα και το χιούµορ παρά στην τεχνική τελειοµανία που χαρακτηρίζει το µπαλέτο. Είµαστε πολύ προσεκτικοί κι ο κόσµος αντιλαµβάνεται τα σηµεία στα οποία ξεφεύγουµε από το κλασικό µπαλέτο. Ετσι, δεν γινόµαστε ποτέ κιτς ή χυδαίοι. Μπορεί να µας απολαύσει και κάποιος που αγαπά το µπαλέτο, αλλά και κάποιος που δεν έχει δει ποτέπαράσταση στη ζωή του. Ολοι σε όλον τον κόσµο!» µου λέει ο Davide. ∆ηλαδή είναι στα σχέδιά σας να δώσετε παραστάσεις και σε µουσουλµανικές χώρες; «Οχι, διότι δεν ξέρουµε εάν θα καταλαβαίναν το χιούµορ µας. Πιστεύω πως οι µουσουλµάνοι θα επικεντρώνονται περισσότερο στο ότι άντρες χορεύουν µε γυναικεία ρούχα παρά στο θέαµα που προσφέρουµε».

Οι χορευτές αυτοί δεν έχουν εκπαιδευτεί µόνο στον χορό. Ενα από τα βασικά µαθήµατα που έχουν πάρει είναι τα όρια που δεν θα πρέπει να ξεπεράσουν. Είναι ένα από τα πιο σηµαντικά στοιχεία της παράστασής τους. «Η χυδαιότητα είναι αυτό που πρέπει να αποφύγουµε µε κάθε κόστος», εξηγεί ο Davide. «∆ίνουµε µια υγιή παράσταση που µπορούν να την παρακολουθήσουν και παιδιά». Η προετοιµασία για το σόου διαρκεί περίπου 40 λεπτά και τα πιο βασικά στοιχεία της είναι το µακιγιάζ, ο φωτισµός και το ζέσταµα του σώµατος.

Οση ώρα συζητάµε, πινέλα ανακατεύουν σκόνες µε χρώµατα και τα τοποθετεί σε συγκεκριµένες γραµµές του προσώπου του. «Αυτή τη στιγµή µοιάζεις µε κορασίδα από την επαρχία», του επισηµαίνω. «Μα είµαι από επαρχία και µάλιστα της Ιταλίας», µου λέει γελώντας. «Αλλά αυτό δεν το λέω συχνά, διότι ντρέποµαι για τον πρωθυπουργό της χώρας µου…». Μέικ απ άρτιστ δεν υπήρχε πουθενά.

Ολο το µακιγιάζ το έκαναν… µόνες τους. Αλήθεια, σου κάνουν φλερτ όταν ντύνεσαι γυναίκα; τον ρωτάω. «Οχι, η σεξουαλικότητα δεν εµπλέκεται σε όλο αυτό.

Κανείς δεν κάνει φλερτ σε µια µπαλαρίνα πάνω στη σκηνή. ∆εν υπάρχει άλλωστε σεξουαλική ενέργεια στο πρόγραµµά µας. Επιπλέον, ποτέ δεν ντυνόµαστε έτσι για να βγούµε έξω», ξεκαθαρίζει.

Μου εξηγεί ακόµη πως το µακιγιάζ είναι πάρα πολύ σηµαντικό γιατί µαζί µε τον φωτισµό στη σκηνή άλλα σηµεία του προσώπου τονίζονται λιγότερο και άλλα περισσότερο. Ετσι δίνει στο κοινό την αίσθηση της ψευδαίσθησης. «Ως χορευτής οφείλεις να είσαι εξοικειωµένος µε το µέικ απ. Το κάνουµε άλλωστε τόσο πολλά χρόνια, που είναι σαν να φοράς γραβάτα και να τη δένεις κάθε µέρα. Εγώ γραβάτα δεν φοράω, οπότε έχω µάθει να βάζω το κραγιόν µου», λέει ο Davide. Το κοµµάτι της ψευδαίσθησης, για να είναι επιτυχηµένο και ολοκληρωµένο, θα πρέπει να συνδυάζει σωστά πολλά πράγµατα. Για παράδειγµα τα ρούχα, το µέικ απ. Ακόµη και µε τα πουέντ. «Παπούτσια φοράω νούµερο 44, αλλά τα πουέντ είναι 42 για να δείχνουν µικρότερες οι πατούσες µου», εξηγεί.

Η µεταµόρφωση έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Ο Davide χτενίζει την ξανθιά περούκα και τινάζει τα µαλλιά στην πλάτη.

Το πρόσωπο που εµφανίζεται δεν έχει απολύτως καµιά σχέση µε αυτό που αντίκρυσα πριν από µισή ώρα. ∆ίχως υπερβολές τύπου ντραγκ κουίν. Τα πρόσωπα ήταν γυναικεία. Τα σώµατα ανδρικά. Μια περίεργη αλλά όµορφη µείξη. «Μπορώ να υποδυθώ τα πάντα. Από τον πιο αρρενωπό άντρα µέχρι το πιο χαζοκόριτσο», µου λέει ο Davide. Κάτι που κατάλαβα ακόµη καλύτερα όταν τους είδα πάνω στη σκηνή!

gdevetzoglou@dolnet.gr

INFO

Οι Trocks αύριο στις 20.30 στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (προπώληση και στην Πλατεία Αριστοτέλους και στο τηλ. 2310-
895.939). Χορηγός επικοινωνίας: «ΤΑ ΝΕΑ»

Γιατί µαδάνε τα πούπουλα;

«Παρακαλώ κλείστε τα κινητά σας, αλλιώς θα σας κυνηγήσουµε. Μη βγάζετε φωτογραφίες µε φλας, διότι θυµίζουν στους καλλιτέχνες των Μπολσόι τους πυροβολισµούς Μπολσεβίκων και τροµάζουν».

Οι ανακοινώσεις για την έναρξη του καλλιτεχνικού προγράµµατος «ζέσταναν» τους θεατές για το σόου.

Στη σκηνή εµφανίστηκαν µπαλαρίνες – µπαλαρίνοι που εναλλάσσονταν και εκτελούσαν άλλοτε χορευτικά µε απόλυτη τεχνική και συµµετρική αλληλουχία και άλλοτε χτυπούσαν παλαµάκια και έπεφταν µε δύναµη στο πάτωµα, σαν να έχαναν το γήινο βάρος τους. Χοροί του κόσµου, όπως ζεϊµπέκικο, φραγκοσυριανή, ραπ και κέλτικο Riverdance, αλλά και πολλά ατυχήµατα, όλα µε τη χάρη και την τεχνική του κλασικού µπαλέτου, µετέτρεπαν την παράσταση σε υπερθέαµα.

Αποκορύφωµα; Ο «Θάνατος του Κύκνου», µε µια (µάλλον κακοµαθηµένη, παρότι θνήσκουσα) µπαλαρίνα που… µαδάει, σκορπίζοντας πούπουλα και ξεκαρδιστικό γέλιο!

link

http://www.trockadero.org/