Διδασκαλία ξένων γλωσσών

Σύνδεσµος Τάγµατος Ιπποτών του Ακαδηµαϊκού Φοίνικα
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ
Εχοντας λάβει γνώση της περιβόητης µεταρρύθµισης στο λύκειο, πραγµατικά µείναµε άφωνοι διαπιστώνοντας την παντελή έλλειψη διδασκαλίας ευρωπαϊκών γλωσσών, και δη της Γαλλικής. ∆ύο ώρες ξένης γλώσσας στη Β’ και Γ’ Λυκείου (ας µη γελιόµαστε βέβαια, εννοεί την Αγγλική το υπουργείο Παιδείας, απλά δεν την κατονοµάζει), τι θα προσφέρουν στους µαθητές των σχολείων;

Ειλικρινά θα θέλαµε να γνωρίζουµε εάν στόχος πλέον είναι η πλήρης αµερικανοποίηση της «ελληνικής – ευρωπαϊκής» παιδείας. Πραγµατικά, δεν γνωρίζουν ότι η παιδεία στις αγγλοσαξωνικές χώρες απαιτεί υψηλά δίδακτρα, ενώ στη Γαλλία – Γερµανία παράδειγµα, είναι όχι µόνον δωρεάν αλλά και υψηλού επιπέδου; Γιατί λοιπόν στερείτε από τα Ελληνόπουλα που δεν έχουν την ευχέρεια να πληρώνουν καθηγητές ξένων γλωσσών στο σπίτι, να µάθουν σωστά µια δεύτερη ξένη γλώσσα;

Μήπως στα βιογραφικά σηµειώµατα µετράει κάτι περισσότερο από τη γνώση ξένων γλωσσών για εισαγωγή στα ευρωπαϊκά πανεπιστήµια ή για εξεύρεση εργασίας σε Βρυξέλλες, Στρασβούργο, Λουξεµβούργο (όλες γαλλόφωνες);

Από πολιτικής άποψης, µήπως η Τουρκία, τα Σκόπια, η Κύπρος όπου διδάσκονται υποχρεωτικά Αγγλικά – Γαλλικά έχουν περισσότερο ανάγκη τις γαλλόφωνες χώρες απ’ ό,τι εµείς; ∆εν αντιλαµβάνεστε ότι στην πολιτική το να είσαι µέλος της γαλλοφωνίας χωρίς να προτείνεις τη διδασκαλία της γαλλικής γλώσσας, είναι τουλάχιστον ατυχές;

Προτείνετε τη συγγραφή «ερευνητικής εργασίας – project ή projet στη Γαλλική» σε µαθητές οι οποίοι θα διδάσκονται δύο ώρες την αγγλική γλώσσα; Ειλικρινά θα θέλαµε να δούµε ποιος µαθητής θα τη συντάξει µόνος του, έστω στην αγγλική γλώσσα. Κάνουµε έκκληση τόσο στους βουλευτές των κοµµάτων όσο και στους ιθύνοντες του υπουργείου Παιδείας να ενσκύψουν στο σχέδιο νόµου και να ενισχύσουν τη διδασκαλία δύο ευρωπαϊκών ξένων γλωσσών (Αγγλικής – Γαλλικής) προτού τα παιδιά µας γίνουν φερέφωνα ενός πολιτισµού µε ελάχιστες και όχι µείζονες γνώσεις ακόµη και στην αγγλική γλώσσα. Η Ευρώπη του σήµερα είναι η συνέχεια του ελληνικού πολιτισµού και του γαλλικού ∆ιαφωτισµού και οι µάχες κερδίζονται µε τη γνώση όσο περισσότερων γλωσσών γίνεται. Μ’ αυτές τις ενέργειες φοβούµαστε ότι θα χάσουµε σε λίγο καιρό και τα ελάχιστα ερείσµατα που έχουµε στις γαλλόφωνες χώρες, αλλά ακόµη και να κατανοήσουµε ελληνικά κείµενα διανοουµένων οι οποίοι τα συνέγραψαν επηρεαζόµενοι από την ακρίβεια, καθαρότητα και ορθολογισµό που διέπουν τη γαλλική γλώσσα.