ΑΝΑΛΥΣΗ Περιµένουµε πάλι τη λύση από τους άλλους

Δεν υπάρχει αµφιβολία ότι σχεδόν έναν χρόνο µετά την υιοθέτηση του Μνηµονίου, η όλη προσπάθεια έχει µπλοκαριστεί, ή – όπως λέει υψηλόβαθµο στέλεχος της οικονοµικής ζωής – «το κάρο πάει µπροστά από τον αγωγιάτη».

το µαρτυρούν πρώτα απ’ όλα τα έσοδα, που αντί να αυξάνονται µε ρυθµό 8,5%, µειώνονται µε ρυθµό 8,1%, µε αποτέλεσµα να υπάρχει ήδη από το πρώτο τρίµηνο του έτους µια µαύρη τρύπα 1,4 δισ.

ευρώ. Φταίει η ύφεση; Ασφαλώς, αλλά δεν είναι η µόνη υπεύθυνη. Η δυσλειτουργία του εισπρακτικού µηχανισµού έχει παίξει αποφασιστικό ρόλο.

το µαρτυρούν ακόµη και οι δυσκολίες στην προώθηση της κάθε διαρθρωτικής αλλαγής.

ολα αργούνκι όταν γίνονται, γίνονται άτολµα και µισά σε σύγκριση µε τους αρχικούς σχεδιασµούς. παράδειγµα, το άνοιγµα των κλειστών επαγγελµάτων, οι µετατάξεις στον ΟΣΕ, οι εργασιακές συµβάσεις, το γεγονός ότι δεν έχει κλείσει ούτε ένας άχρηστος δηµόσιος φορέας. Φταίει ο κακός σχεδιασµός των αλλαγών αυτών, όπως έγινε στο Μνηµόνιο; ισως, ώς έναν βαθµό. Κυρίως όµως φταίει η λυσσαλέα αντίδραση των συµφερόντων που θίγονται, η έλλειψη οποιασδήποτε διάθεσης για στήριξη των αλλαγών εκ µέρους του προσωπικού της ∆ηµόσιας ∆ιοίκησης και συχνά η διαπλοκή όλων αυτών µε την πολιτική ηγεσία της χώρας.

το µαρτυρούν, τέλος, οι όλο και συχνότερες συγκρούσεις υπουργών, µε σταθερό πρωταγωνιστή τον υπουργό οικονοµικών Γιώργου παπακωνσταντίνου. εχοντας µετατραπεί σε σάκο του µποξ, ελέω Μνηµονίου, ο αρµόδιος για την εφαρµογή του υπουργός δείχνει πράγµατι κουρασµένος και η γλώσσα του σώµατός του δύσκολα µεταδίδει την εικόνα αισιοδοξίας που θέλει να περάσει µε τα κείµενα των οµιλιών του.

Η τρόικα, να µην έχουµε καµία αµφιβολία, τα έχει καταγράψει όλα αυτά και ακόµη περισσότερα. την προβληµατίζουν και την ανησυχούν. Για «αριθµούς στον αέρα» µιλούσαν τα στελέχη της, που βρίσκονταν τις προηγούµενες ηµέρες εδώ. εικόνα διάλυσης της ∆ηµόσιας ∆ιοίκησης διεµήνυσαν στους πολιτικούς τους προϊσταµένους.

Κι όµως, η µοναδική ελπίδα της χώρας εξακολουθεί να είναι συνδεδεµένη µε την τρόικα και τα µέτρα του Μνηµονίου. Καµία αναδιάρθρωση του χρέους δεν θα λύσει το πρόβληµα, αν παράλληλα δεν κάνουµε εµείς αυτό που χρειάζεται. Ας µην έχουµε αυταπάτες λοιπόν και ας µην περιµένουµε πάλι τη λύση από τους άλλους.