Η ΕΚΛΟΓΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ

Είναι φανερό ότι η κοινή γνώμη εξανίσταται για την παραγραφή και το ακαταδίωκτο που εξασφαλίζουν ο διαβόητος νόμος «περί ευθύνης υπουργών» και η αντίστοιχη συνταγματική διάταξη. Να όμως που κάποιοι πιστεύουν ότι κάτι τέτοιο πρέπει να ισχύει και για τους… νομάρχες!

Προκύπτει από τις δηλώσεις τού, υπό έκπτωση πλέον, περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας και τις αντιδράσεις του κόμματος που τον στηρίζει.

Το ιστορικό της υπόθεσης είναι γνωστό. Μία καταδίκη για παράβαση καθήκοντος την εποχήπου ο νυν περιφερειάρχης ήταν νοµάρχης Θεσσαλονίκης επιβεβαιώθηκε καισε δεύτερο βαθµό.

Κατά την ισχύουσα νοµοθεσία αυτό συνεπάγεται ότι τίθεται σε υποχρεωτική αργία µε διοικητική απόφαση (ρεπορτάζ στη σελίδα 18).

Είναι λογικό ότι ο καταδικασθείς προτίθεται να προσφύγει και σε τρίτο βαθµό εκδίκασης της υπόθεσης, υπολογίζοντας να επανέλθει εάν δικαιωθεί.

Είναι όµωςκαταφανώς παράλογη και επικίνδυνη η άποψη του ιδίου και άλλων πουκινούνταιστον ίδιο πολιτικό χώροότι η εκλογή του στην περιφέρεια… αποποινικοποιεί τον πρότερο βίο του.

∆ιότι… «οκαλύτερος κριτής είναιο λαός».

Και είναι απολύτως δοκησίσοφη η θέση της Νέας ∆ηµοκρατίας ότι δεν πρέπει να εφαρµοστείη νοµοθεσίαγια τους περιφερειάρχες– επειδήτο αδίκηµα τελέσθηκε όταν ήταν… νοµάρχης! Αν ίσχυαν αυτοί οι εξωφρενικοί ισχυρισµοί, όποιος τελούσε ένα έγκληµα θα φρόντιζε προτούτελεσιδικήσει να εκλεγεί π.χ.βουλευτής.

Οπότε ηλαϊκή ετυµηγορία θαεξαφάνιζε το αδίκηµά του.

∆εν νοείταικάποιος πουχάνειένα επαγγελµατικό δικαίωµα επειδή κρίθηκε ένοχοςγια ένα αδίκηµα να ισχυρίζεται ότι η ένοχη του δεν ισχύει, εφόσον η πράξη προϋπήρξε τηςαπόκτησης του δικαιώµατος.

Αυτές οι απόψεις αντίκεινται στους δηµοκρατικούς κανόνες.

Παραβιάζουν τη διάκριση των εξουσιών και µετατρέπουν τη λαϊκή επικύρωση µιας υποψηφιότητας για ένα αξίωµα σε πλυντήριο ανοµηµάτων.

Ο καταδικασθείςπεριφερειάρχης δικαιούται να ασκήσει ταένδικα µέσα που τουαποµένουνκαι το κόµµα του να τον συντρέξει σε αυτό.

∆ικαιούταινα θεωρεί ότι αδίκως καταδικάσθηκε και να επιχειρήσει άρση της ποινής του.

Η Πολιτεία όµως πρέπει να προστατεύσει το κύροςτης. Οιαρµόδιεςαρχές πρέπει ναεφαρµόσουν όσα προβλέπει ο νόµος.

Θα ήταν ολέθριο ατόπηµα να γίνει έστω και κατ’ υπόνοια δεκτόότι ηεκλογή οποιουδήποτε σεοποιοδήποτεδηµόσιο αξίωµα συµπαρασύρει καιτις προγενέστερες εκκρεµότητές του µε τη ∆ικαιοσύνη.