Πού ’σαι «µάνα ρέιβερ»;

Πάνε εκείνες οι παλιές καλές εποχές της ελληνικής τουβούλας; Που στα πανελάκια ολκής και στα δελτιάκια ειδήσεων έβγαινε εκείνο το «σούπερ» (η ταµπελίτσα, πώς το λένε) µε τον αθάνατο χαρακτηρισµό – ιδιότητα «µάνα ρέιβερ» στις οθόνες µας;

Στις ηµέρες µας τις χαλεπές το πολύ πολύ να περιοριστούµε στα πανελάκια σε κανένα νεόκοπο χαρακτηρισµό, όπως «φίλος Τόλη Βοσκόπουλου».

Ναι, ναι. Είναι ιδιότητα αυτό. Οπως ένας κυριούλης που τον ρωτούσαν οι φωστήρες των µεσηµεριανάδικων «Τι έχετε να πείτε για την εκποίηση του πατρικού σπιτιού του Τόλη, µε τιµή εκκίνησης 600.000 ευρώ» (όλο µαζί αυτό, απνευστί!) κι εκείνος µες στα αναφιλητά έλεγε «εί… µαι… πολύ συγκι… νη… µπουχου… µέ… νος», µην µπορώντας να µιλήσει ο κακοµοίρης.

Εκείνο που µας έµεινε όµως ήταν η νέα περήφανη ιδιότητα: «φίλος Τόλη».

Φοίβη