Τα λέµε στη νύφη γιατί φοβόµαστε την πεθερά;

Γλαφυρή. Περιγραφική (όπως κάποτε στη «Βαγγελίτσα απ’ τη Ραχούλα») η ηθοποιός Αννα Βαγενά σε επιστολή της προς τον Πρωθυπουργό και τις αρχές του τόπου.

Να την πούµε την αµαρτία: µόλις είδαµε «επιστολή Βαγενά», πήγε το µυαλό κατευθείαν στην γκρίνια για τις επιχορηγήσεις (άλλωστε επί χρόνια πολλά επιχορηγείται η εν λόγω καλλιτέχνις). Ευτυχώς, τελικά είχε να επισηµάνει ως κάτοικος Μεταξουργείου, γλαφυρά, ένα πρόβληµα, που παρά τη µανιώδη αναζήτηση δεν ευρέθη πουθενά στοιχείο που να καταδεικνύει ότι το είχε καταθέσει σε άλλον πρωθυπουργό και κυρίως στον περικαλλή πρώην δήµαρχο Αθηναίων (που… ας όψεται για το πρόβληµα).

Γράφει λοιπόν: «Χτες το βράδυ γύρω στις 8, έφυγα όπως κάθε µέρα από το σπίτι µου, στην οδό Ακαδήµου, για να πάω στο θέατρο, στην Πατησίων.

Βγήκα στην Πειραιώς για να πάρω ταξί. Εκεί, µπροστά στην Πλατεία Κουµουνδούρου, είδα µια κλούβα γεµάτη αστυνοµικούς. Είπα µέσα µου: Μπράβο, πώς το πάθανε; Θυµηθήκανε τη γειτονιά µας;

Η ευχάριστη έκπληξή µου όµως συνεχίστηκε σε όλη τη διαδροµή προς την Οµόνοια. Ούτε ένα “βαποράκι” σε όλο τον δρόµο. Οταν έφτασα δε στην πλατεία, η έκπληξή µου κορυφώθηκε. Η πλατεία “πεντακάθαρη”. Ως διά µαγείας όλοι οι “κολασµένοι” είχαν εξαφανιστεί. Κοίτα, είπα, αποφάσισαν επιτέλους να “δράσουν”. Μπράβο! Οταν θέλουν, µπορούν να είναι αποτελεσµατικοί.

Οταν γύρισα, όµως, και είδα το νυχτερινό δελτίο ειδήσεων, ξαφνικά ξεκαθάρισαν όλα. Είδα, κύριε Πρωθυπουργέ, ότι είχατε έρθει στη γειτονιά µας στο “Σινέ Κεραµεικός”, όπου γινόταν η έναρξη των εργασιών του Πρώτου Συνεδρίου της ∆ηµοκρατικής Αριστεράς. Γι’ αυτό, λοιπόν, η αλλαγή τοπίου. Το “θαύµα”, όµως, δυστυχώς κράτησε µόνο λίγες ώρες.

Από σήµερα, πάλι, οι γειτονιές µας αφηµένες στην κατάντια τους.

Πριν από λίγους µήνες σας είχα ζητήσει να έρθετε να κατοικήσετε κι εσείς και όλοι οι βουλευτές της Α’ Αθηνών και οι δηµοτικοί σύµβουλοι στο κέντρο της Αθήνας. Αν αυτό είναι δύσκολο, ας έρχεστε τουλάχιστον µία φορά την εβδοµάδα, όπως χτες, στην περιοχή µας για να παίρνουµε κι εµείς µια ανάσα».