Ρεκόρ καταπόσεως

Αγαπητή Φοίβη, Ηθελα να ήξερα τι κάνουν αυτοί στο Βιβλίο Γκίνες. Εδώ στην Ελλάδα βουλευτής κατάπιε σε δευτερόλεπτα και εξαφάνισε από την πρόσφατη ιστορία του τόπου µια ολόκληρη οκταετία και δεν έπαθε τίποτα! Πώς δεν πρόσεξαν οι έµπειροι συνεργάτες του Βιβλίου Γκίνες αυτόν τον πρωτάκουστο άθλο;

Είδα τον βουλευτή µε τα µάτια µου, σας λέω, στην τηλεόραση και έχω και µάρτυρες το κοπάδι των χειροκροτητών στην αίθουσα όπου µιλούσε και τις κάµερες! Αναφερόµενος στην ιστορία του ΠΑΣΟΚ, ο βουλευτής εξύµνησε την προσφορά του Ανδρέα Παπανδρέου, πάλι καλά, κατάπιε µε απίστευτη ευκολία την οκταετία του Κ. Σηµίτη για να καταλήξει άνετος και περιχαρής στον σηµερι νό Πρωθυπουργό. Και ούτε µια γουλιά σόδα δεν χρειάστηκε. Ολάκερη οκταετία ήταν αυτή που κατάπιε, όχι παίξε γέλασε! Και καθώς δεν ακούστηκε στην αίθουσα ούτε µια φωνή από την αγέλη να φωνάξει, λέω τώρα εγώ, «Ντροπή», ο βουλευτής µας απόλαυσε το χειροκρότηµα και έτσι ο άθλος του πέρασε στην ιστορία… Εγώ για να είµαι ειλικρινής φοβήθηκα στην αρχή αλλά, ευτυχώς, όλα πήγαν καλά… Ούτε κάποια στοµαχική διαταραχή εκδηλώθηκε ούτε κοκκίνισµα, βρε αδερφέ, από ντροπή ή από το ζόρι στο πρόσωπο του βουλευτή µε την ασθενή µνήµη. Μια χαρά όλα. Στο Βιβλίο Γκίνες βέβαια δεν βλέπω να εντάσσεται, µια και ο άθλος αυτός πέρασε σχεδόν απαρατήρητος χωρίς να έχει τη δηµοσιότητα που όφειλε να έχει.

Οσο για την Ιστορία, αυτή δεν συνηθίζει να καταπίνει ό,τι σηµαντικό στο διάβα της και θα τιµήσει την προσφορά του Κ. Σηµίτη και του ΠΑΣΟΚ. Τότε που η Ευρώπη ήταν ακόµα Ευρώπη των λαών και όχι η Ευρώπη των επιχειρηµατιών και του ∆ΝΤ σήµερα.

Τον κύριο βουλευτή θα τον προσπεράσει, έτσι γίνεται µε την Ιστορία, τι να κάνουµε!

Κρίµα την προσπάθεια δηλαδή, κρίµα τη βαρυστοµαχιά, κρίµα. Γιατί λόγω της αξιοπρέπειας που τον διακρίνει, ο Πρωθυπουργός ούτε καν θα τον ακούσει. ∆εν έχει ανάγκη από τέτοιους τιµητές. Κανένας δεν τους έχει ανάγκη. Μένει στον βουλευτή το κοπάδι µε το θερµό χειροκρότηµα µπροστά σε αυτό το «θαύµα». Αν δεν τους έχει ξεχάσει κιόλας. Βρίσκει κανείς από δαύτους, µπόλικους στην αγορά…

Ας το έχουν υπόψη τους στο µέλλον και άλλοι συνάδελφοί του, γιατί δυο φορές το ίδιο θαύµα δεν γίνεται. Η µπουκιά είναι µεγάλη, λασπώδης και υπάρχει κίνδυνος να κολλήσει στον λαιµό ή να τινάξει στον αέρα το στοµάχι τους και να τρέχουµε…

Ευχαριστώ, Σάσα Βενιέρη, Αθήνα < Οδοστρωτήρας είστε, αγαπητή Σάσα. Αφιερώστε του καλύτερα του ανθρώπου ένα άσµα του πρόσφατα χαµένου Μανώλη Ρασούλη: «Εγώ θα τραγουδάω το τραγούδι / για το µοναχικό λουλούδι… / Οταν εσύ θα λυµαίνεσαι τις φλέβες της φρίκης / και θα βουτάς βαθιά στη λάσπη του χρόνου / Οταν εσύ στου µυαλού τα κελιά θα ανήκεις / και θα ‘σαι ο άφθαστος του ρεκόρ και του φθόνου».