Ενδοσχολική βία

Καβγάδες, ξύλο, εκβιασµοί «αν µιλήσεις, τέλειωσες», ένοχη σιωπή µιας ολόκληρης κοινότητας, της σχολικής. Την «έσπασαν» οι «Πρωταγωνιστές» της περασµένης Κυριακής, ξεδιπλώνοντας ένα πρόβληµα που άλλοι το γνωρίζουν και άλλοι τουποψιάζονται, οι περισσότεροι αρνούνται να το δουν γιατί προτιµούν την ανακουφιστική µυθολογία για τις «αγγελικές» κοινωνίες των νιάτων. «Bullying»αγγλιστί, άγρια πραγµατικότητα των σχολικών προαυλίων ελληνιστί, εκεί όπου το «διαφορετικό» γίνεται αφορµήγια να ξεσπάσει η βία άγουρων ψυχών, που είτε ξεπατικώνουν τις συµπεριφορές των µεγαλύτερων είτε δεν έµαθαν καµιά άλλη µέθοδο επιβίωσης.Οι «Πρωταγωνιστές» αναζήτησαν την πραγµατικότητα µιας βίας που ούτε καινούργια είναι ούτε µόνο ελληνικό φαινόµενο.

Παραµένοντας από την αρχή ώς το τέλος κοντά στα παιδιά, στη σχολική πραγµατικότητα και αναζητώντας τρόπους ανατροπής του κλίµατος τροµοκρατίας. Και δεν είναιούτε η καταστολή ούτε η τιµωρία – άλλωστε απλώς συντηρούν τις αιτίες –αλλά η αυτοπεποίθηση που δίνει η συνεργασία και το χτίσιµο της εµπιστοσύνης των µελών της σχολικής κοινότητας. Ο «θεσµός» της διαµεσολάβησης που έχει καθιερωθεί σε µερικά σχολεία και που θύµατα και θύτες συζητούν µε συµµαθητές τους, οι οµάδες αλληλοϋποστήριξης που δοκιµάζει το 2ο Γυµνά σιο Ασπροπύργου, το τέλος της «ένοχης σιωπής» που προτείνουν οι ψυχολόγοι. Ισως περισσότερο και από όλα αυτά η πραγµατική προσοχή που δικαιούνται τα νιάτα απότην ενήλικη κοινωνία, χωρίς να χρειάζεται να µαϊµουδίσουν τα ελαττώµατά της για να «µπουν στο κάδρο».