ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Οταν οι Γαλλίδες τεµπελιάσουν…
Τότε µπορεί να έχουµε ελπίδες και οι υπόλοιπες γυναίκες του πλανήτη.
Στα «ΝΕΑ» διάβασα, πως είναι στη Γαλλία πολύ της µόδας τα εγχειρίδια που τις καλούν να πάψουν να είναι τόσο τέλειες σε όλα, να χαλαρώσουν και να προβάλουν µια εικόνα πιο ατηµέλητη. Να µην ντύνονται τόσο προσεγµένα. Ισως και να µη µαγειρεύουν κάθε µέρα γαλλική κουζίνα. Να το ρίξουν έξω γενικώς. Αν λοιπόν αρχίσουν οι Γαλλίδες την αντίστροφη µέτρηση από την κορυφή της τελειότητας στην οποία βρίσκονται από άποψη εµφάνισης, µπορεί να συναντηθούν κάπου στη µέση µε τις Αµερικάνες ή τις Γερµανίδες, ή τις Ελληνίδες, για να µην ξεχνιόµαστε, οι οποίες στο µεταξύ θα το έχουν ρίξει στη δουλειά και τη µελέτη µε στόχο να τις φτάσουν.
Πρόκειται για διεθνή εκστρατεία κατά τηςεκλέπτυνσης του ανθρωπίνου είδους, αυτά τα εγχειρίδια εννοώ. Πρόκειται για παραίτηση από την έννοια της προόδου των θηλυκών προτύπων.
Οποιος δεν έχει µπει στο παρισινό µετρό εφτά η ώρα το πρωί, να θαυµάσει τις νεαρές εργαζόµενες σε µαγαζιά ή σε βιοτεχνίες άψογα βαµµένες, υπέροχα κοµψές, τέλειες από την κορφή ώς τα νύχια, την ώρα που οι αρσενικοί τους συνάδελφοι είναι ακόµα µε την τσίµπλα στο µάτι, δεν ξέρει τι θα πει γαλλική κοµψότης. Εκεί µετράει η καλλιέργεια, όχι στην υψηλή ραπτική. Στις υπέροχες νεαρές που σερβίρουν καφέ σε ταχυφαγεία και είναι περιποιηµένες χωρίς να δείχνουν ψεύτικες, κοµψές χωρίς να δείχνουν κρεµάστρες πλούσιων κοµµατιών. Στις φοιτήτριες που είναι µακιγιαρισµένες αλλά φαίνονται αµακιγιάριστες, στις πωλήτριες που είναι πιο αρχοντικές από τις πάµπλουτες πελάτισσές τους. Μα πώς το κάνουν, αναρωτιόµουνα όλα τα χρόνια που σπούδαζα εκεί, πώς το κάνουν, αναρωτιόµασταν όλες οι Ελληνίδες κι ακόµα αναρωτιόµαστε όποτε επισκεπτόµαστε τη Γαλλία, µένοντας έκθαµβες κάθε φορά.
Φαίνεται ότι την ίδια αµηχανία αισθάνονται και άλλοι, γι’ αυτό τώρα προσπαθούν να τις πείσουν να τεµπελιάζουν. Ελπίζω να µην πετύχει το σχέδιο. Οσο κι αν µας κοµπλάρουν οι Γαλλίδες, χρειάζεται να έχει κάτι να θαυµάζει σε αυτόν τον κόσµο κανείς.














