ΜΑΤΙΕΣ Επιµήκυνση

Τη φοβόµουνα τη φετινή 25η Μαρτίου. Φοβόµουναότι, υπήρχε κίνδυνος να µην πάρουµε από τη Μέρκελ και την παρέα της την «επιµήκυνση» και τηµείωση των επιτοκίων. Κι αυτό γιατίµε έχει πιάσει πανικός µεόσα διαβάζω καθηµερινώςστις εφηµερίδες και βλέπω ταβράδια στην τηλεόραση. Τελικά όµωςτα κατάφερε ο Παπανδρέου. Οχι η κυβέρνηση. Αλλά ο Παπανδρέου. Και µέχρις ενός βαθµού, και ο Παπακωνσταντίνου.

Και µιλάω για τον Πρωθυπουργό και τον υπουργό Οικονοµικώνκαι όχι για την κυβέρνηση, γιατί κυβέρνηση δεν υπάρχει. Ή µάλλον υπάρχει, αλλά είναι αφάνταστα χαλαρή, αναποτελεσµατική και κυνηγάει συνεχώς την ουρά της. Αφήνω που, πολλοί υπουργοί δεν θέλουν ούτε καν να βλέπουνο ένας τον άλλον! Ελάχιστοι δουλεύουν. Σκληρά, µάλιστα.Αλλά έτσι, τα προβλήµατα – και είναι πάρα πολλά – δεν λύνονται.

Αυτήν την κυβέρνηση όµως µε αυτά τα στελέχη, δεν την έφτιαξα εγώ. Ο Παπανδρέου την έφτιαξε και εκείνος οφείλει, βλέποντας τις αστοχίες της, να προχωρήσει γρήγορα σε διορθωτικές κινήσεις. Εκτός αν τονέχουν πείσει οι γύρω του ότι όλα πάνε ρολόι. Θα του συνιστούσα να κάνει µια βόλτα στην αγορά, για να διαπιστώσει αν είναι ακριβή ή όχι όσα γράφω. Τα καταφέραµε µε την «επιµήκυνση» κ.λπ. αλλά πρέπει ναβγούµε στην πιάτσα για να µαζέψουµε τα 50 δισ. από την αξιοποίηση τηςδηµόσιας περιουσίας. Πώς θα τα µαζέψουµε;

Εχει γίνει κάποια σοβαρή προεργασία; Και πώς θα αντιµετωπιστούν οι αντιδράσεις εκείνων που θα θιγούν; Υπάρχει στα κυβερνητικά συρτάρια ένα σχέδιο άµεσης δράσης; Κυριακή κοντή γιορτή…

Το Σ∆ΟΕ πάντως φαίνεται πως τα πήγε καλά. Επιασεδεκάδες µεγαλογιατρούς που δήλωναν εισοδήµατα 50.000-60.000 ευρώ, ενώ έχουν µπόλικα εκατοµµύριαστις τράπεζες. Αναµένονται, διαβάζω, ανακοινώσεις. Με συγκεκριµένα στοιχεία και αριθµούς. Να δούµε. Γιατί στην Ελλάδα – Ελλαδάρα µερικές φορές ο Χριστός δεν ανασταίνεται την τρίτη ηµέρα, κατά τις Γραφάς.

Εγραψα «Ελλάδα» και, παρά τα βουνά των σκουπιδιών, η ψυχή µου γέµισε αρώµατα. Σκεφτείτε να ζούσαµε στην Ιαπωνία, µε τοντρόµο της ραδιενέργειας… Σκεφτείτε να ήµασταν Αραβες και οι γειτονιές µας να πνίγονταν στο αίµα… Εξεγέρσεις, η µία µετά την άλλη. «Ανθρωπιστικοί» βοµβαρδισµοί, τανκς, «στρατηγοί και βασιλιάδες», φουκαράδες, ρακένδυτοι και πεινασµένοι στο δραστικό βεληνεκές του Καλάσνικοφ, Κόλαση… Σα να βιάζεται, φέτος,να ‘ρθει η Λαµπρή. Την Παρασκευήπου µας πέρασε, όληη µέρα ήταν γιορτή.

Πρωί ∆οξολογία,µετά παρέλαση, δηλώσεις και εκδηλώσεις για την 25η Μαρτίου, ούτε ένα ιπτάµενο γιαούρτι και το βράδυ οι Γ’ Χαιρετισµοί. Από χτες, «θερινή ώρα». Και σε 27 εικοσιτετράωρα, Πάσχα! «Απρίλη µου, Απρίλη µου ξανθέ και Μάη µυρωδάτε», που τραγουδούσε κάποτε ο Μίκης…