Ο ΓΟΡΔΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ

Το φάντασµα µιας λέξης πλανάται πάνω από την ελληνική οικονοµία: ρευστότητα!

Επιχειρήσεις, καταναλωτές και το τραπεζικό σύστηµα βρίσκονται µπλεγµένοι σε ένα κουβάρι που µοιάζει µε τον γόρδιο δεσµό.

Οι επιχειρηµατίες ζητούν χρηµατοδότηση για να στηρίξουν τις δραστηριότητές τους που φθίνουν λόγω της κρίσης.

Οι πολίτες σπεύδουν στα γκισέ για να ενισχύσουν τους οικογενειακούς σχεδιασµούς για στέγαση και τρέχουσες ανάγκες.

Αλλά οι τράπεζες, συµπιεζόµενες από τη µεταφορά των συνεπειών του δηµοσιονοµικού αδιεξόδου της χώρας στα χαρτοφυλάκιά τους, δηλώνουν αδυναµία να καλύψουν επαρκώς τη ζήτηση χρήµατος.

Αλλωστε και η δική τους ρευστότητα εν µέρει εξαρτάται, µε όλο και πιο αυστηρά κριτήρια, από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Πόσο σοβαρό είναι το θέµα προκύπτει και από τη συζήτηση που έγινε προχθές στο Υπουργικό Συµβούλιο.

Αλλά και από την αναπόφευκτη παρέµβαση της Πολιτείας µε την ανάληψη νέων εγγυήσεων, ύψους τριάντα δισ. ευρώ, υπέρ των τραπεζών. Στο σηµείο αυτό εγείρονται ευλόγως προβληµατισµοί για την όλο και πιο δύσκολη σχέση ανάµεσα στην πραγµατική οικονοµία και το τραπεζικό σύστηµα.

Μια εκδοχή δικαιολογεί τη συντηρητική συµπεριφορά των τραπεζιτών στις χορηγήσεις, επικαλούµενη την ανάγκη να µην οδηγηθούν και οι τράπεζες στην Ελλάδα σε κατάρρευση.

Μια άλλη προκρίνει τη λογική του ρίσκου µε ανοιχτές στρόφιγγες χρηµατοδότησης που θα αιµοδοτούν τον παραγωγικό µηχανισµό και το εµπόριο, ώστε να θεµελιωθούν όροι επιστροφής σε αναπτυξιακή τροχιά.

Ούτε η µια εκδοχή είναι λογικό να επικρατήσει πλήρως, ούτε η άλλη.

Οι τράπεζες ασφαλώς θα πρέπει να διαφυλάξουν τη λειτουργική ικανότητά τους να µην πέσουν στους ύφαλους της κρίσης και να βουλιάξουν.

Αλλά ταυτόχρονα θα πρέπει να εντοπίσουν άµεσα τους δυναµικούς θυλάκους της οικονοµίας (κλάδους, επιχειρήσεις και πολίτες) και να τους ανοίξουν ευρύχωρες γραµµές δανειοδότησης.

Σίγουρα υπάρχει ένας αµαρτωλός κύκλος στην ελληνική οικονοµία για τον οποίο προφανώς οι χορηγήσεις ισοδυναµούν µε επενδυτικό χαρακίρι. Αλλά ταυτόχρονα υπάρχει και ο ενάρετος κύκλος µε σχέδια ανάπτυξης, εξωστρεφείς πρωτοβουλίες και αυτοπεποίθηση και η επένδυση σ’ αυτόν τον κύκλο προεξοφλεί µελλοντικά κέρδη και για τις τράπεζες.

Με ποια κριτήρια θα κάνουν την αξιολόγηση ώστε να κόψουν τον γόρδιο δεσµό για τις βιώσιµες επιχειρήσεις και τις υγιείς δραστηριότητες; Αυτό είναι το πεδίο στο οποίο κάθε τράπεζα θα δείξει πώς αντιλαµβάνεται την αναµέτρησή της µε το µέλλον.