Καλοφτιαγµένη oσκαρική µπούρδα!

Κόβω τον σβέρκο µου. Το πανίσχυρο λόµπι της Σουσάνε Μπίερ κατάφερε και έσπρωξε το «Ισως, αύριο» (Haevnen) και τη ∆ανία στην αγκαλιά του Οσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης παραγωγής. Ελάτε τώρα, κύριοι ακαδηµαϊκοί.
Μπροστά στο «Biutiful», το «Μέσα από τις φλόγες», ακόµα και τον «Κυνόδοντα», αυτό το πράγµα µοιάζει µε καλοφτιαγµένη µπούρδα!

Από το πρώτο λεπτό µια ατελείωτη φλυαρία. Απότο πρώτο λεπτό µια σοβαροφανής αµπελοφιλοσοφία. Ολα τακλισέ µέσα προκειµένου κάθε φέτα του κοινού να ικανοποιηθεί. Και οι νοικοκυραίοι. Καιοι σοσιαλδηµοκράτες. Και οι αριστεροί συνασπισµικοί. Και οι έφηβοι, οι ανήσυχοι επαναστάτες χωρίς αιτία. Φανταστείτε, ο φακός της εξηντάχρονης Σουσάνε Μπίερ σουλατσάρει ανερυθρίαστα από κάποια γωνιά εξαθλίωσης και γενοκτονίας της Αφρικής, περνάει µέσα από νεκροταφεία, περιφέρεται σε δύο κατεστραµµένα σπίτια, φλερτάρει µε την εφηβική, εύθραυστη ψυχολογία, µεγεθύνει την οικογενειακή ανισορροπία και καταλήγει στο γνωστό επιµύθιο, πως για όλα δηλαδή φταίνε η ανεξέλεγκτη βία και οι γονείς. Ολα προσχεδιασµένα και όλα εγκεφαλικά. Με στόχο το Οσκαρ και την παράλληλη αµερικανική αγορά.

Καλόκαρδος και γενναιόδωρος γιατρός από ∆ανία, εγκατεστηµένος σε κάποια τρισάθλια γωνιά της Αφρικής, θεραπεύει ανιδιοτελώς κάθε τραυµατισµένο χωρικό από τις σφαίρες και τις φαλτσέτες ενός κανίβαλου φυλάρχου που αρέσκεται να σκίζει (έτσι ακριβώς) γυναίκες που πρόκειται να γεννήσουν. Αυτή η πρώτη ιστορία. Σε κάποιο νεκροταφείο της ∆ανίας κηδεύεται ηκαρκινοπαθής µητέρα ενός εφήβου µε το όνοµα Κρίστιαν, εγκαταλελειµµένου στην πολυτελή εξοχική κατοικία της γιαγιάς του,από τον πολυάσχολο πατέρα του που διαρκώς λείπει στο Λονδίνο για δουλειές. Αυτή η δεύτερη ιστορία. Ενας δεύτερος, επίσης προβληµατικός έφηβος, ο γιος του φιλεύσπλαχνου γιατρού στην Αφρική, βρίσκει προ στασία από τον πρώτο έφηβο που µέσα του βουρλίζεται από µίσος και από ανεξέλεγκτη βία να σκοτώσει κάθε σκουπίδι της κοινωνίας. Αυτή η τρίτη ιστορία. Τρεις ιστορίες που κουτουλάνε σ’ έναν κύκλο βίας. Οπου οι δύο «κατεστραµµένοι» έφηβοι συναρµολογούν από πυροτεχνήµατα µια αυτοσχέδια βόµβα προκειµένουνα ανατινάξουν το αυτοκίνητο ενός άθλιου τύπου που χαστούκισε τον πατέρα ενός εκ τωνδύο. Και όπου ο κανίβαλος φύλαρχος από την Αφρική, µε κακοφορµισµένο το ένα του πόδι, εκλιπαρεί τη φροντίδα του δανού γιατρού, περικυκλωµένος από εκατοντάδες εξαγριωµένους χωρικούς. Τουτέστιν από τη µια η τυφλή βία πουτροφοδοτείται από κανίβαλους και ερεθίζει τα πλήθη της υποβαθµισµένης Αφρικής. Αυτή η πολιτική διάσταση της σύγχρονης βίας. Από την άλλη η βία που προκύπτει από κατεστραµµένες σχέσεις, κατεστραµµένους γονείς, κατεστραµµένα σπίτια και ως εκ τούτου κατεστραµµένα παιδιά. Τις πταίει; Ο φύλαρχος από τη µια. Οι γονείς από την άλλη. Τι λέτε, καλέ. Αν ήταν τόσο απλό, τότε ο κόσµος θα ήτανθεραπεύσιµος και εξαιρετικά καλός. Το διά ταύτα εντελώς αυτονόητο, φλύαρο και βαρετό. Μια ατελείωτη σειρά από κλισέ. Το κλισέ του καλού λευκού Σαµαρείτη στην Αφρική. Το κλισέ του έφηβου επαναστάτη χωρίς αιτία. Τοκλισέ των καταστρεµµένων σπιτιών της καλοταϊσµένης ∆ύσης. Το κλισέ της βίας. Το κλισέ των νταήδων. Το κλισέ της εγκαταλελειµµένης γυναίκας. Το κλισέ του καρκίνου. Το κλισέ της ψυχανάλυσης ενός Φρόιντ µόνο για τα νήπια. Φλόµωσα από κλισέ. Οπως το οσκαρικό «Hurt Locker» της Κάθριν Μπίγκελοου για τα γενναία Αµερικανάκια που κινδυνεύουν στο Ιράκ, έτσι και το «Ισως, αύριο» της Σουσάνε Μπίερ για τους έφηβους καιτην τυφλή βία. Το είδος τηςσοβαροφανούς µπουρδολογίας δεν έχει τελειωµό. Ούτε στην Ευρώπη ούτε στην Αµερική.

«Ισως, αύριο»

Ισως καλή ιστορία Ισως καλή σκηνοθεσία Ισως, αύριο από τη Σουσάνε Μπίερ µια αληθινή ταινία

Βαθµοί=4

(µε το ζόρι)

Από τα πρωινάδικα στον µηχανόβιο Ντεπαρντιέ

«Πρωινό ξύπνηµα» (Morning Glory). Αµερικανική κοµεντί του Ρότζερ Μίτσελ, όπου µε χαριτωµένο τρόπο αθωώνει τα πρωινάδικα της τηλεόρασης. Μια νεαρή παραγωγός (Ρέιτσελ ΜΑΚΑΝΤΑµς) προσπαθεί να επαναφέρει σε «κυκλοφορία» έναν βετεράνο της πολιτικής δηµοσιογραφίας σε ρόλο µάγειρα οµελέτας και παρουσιαστή κατοικιδίων. Ο Χάρισον Φορντ σε έναν ρόλο ταιριαστό µε την ξινίλα ενός Τζακ Νί κολσον από το «Καλύτερα δεν γίνεται». Βαθµοί=6

{{{ video }}}

«Μαµούθ» (Mammuth).

Ανάποδη και απροσάρµοστη σουρεαλιστική γαλλική κοµεντί, των Μπενουά Ντελεπίν και Γκιστάβ Κερβέρ, µε τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ σε µια από τις καλύτερες ερµηνείες του. Εξηντάρης καλόκαρδος, βρώµικος, αδέκαρος και άστεγος, µε νιονιό µωρού, καβαλάει µια αντίκα «Μαµούθ» του 1973 και αρχίζει να κοπανάει τις πόρτες πρώην αφεντικών του προκειµένου να βρει τα ένσηµα για να εξασφαλίσει τη σύνταξή του. Βαθµοί=7

«Συντροφικότητα» (Kameradschaft). Από τις µεγάλες στιγµές του γερµανικού πολιτικού κινηµατογράφου, γυρισµένη το 1931 από τον Γκέοργκ Βίλχελµ Παµπστ. Οπου το 1906 στη διπλανή µε τα γερµανικά σύνορα γαλλική Κουριέρ, µια στοά γκρεµίζεται παρασύροντας στα ερείπιά της χίλιους ανθρακωρύχους. Μια οµάδα διάσωσης γερµανών ανθρακωρύχων προσπερνάει τις πολεµικές διαχωριστικές γραµµές και σπεύδει προς βοήθεια. Συµβολική πράξη εναντίον Χίτλερ και εθνικοσοσιαλισµού, που δυστυχώς έµεινε σαν ευχή και φαντασία. Βαθµοί=Κλασική Ταινιοθήκη

«Αρης καλεί µαµά» (Mars Νeeds Μoms). Τρισδιάστατο µεταγλωττισµένο animation για µικρά παιδιά. ∆εν το είδα.

{{{ video }}}

Απολαυστικό θρίλερ

Καλοστηµένη παγίδα. Καλοστηµένη συνωµοσία. Καλοστηµένη από τοπρώτο λεπτό αγωνία. Στη θέση σας θαέκοβα εισιτήριο και επί δύο ώρες θα απολάµβανα ένα θρίλερ _ τον «Αγνωστο» (Unknown) _ που δεν διαθέτει ίχνος σοβαροφάνειας και αµπελοφιλοσοφίας.

Ετσι ακριβώς. Και µάλισταδιά χειρός του Ζοµ Κολέτ Σερά από τη Βαρκελώνη. Ενός τριανταεφτάχρονου αίλουρου σκηνοθέτη που έχει καταπιεί και αφοµοιώσει κάθε παραλλαγή της συνταγής που λέγεται θρίλερ χωρίς πλαστικέςαµερικανιές και άλλες θορυβώδεις µακακίες. Μια παραλλαγή ενόςκοκτέιλ δύο στοιχείων. Από τη µια το «Frantic» του Ροµάν Πολάνσκι. Από τηνάλλη ο «Φυγάς» του Αντριου Ντέιβις. Συνδετικός κρίκος και των δύο οΧάρισον Φορντ. Και κοντά σε όλα αυτά µια πρώτης τάξεως αµερικανοευρωπαϊκή συµµαχία. Ευρωπαίος ο σκηνοθέτης. Ευρωπαϊκή η τοποθεσία της δράσης. Βρετανός ο Λίαµ Νίσον. Γερµανίδα η Νταϊάν Κρούγκερ. Γερµανός ο Μπρούνο Γκανς. Αµερικανός ο Φρανκ Λανγκέλα. Ολοι και όλα έδεσαν µια χαρά.

Το στόρι βγάζει µάτια. Πρωτοκλασάτος αµερικανός καθηγητής Βιολογίας (Λίαµ Νίσον), συνοδευόµενος από τηγυναίκα του (Τζένιουαρι Τζόουνς), καταφθάνει στο Βερολίνο. Οµως επειδή ξεχνάει στο αεροδρόµιο τον χαρτοφύλακά του, επιστρέφει µόνος, αλλά στον δρόµο έπειτα από ατύχηµα καταλήγει για τέσσερις µέρες σε νοσοκοµείο. Οταν επιστρέψει στο ξενοδοχείο, ουδείς τον αναγνωρίζει. Ούτε οι συνεργάτες ούτε οι γερµανοί συνάδελφοί του ούτε η γυναίκα του. Απίστευτο. Εσύ ο δρ Μάρτιν Χάρις; Αποκλείεται. Είσαι απατεώνας. Τοχειρότερο; Η γυναίκα τουαγκαλιά µε άλλον άντρα που φέρει το δικό του όνοµα (Εϊνταν Κουίν). Εγώ, λέει εκείνος, είµαι ο πραγµατικός Μάρτιν Χάρις. Αντε τώρα να αποδείξεις πως δεν είσαι ελέφαντας. Μέσα στο αδιέξοδό του και περίπου καταδιωκόµενος από την Αστυνοµία, εκλιπαρεί τη βοήθεια ενός γοητευτικού θηλυκού, µιας λαθροµετανάστριας από Βοσνία µε το όνοµα Τζίνα (Νταϊάν Κρούγκερ). Τι συµβαίνει; Το φινάλε τόσο απρόβλεπτο όσο και ανατρεπτικό!

Καλύτεροι οι δύο δεύτεροι ρόλοι, δηλαδή ΜπρούνοΓκαντζ και Φρανκ Λανγκέλα.∆ιεκπεραιωτική η φίρµα Λίαµ Νίσον.

Νερόβραστο έως λαχταριστό θηλυκό, αλλά πάντα καλή µαθήτρια στον ρόλο της η Νταϊάν Κρούγκερ. Και κάτι απότις καλές λεπτοµέρειες αυτής της παράξενης ιστορίας. Ηατάκα του Μπρούνο Γκαντζ ως πρώην αλλά αµετανόητου πράκτορα της Στάζι: «Από αυτό τον καπνό που τον στρίβαµε και τον τυλίγαµε σε εφηµερίδαπέθαναν περισσσότεροι στη Ρωσία απ’ όσους καθάρισε ο Στάλιν».

{{{ video }}}

«Ο άγνωστος»

Καλογραµµένο σενάριο Καλοσκηνοθετηµένο θρίλερ Απρόβλεπτο φινάλε

Βαθµοί=7

(µια χαρά)

Η γυναικάρα µε τα κόκκινα

Γιατί τώρα, εν έτει 2011,ο χαρισµατικός ΝάιτζελΚόουλ να εξιστορήσει µια θυελλώδη απεργία που έλαβε χώρα το 1966 στο εργοστάσιο της Ford στο Ντάγκεναµ και κατέληξε σε θρίαµβο του θηλυκού προλεταριάτου της Μ. Βρετανίας;

Τα πολιτικά συµπεράσµατα δικά σας. Τα δικά µου επί της κινηµατογραφικής ουσίας. Μιας υποδειγµατικής ανάπλασης εκείνης της εποχής, που θα τη ζήλευε ο Κεν Λόουτς, µε τον συµβολικό τίτλο «Made in Dagenham» που στα ελληνικά παραφράστηκε «Γυναίκες έτοιµες για όλα».

Οπου 187 ράφτρες, µε αρχηγό τη µικροσκοπική Ρίτα Ο’ Γκρέιντι (Σάλι Χόκινς), τολµούν να βγάλουν γλώσσα στην ανδροκρατούµενη Ford και το ανδροκρατούµενο συνδικάτο µε ένα αίτηµα που προκαλεί την αντοχή της ανδροκρατούµενης κοινωνίας: «Γιατί ένας προλετάριος να πληρώνεται µε κριτήριο το πουλί του και όχι την προσφορά του;». Ετσι εγκαταλείπουν τις µηχανέςκαι τα δέρµατα που έραβαν για τα καθίσµα- τα κάθε οχήµατος της Ford. Ετσι διαπλεκόµενοιτου Trade Union τοποθετούν νάρκες. Ετσι πεισµατωµένες εκείνες και µε αίτηµα «ίσηαµοιβή για την ίδια εργασία» αποφασίζουν απεργία διαρκείας. Ετσι κατεβαίνουν τα ρολά της αυτοκινητοβιοµηχανίας. Ετσι παραλίγο τα σπίτια να διαλυθούν από συζύγους που εξ ανάγκης ξεσκατώνουν τα µωρά τους. Ετσι ο Χένρι Φορντ ο δεύτερος παρακαλώ, αρπάζει τηλέφωνο και απειλεί τον Χάρολντ Ουίλσον, τον πρωθυπουργό, «θα κλείσω ταεργοστάσια και σαράντα χιλιάδες άνεργοι εργάτες θα σου κόψουν τον κώλο». Κι έτσι η Μπάρµπαρα Κασλ, η επονοµαζόµενη φλογερή κοκκινοµάλλα υπουργός (Μιράντα Ρίτσαρντσον µε µπόλικα κιλά), µε µια πιρουέτα φιλεργατική, όπως το ΠΑΣΟΚ του 1981, προσκαλεί στο υπουργείο Εσωτερικών τη διάσηµη Ρίτα, τα βρίσκει µαζί της, η Ford υποχωρεί και έκτοτε τα θηλυκά µεροκάµατα περίπου κοντά σ’ αυτά των αρσενικών! Τουτέστιν καλοφτιαγµένο, καλοπαιγµένο, συγκινητικό και διδακτικό.

{{{ video }}}

«Γυναίκες έτοιµες για όλα»

Κοινωνικό και ζουµερό 187 ράφτρες κατεβάζουν τα ρολά της Ford Καλύτερο από «Νόρµα Ρέι»

Βαθµοί=7

(Ladies µε τα όλα τους)