ΜΑΤΙΕΣ Χαµόγελα

Είχα πολύ καιρό να δω τον Πρωθυπουργό και τον υπουργόΟικονοµικών χαµογελαστούς. Αυτές τις µέρες, που τον βλέπω καθηµερινά στην τηλεόραση, γελάει και το µουστάκι του Παπανδρέου. Και ο βλοσυρός Παπακωνσταντίνου δείχνει µε το ύφος του σαν να αισθάνεται ότι σήκωσαναπό πάνωτου ένα βαρύ φορτίο. ∆ικαιολογηµένη, πιστεύω,η ανακούφιση. Τα πράγµατα δεν πήγαιναν καθόλουκαλάώς την παραµονή της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής.

Πήγαιναν τόσο άσχηµα, που επωφελήθηκαν κάποιοι για να διακινήσουν στο ∆ιαδίκτυο την «πληροφορία» ότι πάµε φουλ για χρεοκοπία και επιστρέφουµε στηδραχµή! Παλιά µέθοδος και για τους δηµοσιογρά φους της δικής µου επαγγελµατικής ηλικίας, πολύ γνωστή.

Και τότε _ πάνε πολλά χρόνια _ παραµονές εκλογών, η Ελλάδα είχε γεµίσει απόαφίσες µε τη φωτογραφία µιας δραχµής, που φώναζαν στον κόσµο: «Αυτήη δραχµή είναι δική σου. Μην τους αφήσεις να σου την πάρουν!».

∆εν µε ενδιαφέρει τι πιστεύουν οι πολιτικοί και οι οικονοµικοί αναλυτές, αλλά εγώ ως απλός πολίτης θέλω να πωότι την παραµονή της Συνόδου, στις Βρυξέλλες, φοβόµουν ότι θα βρούµε µπροστά µας ένα αδιαπέραστο τείχος από «όχι». Το περισσότερο πουθα εξασφαλίσουµε, λογάριαζα, είναι να επιµηκυνθεί ο χρόνος αποπληρωµής του χρέουςµας. Επεσα έξω. Οπωςκαι πολλοίάλλοι.

Απόδειξη ότι κάνανε φτερά για τράπεζες του εξωτερικού, εκείνες τις µέρες, εκατοντάδες εκατοµµύρια ευρώ.

Οι κερδοσκόποι και οι «πεµπτοφαλαγγίτες» ψήφισαν «γράµµατα», αλλά το νόµισµα έπεσε «κορόνα»: ο Παπανδρέου γύρισε από την έδρα της Ε.Ε. και µε την επιµήκυνση για 7½ χρόνια και µε µείωση των επιτοκίων κατά µία µονάδα καιµε τη δυνατότητα νέου δανεισµού, στο µέλλον, αν ξεµείνουµε από λεφτά. Φυσικά, όλ’ αυτά δεν έγιναν επειδή είµαστε ωραίοι. Μας έσφιξαν ακόµη πιο πολύ τη θηλιά στον λαιµό. Και µας υποχρέωσαν να µαζέψουµε 50 δισεκατοµµύρια, όπως έχουµε δεσµευθεί ότι θα πράξουµε, µε την αξιοποίηση τµήµατος της δηµόσιας περιουσίας.

Αν δεν είχαµε πάρει αυτό το «πράσινο φως», τώρα θα ήµασταν για τα µπάζα.Αλλά και η Ευρώπη θα αναστατωνόταν. Οι Ευρωπαίοι βάλανε πλάτη για να θωρακίσουν, πρωτίστως, τα δικά τους συµφέροντα. Τα χρήµατα που µας έχουν δανείσει. Και νοµίζω ότι κανείς δεν µπορεί να τους κατηγορήσει για τη στάση τους. Γιατί δεν ξέρω κανέναν που να χαρίζει χρήµατα.

Είτε πολίτης είναι είτε κράτος.