ΟΙ ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ

Να δούµε πρώτα τη µία πλευρά του νοµίσµατος:

n Στις Δηµοκρατίες οι πολίτες δικαιούνται να διαµαρτύρονται ενώπιον των πολιτικών, ακόµη και να τους αποδοκιµάζουν.

Αλλά να δούµε και την άλλη πλευρά του ιδίου νοµίσµατος:

n Περιστατικά σαν αυτά που συνέβησαν στα Καλύβια εις βάρος του αντιπροέδρου της κυβέρνησης ακυρώνουν αυτό το δικαίωµα και αλλοιώνουν τις δηµοκρατικές ελευθερίες.

Οι προπηλακισµοί, η φρασεολογία καταγωγίων και η βία καταργούν τη δηµοκρατική τάξη και µετατρέπουν την πολιτική ζωή σε ζούγκλα. Κάθε πολιτικός έχει το δικό του ύφος δηµόσιας παρουσίας.

Οταν οµιλεί µε αυτό το ύφος, ασκεί δικαίωµά του.

Και φυσικά µένει εκτεθειµένος στο δικαίωµα των άλλων να του απαντήσουν, ενδεχοµένως µε το ίδιο ύφος.

Αλλά σ’ αυτό το δικαίωµα δεν περιλαµβάνονται οι ύβρεις, η εκτόξευση αντικειµένων και οι βιαιότητες εν γένει.

Τέτοιες ενέργειες µόνο ως οιονεί προβοκάτσιες µπορούν να λειτουργήσουν.

Τι θα γινόταν στα Καλύβια αν απέναντι σ’αυτούς πουεπιτέθηκανστον αντιπρόεδρο, κατέβαιναν άλλοι τόσοι, ή και περισσότεροι, ψηφοφόροι του(και έχει αρκετούς στην περιοχή) και οπαδοί του ΠΑΣΟΚ;

Από πότε συνιστά µέθοδο διαµαρτυρίας τέτοιου είδους παρενόχληση σε µια οµάδα βουλευτών που απλώς δειπνούν;

Ποιας ποιότητας είναι η νοοτροπία που οδηγεί σε αυτήν την πρακτική;

Είναι δυνατόν να υπάρχουν κόµµατα που επιχαίρουν µε αυτά τα φαινόµενα;

Ή, ακόµη χειρότερα, να αποδίδουν τις αιτίες τους σε αυτούς που τα… υφίστανται;

Από κυβερνητικής πλευράς η οργάνωση αυτών των επιθέσεων αποδίδεται ευθέως στον ΣΥΡΙΖΑ.

Από την πλευρά αυτού του κόµµατος προβάλλεται άρνηση ανάµειξής του.

Αλλά πουθενά δεν προκύπτει αποδοκιµασία αυτής της συµπεριφοράς.

Λέει ότι δεν την οργανώνει, αλλά δεν την καταδικάζει.

Αντίθετα, στελέχη του προτάσσουν µια θεωρία που υποδηλώνειότι είναι… φυσιολογικές αυτές οιαντιδράσεις, όταν και όπου εµφανίζονται κυβερνητικοί παράγοντες.

Αυτό ισοδυναµεί µε υπόθαλψη.

Δικαιολογεί, εµµέσως πλην σαφώς, την υποκατάσταση της πολιτικής αντιπαράθεσης µε τη βία.

Αλλά κατ’ αυτόν τον τρόπο, η ηγεσία του συγκεκριµένου κόµµατος αναλαµβάνει βαριές ευθύνες.

Ο τραµπουκισµός και η βία δεν συνιστούν εκδήλωση αγωνιστικότητας.

Και οι ακραίες συµπεριφορές είναι απλώς αντιδηµοκρατικές συµπεριφορές.