Οι µάγοι των ψευδαισθήσεων
Στον χώρο της Ακαδηµίας Ταχυδακτυλουργών, στη Ν. Ιωνία, λειτουργεί αίθουσα σεµιναρίων (φωτογραφία) και επισκέψιµο µουσείο µε κοστούµια, τρικ, βιβλία, αφίσες και φωτογραφίες ταχυδακτυλουργών, από το 1840 έως και σήµερα. Η Ακαδηµία είναι πιστοποιηµένη από την Παγκόσµια Οµοσπονδία Ταχυδακτυλουργών (FISM)
«Ξεκίνησα µε ποτήρια γεµάτα κρασί, που τα εµφάνιζα και τα εξαφάνιζα µε διαφορετικούς τρόπους. Σειρά είχαν τα τσιγάρα, τα οποία µεγάλωνα σε µέγεθος και τα εξαφάνιζα. Για φινάλε, έβγαλα ένα µικρό τσιγάρο που το πέταξα ψηλά και αυτοµάτως µεταµορφώθηκε απ’ το πουθενά σε ένα άλλο τεράστιο. Αυτό ως ιδέα άρεσε!».
Παρότι η Ελλάδακινείται σε ρυθµούς … καπνοαπαγόρευσης, τα σχετικά «µαγικά» του δεν εµποδίστηκαν. Τα διαφόρων διαστάσεων τσιγάρα του ξεχώρισαν και εκτός συνόρων! Πρώτος νικητής στα Βαλκανικά Φεστιβάλ Ταχυδακτυλουργίας το 2006 και το 2008, καλύτερος Ελληνας Ταχυδακτυλουργός το 2007 κι από τους καλύτερους σήµερα της γενιάς του, ο 36χρονος µάγος Κριστιάν, δηλαδή ο Χριστόφορος Σαράτσης,βρέθηκε πρόσφατα στο Μπλάκπουλ της Βρετανίας. Μαζί µε τον συνάδελφό του Μαρτίνο έλαβαν µέρος στο 1ο Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Ταχυδακτυλουργίας, που διοργάνωσε η Παγκόσµια Οµοσπονδία Ταχυδακτυλουργών (FISM), µε τησυµµετοχή 140 πιστοποιηµένων µελών σωµατείων από 32 χώρες.
«Και µόνο το γεγονός ότι είχαµε το δικαίωµα ως χώρα να συµµετέχουµε σε µια τόσο σηµαντική διοργάνωση στο εξωτερικό, συνιστάεπιτυχία. Για µένα ήταν σίγουρα µοναδική εµπειρία. Παρόµοια οργάνωση, όλα να δουλεύουν ρολόι, δεν είχα ξαναδεί ούτε στα τηλεοπτικά σόου στα οποία κατά καιρούς µε προσκαλούν. Αµέτρητοι floor managers µάς καθοδηγούσαν συνεχώς στις πρόβες µας. Καθένας µαςσυνεργαζόταν µε ένα ολόκληρο επιτελείο από ηχολήπτες, φωτιστές,µουσικούς, φροντιστές στα καµαρίνια καιένα σωρό άλλους. Προκαταβολικά, είχα να ασχοληθώ ιδιαίτερα µε τα φώτα µου, να συνεννοηθώ πότε ακριβώς θα ανάβουν ή θασβήνουν επί σκηνής, πότεθα ανοιγοκλείνουν οι κουρτίνες της. Επρεπε, δηλαδή, να ρυθµίσουµε άψογα όλη τη σκηνοθεσία γι’ αυτά τα 6.13 λεπτά που θα κρατούσε το νούµερό µου», λέει στα «ΝΕΑ», εµφανώς εντυπωσιασµένος από όσα έζησε.
Πεντέµισι µήνεςπροετοιµαζόταν εντατικά γι’ αυτόν τον διαγωνισµό, µε οκτάωρες καθηµερινέςπρόβες του. «Εκτός από τα χέρια σου, είναι και το µυαλό σου που πρέπει να σκέφτεται ταχύτατα και την παραµικρή λεπτοµέρεια. Και αυτό είναι εξίσου κουραστικό», εξηγεί. Το άγχος του, πάντως, µπορεί να το ελέγξει, τουλάχιστον πριν βγει για το νούµερό του. «Στη διάρκεια αυτής της τελευταίας εµφάνισής µου, µου προέκυψε λιγάκι τρακ. Μολονότι δενέβλεπα και πολλά στο κοινό µε τόσα φώτα πάνω µου, γνώριζα πως ήµουν µπρο στά σε ένα κατάµεστο θέατρο, ενώπιον 3.500 θεατών! Και δεν ήταν κόσµος άσχετος µε την τέχνη µου, αλλά συνάδελφοί µου και λάτρεις της ταχυδακτυλουργίας, άρα απαιτητικοί, όχι ανυποψίαστοι και ευκολόπιστοι συγκεντρωµένοι. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, ειδικά µπροστά στους 17 κριτές που σε βαθµολογούν, πάντοτε έχεις την έννοια µη σου ξεφύγει κάτι. Η ψυχολογία σου είναι περίεργη, γιατί καθεµιά από τις κινήσεις σου είναι εντελώς στην κόψη του ξυραφιού», περιγράφει.
Οπως και να’ χει, στοΜπλάκπουλ και οι δύο έλληνεςσυµµετέχοντες απέσπασαν το δυνατό χειροκρότηµα. «∆εχθήκαµε και πολύ καλές κριτικές, τόσο από κριτές όσο και από ξένους συναδέλφους. Απλώς, γάλλοι και ισπανοί ταχυδακτυλουργοί είχαν, όπως φάνηκε, το κάτι παραπάνω: καινοτοµίες και ευρηµατικότητα στα νούµερά τους, αυτές δηλαδή που τους χάρισανκαι τις τρεις πρώτες θέσεις».
6.13 λεπτά διήρκεσε το νούµερο του Κριστιάν, ο οποίος προετοιµαζόταν επί πεντέµισι µήνες καθηµερινά
«Στην Ελλάδα αρκετοί θεωρούν το θέαµά µας σατανικό»
Μέντορας δεκάδων ταχυδακτυλουργών, ο µάγος Κρίστοφερ, πρόεδρος της Ακαδηµίας Ταχυδακτυλουργών (µε 52 τακτικά µέλη και 250 δόκιµα), παρακολούθησε από κοντά το πρόσφατο ευρωπαϊκό φεστιβάλ στο πλευρό των δύο διαγωνιζοµένων µε τα ελληνικά χρώµατα. «Αυτή τη στιγµή η ταχυδακτυλουργία µας είναι σ’ ένα καλό, µεσαίο επίπεδο, µε ανοδικές όµως κάθε χρόνο τάσεις. Το θέµα είναι να αλλάξει συµπεριφορά στην ψυχαγωγία του το ελληνικό κοινό. Προσωπικά, αγωνίζοµαι από το 1975 να καταλάβει ο κόσµος τι ακριβώς είµαστε: ότι µιλάµε για τέχνη, ότι είµαστε διασκεδαστές που έχουν εξασκηθεί συστηµατικά όχι µόνο στα τρικ, αλλά και στη θεατρική σπουδή. Στην Ελλάδα, ωστόσο, οι πε ρισσότεροι, είτε από άγνοια είτε από προκατάληψη µεσαιωνικών αντιλήψεων, είναι συγκρατηµένοι απέναντι στο θέαµά µας, αρκετοί το θεωρούν και σατανικό! Κι όµως, από αυτή τη δουλειά εγώ κατάφερα και κέρδισα όλα όσα ήθελα: και δεν πείνασα και γύρισα κι όλο τον κόσµο για να µάθω και κατόπιν να δείξω ένα ένα τα κόλπα µου…», αναφέρει στα «ΝΕΑ».
∆ωρεάν µαθήµατα για παιδιά κι ενήλικες διοργανώνει κάθε Σάββατο πρωί η «ακαδηµία ταχυδακτυλουργών» (http://www.a-t.gr, Ν.ίωνία, τηλ. 210 2717028)
«Είναι τέχνη και όχι επάγγελµα…»
Χρυσός νικητής στην κατηγορία της Γενικής Ταχυδακτυλουργίας στο τελευταίο Βαλκανικό Φεστιβάλ Ταχυδακτυλουργίας, το 2010 στη Θεσσαλονίκη, και ο «Martino» εµπλούτισε περαιτέρω, µετη συµµετοχή του στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ, το πλούσιο «µαγικό» βιογραφικό του.
Σε ρόλο… υπουργού Οικονοµικών, διαχειρίστηκε και πάλι µε επιδεξιότητα τα δολάρια, που περνούσαν σε χρόνο ρεκόρ µε µαεστρία από τα δάχτυλά του.«Το όλο concept ήταν να εµφανίζονταιαπό παντού, να πολλαπλασιάζονται, να πέφτουν τριγύρω µου καινα γεµίζουν στο τέλος τη σκηνή! Αυτό ακριβώς, τα κέρµαταπου παράγονται συνεχώς ανάµεσα στα χέρια µου,είναι καιτο πιο δύσκολο, αν και όχι τοπιο θεαµατικό, απ’ όλαόσα συνηθίζω νακάνω επί σκηνής.Εννοείται πως χρειάστηκαν πρόβεςγια χρόνια ολόκληρα, µέχρι να µπορώ να το πετυχαίνω…», αναφέρει.
ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΒΗΜΑΤΑ. Γεννηµένος στην Ουγγαρία το 1972, ο «Μαρτίνο» πήρεεκεί ταπρώτα εφόδια για την τέχνη του. «Σε ηλικία 17 χρονών, συγγενής µουταχυδακτυλουργός προθυµοποιήθηκε να µου δείξει µερικά από τα µυστικά του. Γοητεύτηκα από τα κόλπα του, από τηζωή πουκάνει ένας µάγος κι έτσι διάλεξα να ασχοληθώκι εγώσυστηµατικά. Στη συνέχεια, ταξίδεψα και στη Μέση Ανατολή για εκµάθηση, για δουλειές καινέες εµπειρίες. Καθώς δενυπήρχε κάποιος δίπλα µου όλα αυτά τα χρόνια να µε διδάξει, στηνουσία τα περισσότερα τα ‘χω καταφέρειµόνος µου, µέσα και από τη διαρκή έµπνευση που µουδίνουν φίλοικαι συνάδελφοι…», εξηγεί.
Στην παρούσα φάση, εµφανίζεται σε αθηναϊκό club στου Ζωγράφου, κάθε Σάββατο. Και όχιµόνο. Τις περισσότερες µέρες του µήνα είναι, όπως λέει, «παντού», σε πάρτι για µικρούς ή µεγάλους, σε ψυχαγωγικά events, σε Ελλάδα κι εξωτερικό. «Μπορείς να πεις ότι είµαι επαγγελµατίας, αλλά προσωπικά δενθεωρώ επάγγελµα την ταχυδακτυλουργία. Κι όπωςλέει κι ο λαός ότι «ο καλλιτέχνης πεινάει», έτσι κι εγώ πέρασα και απ’ αυτό το στάδιο. Για την ακρίβεια, στα µάτια τα δικά µου δεν βλέπω ως χόµπι τα µαγικά, αλλά ούτε κι ως δουλειά. Τα θεωρώ τέχνη που χρειάζεταιτην ανάλογη αγάπη, ζήλο κι αφοσίωση. Θέλειεπίσης χρόνο, χρήµα και πολλήπολλή εξάσκηση – γι’ αυτό και δεν προλαβαίνω κάποια άλλη παράλληλη απασχόληση.Από κεικαι πέρα, αυτό που κάνει κάποιον να ξεχωρίζει, είναινα βγάζει κάθε φορά τον εαυτό του. Αυτό είναι και το πιο δύσκολο«τρικ», καθώς πολλοί πέφτουν στην παγίδα της µίµησης…», τονίζει.
Μαγικοί αριθµοί
80 – 160
ευρώ την ώρα φτάνει η µέση αµοιβή ενός ταχυδακτυλουργού για εµφάνισή του σε ψυχαγωγικό event 800 – 3.000
ευρώ κατά µέσο όρο, ανάλογα µε το ύφασµα, στοιχίζει ένα χειροποίητο κοστούµι ταχυδακτυλουργού από λίγα έως και χιλιάδες ευρώ (π.χ. ένα κουτί για… εξαφανίσεις ανθρώπων) κοστίζει στα κατά τόπους magic shops ο εξοπλισµός ενός µάγου














