Ενα ΔΝΤ και για την µπάλα

Στο σεξ, στην πόκα και στο οφσάιντ πρέπει να ξέρεις πότε να τραβηχτείς. Το ίδιο και στιςψηφοφορίες. Στην πρόταση µοµφής εναντίον του Μαρινάκη ο Γόντικας µε τον Βεκρή δεντραβήχτηκαν και τα «κουκιά» επιβεβαίωσαν αυτό που έχεικαταλάβει όλη η Ελλάδα: ότι ο πρόεδρος του Ολυµπιακού παίζει χωρίς αντίπαλο. Επίσης, ότιη Λίγκα είναι ένας συνεταιρισµός επιχειρηµατιών που ο καθένας κοιτάζει την πάρτη του.Πάνε µε τον εκάστοτε ισχυρό και δεν τραβάνε κανένα ζόρι να τους εκπροσωπεί ένας άνθρωπος που τις µονές µέρες τού βγαίνει το οπαδικό τουκαι τις ζυγές ζητάει συγγνώµη. Ακόµη κι αν πιστεύει ότι για τονπροπηλακισµό ποδοσφαιριστών ένα πρόστιµο είναι υπεραρκετή τιµωρία. Αυτοί είναι οι παράγοντες του ποδοσφαίρου µας κι από αυτούς δεν έχουµετίποτα να περιµένουµε. Οπότε, ας δούµε σε ποιους µάς απέµεινε να ελπίζουµε.

n Νικητιάδης Γιώργος, υφυπουργός Πολιτισµού και Τουρισµού αρµόδιος για τον Αθλητισµό. Κρατάει σταχέρια του τον βαρύ οπλισµό της εξουσίας, όµως δεν είναι ο τύπος που θα πατήσει τη σκανδάλη. Αυτό φάνηκε και την ηµέρα που κάλεσε τον Ολυµπιακό και τον Παναθηναϊκό να καθήσουν σε ένα τραπέζι και να ταβρουν. Κάθησαν, πράγµατι.Μόνο που ο Μαρινάκης κάθησε στις 11 το πρωί ενώ ο Γόντικας µε τον Βεκρή στις 2 το µεσηµέρι. Με αυτήν τη λογική, κι εγώ έχω φάει µε τη Ράνια τηςΙορδανίας πέρυσι που επισκέφτηκε την Πύλο. Αν είχα πάει στοεστιατόριο µεσηµέρι και όχι βράδυ, θα καθόµασταν στοίδιο τραπέζι. ∆εν ξέρω αντο κατάλαβε ο υφυπουργόςαλλά µάλλον δεν τον πήραν στασοβαρά – και να σκεφτείτε ότι εκείνη την ηµέρα είχε αγριέψει. Οπότε, αµφιβάλλω κι αν τρόµαξαν µε τις απειλές του:ότι αν δεν βάλουν µυαλό, ο νόµος θα γίνει πιο αυστηρός.

n Μπιτσαξής Παναγιώτης, γενικός γραµµατέας Αθλητισµού. Από τις σπόντες που πετάει κάθε λίγο και λιγάκι φαίνε ται να πιστεύει πως όλα τα προβλήµατα του ποδοσφαίρου θα λυθούν µε κάποιον µαγικό τρόπο, αν το πρωτάθληµα δεντο διοργανώνει η Σούπερ Λίγκα αλλά η ΕΠΟ.Να το κοιτάξει, διότι αγγίζει τα όρια της εµµονής. Επιπλέον, απορώ τι είναι αυτό που τον κάνει να πιστεύει ότι η Οµοσπονδία θα τα καταφέρει καλύτερα. Τα έχει πάει τόσο καλά στα «κοµµάτια» στα οποία ήδη εµπλέκεται – τη ∆ιαιτησία και την Αθλητική ∆ικαιοσύνη – ώστε θα πρέπει να της εµπιστευτούµε όλο το«πακέτο» µε κλειστά µάτια;

n Πιλάβιος Σοφοκλής. Αν δεν ήταν πρόεδρος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Οµοσπονδίας, θα µπορούσε να είναι…χάπι.

Ηρεµιστικό. Στο ∆.Σ. της ΕΠΟ, αµέσως µετά τα αίσχη στο «Καραϊσκάκη», αντί να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι και ναπάρει πρωτοβουλίες, προσπαθούσε να ηρεµήσει τον Μαρινάκη που τα ‘χωνε στονΒεκρή και στην Οµοσπονδία (της οποίας ο πρώτος τυγχάνει και αντιπρόεδρος). Οταν ήρθεη ώρα να πει κάτι, εντόπισετην καρδιά του προβλήµατος: εξήγγειλε ότι θα απαγορευτούν τα βεγγαλικά, τα οποία µια και το ‘φερε η κουβέντα δεν επιτρέπονται εδώ και χρόνια στα γήπεδα.

Για όποιον θέλει πραγµατικά να κάνει δουλειά, η λύση είναι απλή – και διπλή: Πρώτον, πετάει στα σκουπίδια τον ελληνικό κανονισµό που διακρίνει τα επεισόδια σε «µεµονωµένα», «εκτεταµένα», «ευρείας κλίµακας» ή… «καλά τους κάνατε» (ώστε να µην µπορεί κανείς να βρει άκρη) και καθιερώνει τον Πειθαρχικό Κώδικα της UEFA και στις ελληνικές διοργανώσεις. ∆εύτερον, φέρνει στην Ελλάδα ανθρώπους της UEFA να τον εφαρµόσουν. Κάτι σαν ένα ∆ΝΤ στο ποδόσφαιρο, δηλαδή. Και τότε να δούµε ανθα βρεθούν δικαστές που θα συζητάνε αν το ποτήρι που χτύπησε τον παίκτη ήταν του νερού, του κρασιού ή κολονάτο, δικηγόροι που θα λένε ότι το ξύλο δεν κράτησε πολύ, µάρτυρες που τα 800 άτοµα τα βγάζουν στο µέτρηµα 15, σεκιουριτάδες που θα δέρνουνε ή ball boys που ο µικρότερος είναι 30 ετών, 130 κιλά και η δεύτερη δουλειάτου είναι πόρτα σε νυχτερινά κέντρα.
Εχει φάση

ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ οι παλαιότεροι και να µαθαίνουν οι νέοι: Νοέµβρη του ’98 χάζευα µια βιτρίνα, Σταδίου και Χρ. Λαδά γωνία. Μερικές ηµέρες νωρίτερα είχε διακοπεί (στο 83’) ένα ντέρµπι ΠΑΟΚ – Ολυµπιακού έπειτα από σοβαρά επεισόδια οπαδών των γηπεδούχων και τον τραυµατισµό του επόπτη. Η υπόθεση εκκρεµούσε στην αθλητική ∆ικαιοσύνη.

«ΤΙ ΒΛΕΠΕΙΣ να γίνεται µε το ντέρµπι;», µε ρώτησε µια γνώριµη φωνή. Γύρισα και είδα έναν φίλο µου, έγκριτο νοµικό και «άρρωστο» γαύρο, που πριν γίνει πολιτικός είχε ασχοληθεί και µε αθλητικές υποθέσεις.

«ΤΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ;», του απάντησα. «Αν ο ΠΑΟΚ αποδείξει ότι ο τραυµατισµός του επόπτη ήταν µαϊµού (όπως ισχυριζόταν), το παιχνίδι θα επαναληφθεί. Αν όχι, θα το χάσει στα χαρτιά και θα τιµωρηθεί µε αφαίρεση βαθµών».

«ΥΠΑΡΧΕΙ και µία τρίτη περίπτωση», µου είπε.

«Να κατακυρωθεί το 2-1 υπέρ του Ολυµπιακού (αυτό ήταν το σκορ την ώρα της διακοπής) και να µην τιµωρηθεί ο ΠΑΟΚ». «Και πώς θα γίνει αυτό;», τον ρώτησα. Μου απάντησε µε ένα αινιγµατικό χαµόγελο και χαιρέτησε. ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ αργότερα, η απόφαση έλυσε όλες µου τις απορίες. Ο αθλητικός δικαστής έκρινε ότι το µατς δεν είχε διακοπεί αλλά είχε λήξει κανονικά (στο 83’)! Βρέθηκαν µάρτυρες που πήραν όρκο ότι όλη η Ελλάδα δεν είχε καταλάβει καλά. Ανάµεσά τους και ο νοµάρχης Θεσσαλονίκης.


Λεξικό

Ελλειψη επιείκειας. Τήρηση χωρίς παρεκκλίσεις. Σαφήνεια και ακρίβεια.

Η κουβέντα για την ανάγκη αυστηροποίησης – τι λέξη! – του Πειθαρχικού Κώδικα στο ποδόσφαιρο, που ήρθε πάλι στη µόδα µετά τα γεγονότα στο «Καραϊσκάκη», µου θύµισε ένα παλιό ανέκδοτο µε τρεις Σκωτσέζους, που πήγαν στον δήµαρχο της µικρής τους πόλης να διαµαρτυρηθούν για την απόφασή του να µειώσει τις τιµές των εισιτηρίων στις συγκοινωνίες.

«Μα, δεν τις αυξάνω τις τιµές, τις µειώνω», απόρησε ο δήµαρχος. «Ναι, αλλά εµείς δεν χρησιµοποιούµε λεωφορείο, πάµε µε τα πόδια.

Ετσι, ενώ πριν κερδίζαµε 90 πένες, τώρα που φτήνυναν τα εισιτήρια θα κερδίζουµε µόνο 60», απάντησαν εκείνοι. Αν το διαβάσουµε ανάποδα, όλοι αυτοί που κάνουν τις παλιοδουλειές τους στα γήπεδα χωρίς – συνήθως – να έχουν καµία επίπτωση, θα χρωστάνε µεγάλη χάρη στον νοµοθέτη που θα αυξήσει τις ποινές. ∆ιότι πάλι θα µένουν ατιµώρητοι, αλλά θα έχουν γλιτώσει από µεγαλύτερες τιµωρίες. Η συζήτηση για τις τιµές των εισιτηρίων έχει νόηµα µόνο αν στο λεωφορείο υπάρχουν επιβάτες.