Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ

Σε περιόδους εθνικής αβεβαιότητας, όπωςαυτήπουδιανύουµε,το πρώτο που αναµένουν οιπολίτες από το πολιτικό σύστηµα είναι να παίρνει αποφάσεις.

Πρακτικά αυτό σηµαίνει να βρίσκεται σε εσωτερικό διάλογο και να ανταλλάσσει ιδέες και προτάσεις.

Ο καθένας από τη θέση του και στο πλαίσιο του ρόλου του.

Οι διαχωρισµοί που αυτονόητα υπάρχουν ανάµεσα στις πολιτικές δυνάµεις δεν συνιστούν δικαιολογία για να µην υπάρχει επικοινωνία µεταξύ τους.

Ιδίως όταν η πολυπλοκότητα των προβληµάτων υπερβαίνει τις δυνάµεις του κόµµατος που βρίσκεται στην εξουσία.

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση υποτιµούσε έως τώρα την αναγκαιότητα τηςαναζήτησης πεδίου για ευρύτερες συγκλίσεις πριν ασκήσει το συνταγµατικό της δικαίωµα να αποφασίζει.

Παρ’ότι στις διακηρύξεις της υπάρχει η συναίνεση, στην πράξη συνέβαινε συχνά πρώτα να παίρνει τις αποφάσεις της και µετά να απευθύνεται στις άλλες πολιτικές δυνάµεις.

Αλλά αυτή η κριτική αφορά το παρελθόν. Ενδεχοµένως και τον ιστορικό του µέλλοντος. Αυτή την ώρα η προσοχή όλων εστιάζεται στο παρόν και στις µεσοπρόθεσµες προοπτικές της χώρας.

Η τελική έκβαση της εσωτερικής συνεννόησης για το πακέτο των προβληµάτων που µένουν ανοιχτά για την ελληνική οικονοµία εκ των πραγµάτων διέρχεται από τις συναντήσεις της προσεχούς Τρίτης.

Από όσα θα διαµειφθούνανάµεσα στον Πρωθυπουργό και τους πολιτικούς αρχηγούς θα κριθεί η συλλογική ικανότητα της χώρας να κάνει τις καλύτερες δυνατές κινήσεις στο ευρωπαϊκό πλαίσιο καιστην ευρύτερη διεθνή σκακιέρα.

Αυτό σηµαίνει ότι όλοι πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους – οένας απέναντι στον άλλον και όλοι µαζίαπέναντι στον ελληνικό λαό.

Η κυβέρνηση πρέπεινα ανοίξει πλήρωςταχαρτιάτηςκαινα µιλήσει µε ειλικρίνεια στα κόµµατα. Και η αντιπολίτευση να σταθµίσει τα πραγµατικά δεδοµένα και τα γενικά συµφέροντα της χώρας.

Να παραµερίσει τις επιµέρους κοµµατικές επιδιώξεις, που δείχνουν εύκολες αυτή την περίοδο των δύσκολων αποφάσεων.

Ολοι πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι η θετική κρίση τόσο για την κυβέρνηση όσο και για την αντιπολίτευση δεν εξαρτάται από το κοµµατικό όφελος τη στιγµή της κρίσης. Εξαρτάται από τη συµβολή στην υπέρβασή της.