«Αναζητούµε πρότυπα κατά της αδικίας»

Μετά το πρώτο µισάωρο της παράστασης η ατµόσφαιρα είναι σαφώς πιο ήρεµη. Τα βλέµµατα είναι καρφωµένα στους ηθοποιούς και οι µαθητές δείχνουν περισσότερο απορροφηµένοι από ποτέ. Οι περισσότεροι τουλάχιστον γιατί δεν λείπουν και αυτοί που γελούν µε την πρώτη ευκαιρία, που σκουντούν τον διπλανό τους από βαρεµάρα ή που «τη σκάνε» δήθεν για λίγο από την αίθουσα. Με αυτούς, όπως είναι φυσικό, δεν καταφέραµε να µιλήσουµε αφού ήταν οι πρώτοι που ξεπήδησαν στην αυλή αναζητώντας τη χαµένη «ελευθερία» τους. «Για κάποιους η παράσταση ήταν µια καλή ευκαιρία για να χάσουν λίγες ώρες µάθηµα» µε διαβεβαιώνει ο Γιάννης, µαθητής της Γ’ Λυκείου, που επικροτεί την επιλογή του Εθνικού να ανεβάσει την Αντιγόνη.

«Ταυτιζόµαστε µαζί της.

Γίνεται πρότυπο για να αγωνιζόµαστε και να προχωράµε µπροστά.

Είναι βλέπεις και η κατάσταση τελευταία που µας κάνει να αναζητούµε πρότυπα κατά της αδικίας…».

Ενθουσιασµένη όµως είναι και η Αγγελική από τη Θεωρητική της Β’ Λυκείου. Μου λέει µάλιστα µε ειλικρίνεια πως η παράσταση τη βοήθησε να µπει στο πνεύµα της τραγωδίας αφού υπήρχαν σηµεία στο βιβλίο που δεν είχε πολυκαταλάβει. «Στην αρχή νόµιζα ότι θα κάναµε µόνο χαβαλέ.

Στην πραγµατικότητα όµως ήταν καλύτερο από αυτό που περίµενα και σαφώς πιο δηµιουργικό από το να ήµασταν στην τάξη και να κάναµε µάθηµα. Με µόνο πέντε ευρώ είδαµε µια παράσταση µε καλούς ηθοποιούς που θα µας βοηθήσει να θυµόµαστε πράγµατα και στις τελικές εξετάσεις. Να µας ξανάρθετε!».