Νανουρίσµατα

Λένε (Μπρικνέρ) πως δύο µεγάλες µορφές ανακάλυψε ο 20ός αιώνας, του «επαγγελµατία επαναστάτη» και του «επαγγελµατία ψυχαγωγού». Ο πρώτος βρίσκεται ήδη στη «γωνία» µιας κοινωνίας που διαπίστωσε ότι οι υποσχέσεις περί δικαιοσύνης κατέληξαν σε εφιάλτη. Ο δεύτερος φαίνεται πως πέτυχε την απεριόριστη βασιλεία.

Γιατί µπορεί οι εποχές να αλλάζουν, µπορεί οι ανάγκες να βαθαίνουν, µπορεί οι καταναλωτές της διασκέδασης να νοµίζουν ότι ωριµάζουν, βρίσκονται όµως πάντα να καταναλώνουν τα ίδια ακριβώς «προϊόντα».

Τι είπε η Μανωλίδου συνοδευόµενη σε σοουµπιζνεζικό γκαλά από τον σύζυγό της; Ποια δίαιτα έκανε και έχασε πέντε κιλά; Τι θα κάνει στην τηλεόραση η Πρεζεράκου – που παρεµπιπτόντως δεν είχε κάνει και τίποτε άλλο από το να χορέψει στο «Dancing with the stars» –, η Μενεγάκη τρώει µε τον ερωτικό της σύντροφο, η Μενεγάκη στις κούνιες µε τον ερωτικό της σύντροφο, α, ναι, και το καινούργιο κουτσοµπολίστικο κοσκινάκι, το ζεύγος Σκορδαλιαγκαίων, τι λέει, πώς το λέει, µήπως ο εις ζηλεύει τον άλλον κ.λπ. Στην ανάγκη ξεθάβονται αλλοτινά σουξέ των παλιών µεσηµεριανάδικων, π.χ. η συγκινητική ιστορία του Μπίλι Μπο, η διαµάχη για τη «βίλα της Μυκόνου» και άλλα παρόµοια.

Ο ίδιος πάντα βαλτώδης, κουτσοµπολίστικος πολτός αναδεύεται ράθυµα από το τηλεοπτικό σύµπαν σαν να µην έχει αλλάξει τίποτα, σαν να παραµένουν οι ζωές των ανθρώπων βουλιαγµένες στην πλήξη της ψευδοευµάρειας του χθες.