«Στην Πλατεία Βικτωρίας δεν υπάρχουν πια ούτε παιδιά»

Η συνάντησή µας έγινε στον  δρόµο. Κοντά στο σηµείο  όπου δέχτηκε την επίθεση.  Τον πέτυχα να γυρνάει από το  σούπερ µάρκετ. Τρία γειτονόπουλα τον γέµισαν µε χαµόγελα. «Παιδιά Αλβανών που  έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα»,  µου εξηγεί. Ανταλλάξαµε νοερές χειραψίες. Λίγο πριν, η  Πλατεία Βικτωρίας µε φόβισε.  200-300 άντρες όρθιοι συζητούσαν έντονα µεταξύ τους.  Στο βλέµµα τους δεν διέκρινα  τίποτε γνώριµο. Και αυτοί έριχναν εχθρικές µατιές προς τον  δρόµο. Στα αυτοκίνητα, τα  µηχανάκια, τους περαστικούς.