Απ’ την Κική και την Κοκό ποια να διαλέξω;

Χωρίς τις καρναβαλικές χλιδές παλαιών γιουροβιζιονικών εποχών έγινε η επίσηµη έναρξη των ετήσιων εορτασµών µε ΕΡΤΙΚΉ απλότητα.

Προβλέπεται δύσκολη η γιουροβιζιονική επιλογή, τουλάχιστον ανάµεσα σεδυο εκ των ασµάτων. Πάντως και ταέξι, που ρίχτηκανστη µάχη της ιντερνετικής ψηφοφορίας εσπευσµένως από την ΕΡΤ το βράδυ της Τρίτης για να αποφευχθούν οι επικίνδυνες για αποκλεισµό διαρροές, παραµένουν «συνταγές». Γιατί ούτε η ζεϊµπεκιά, που είναι αλήθεια ότι πρώτη φορά τη στέλνουµε στο γιουροβιζιονικό πανηγύρι µε περιτύλιγµα ολίγον χιπ – χοπ για να µην πέσει βαριά τόση αρρενωπή ελληνοπρέπεια στο άµαθο κοινό των γιουροβιζιονισµένων, ούτε τα ροκάκια και οι µπαλάντες διεκδικούν εύσηµα πρωτοτυπίας.

Η βραδιά της παρουσίασης απλή, µε τη Λένα Αρώνη να υποδέχεται µετά την προβολή κάθε τραγουδιού τους συντελεστές σε έναν καναπέ χλιδάτου κιτς, ταιριαστού στη γιουροβιζιονική ατµόσφαιρα. Πλην όµως κάπως στενόχωρου για τις πολυπληθείς οµάδες που βολεύοντανσε καρέκλες στριµωχτά όσοι περίσσευαν και κοντά κοντά για να χωρέσουν στο πλάνο, δίνοντας µια αίσθηση σκηνοθετικής προχειρότητας.

Πρώτο συµπέρασµα, πάντως, ότι ο διαγωνισµός παίρνει τις διαστάσεις που του αρµόζουν, χωρίς εκείνες τις απευθείας αναθέσεις οι οποίες προσέδιδαν µια εθνική βαρύτητα,που δεν την αντέχει η γιουροβιζιονοπανήγυρις, αλλά δεν έχει τι να την κάνει ούτε η µουσική βιοµηχανία. Απλώς γελοιοποιούµαστε. Και µόνο η κουτσοµπολίστικη τηλεόραση έστηνε πανηγύρια. Το ίδιο κάνει και πάλι.

Οσο για τους διαγωνιζόµενους, µια χούφτα νέοι που αναζητούν τη µουσική τους τύχη µε τηλεοπτικές µεθόδους, η εµπειρία δείχνει ότιδεν είναι και η πλέον πρόσφορη µέθοδος. Καλά τραγούδια χρειάζονται. Και η γιουροβιζιονική «αγορά» δεν διαθέτει τέτοια εξ ορισµού.

n Θλιβερό το ξεκατίνιασµαέτσι κι αλλιώς, πόσω µάλλον όταν είναι όψιµο, σαν αυτό του συµπαθούς κατά τα λοιπά µουσικού δηµιουργού Αντώνη Βαρδή, που σε τηλεοπτική του συνέντευξη θυµήθηκε διαφορές του µε τον Ανδρέα Μικρούτσικο και ξεσπάθωσε. Χάρηκα, είπε, όταν έµαθα ότι δεν βρίσκει δουλειά, γιατί τότε που ήταν στα πάνω του έπαιρνε το µικρόφωνο και έβριζε. Είχε βρίσει και τον ίδιο. Τότε στα αλήστου µνήµης µικρουτσίκεια «Fame story»,όταν ο παρουσιαστής Μικρούτσικος προκαλούσε τέτοιαανταλλαγή µπουγαδόνερων χάριν της τηλεθέασης, που οι κόντρες Θεοφάνους – Μουρατίδη µοιάζουν σαλονάτες αβροφροσύνες.

Είχε λόγο να τα θυµηθεί; Αβυσσος η ψυχή. Αλλά πάνω σε αυτή στήνουν χορούς τα κουτσοµπολίστικα πάνελ. ∆ιχάστηκαν. Οι µισοί να λένε µπράβο στην ειλικρίνεια του Βαρδή και οι άλλοι µισοί ότι έσφαλε.

Η τηλεόραση της κατινιάς βρήκε µαλλί να ξάνει, πάνω που τηςείχαν τελειώσει οι κόντρες. Και η ατµόσφαιρα υψηλού τηλεοπτικού πολιτισµού πήρε τα πάνω της. Αρχισε το σκάλισµα της προσωπικής ζωής του Βαρδή. Να µη µείνει ανεκµετάλλευτο το κελεπούρι. Κι όµως, έβαλε φρένο στον κοχλασµό της κουτσοµπολίστικης κατσαρόλας η συµπεριφορά της παλιάς συντρόφου του Αντώνη Βαρδή, της Χριστίνας Μαραγκόζη. Χωρισµένοι οι δυο τους χρόνια τώρα, αλλά τα «λαγωνικά» της κουτσοµπόλικης τηλεγαστριµαργίας σκέφτηκαν ότι µπορεί να έβγαζαννέο λαγό. Μήπως είχε ράµµατα και εκείνη για τον πρώην της και το γαϊτανάκι να συνεχιζόταν για µερικά πάνελ ακόµη. Αρνήθηκε όµως να πει οτιδήποτε. Και κέρδισε αµέσως τον σεβασµό. Τουλάχιστον του πάνελ της «Πρωινής Μελέτης» που «ξέθαψε» αυτή την παλιά ερωτική ιστορία. Αλλά ουδείς τη συνέχισε, ουδείς επέµεινε. Μπήκε τελεία. Υποδειγµατική συµπεριφορά και απόδειξη ότι όποιος πραγµατικά το επιθυµεί βάζει όρια στην τηλεόραση, της αρνείται να µπει στη ζωή του και την κρατάµακριά. Ολα τα υπόλοιπα περί«κυνηγητού της κάµερας» µετο ζόρι είναιγια κατανάλωση από αφελείς.

n Σπαρταριστό το σχόλιο από την παρέα του Φώτη και της Μαρίας για το κυνηγητό του καναλιού τους στη Μενεγάκη. Εµπνευστής ο Γιάννης Πουλόπουλος που έθεσε την ερώτηση «πόσες µπουκιές έφαγε ηΕλένη;» και µετά πήρε µαρκαδόρο και άρχισε τους υπολογισµούς, τόσα κοµµάτια η µερίδα τα καλαµαράκια, τόσα τα θαλασσινά, µέχρι που κατέληξε ότι 27 ήταν οι µπουκιές της πρωινατζούς. Ή αλλιώς η τέχνη τού να κοπανάς αέρα µέχριπλήρους καταπόνησης.