ΜΑΤΙΕΣ Αλλο Δίκαιο

Οι αναγνώστεςαυτής τηςστήλης γνωρίζουνπολύ καλά ότι από την πρώτη µέρα που άρχισε να γίνεται κουβέντα για Εξεταστικές, «κάθαρση» καιάλλα τέτοια, γελούσα… θορυβωδώς και έλεγα ότι κανένας πολιτικός δεν πρόκειται να πάει µέσα για το Βατοπέδι ή τη Siemens. ∆εν παρίστανα τον «ξερόλα». Εβαζα, απλώς, τα πράγµατα κάτω και έβλεπα ότι τα αδικήµατα, για τα οποία εκατηγορούντο πρώηνυπουργοί, ήτανπαραγεγραµµένα. Αρα, οι δικαστές δεν µπορούσαν να κάνουν τίποτα.

Θα το ξαναπώ, αν και όλοι οι πολίτες απότην πολύχρονη πείρα τους το έχουν πια οριστικά – φαντάζοµαι – εµπεδώσει: κανένας πολιτικός δεν πρόκειται να συρθεί στα δικαστήρια και να λογοδοτήσει όσο υπάρχει το παρόν Σύνταγµα και ισχύει ο τωρινός νόµος περί ευθύνης υπουργών. Μην το κουράζουµε περισσότερο: έχουµε φτάσει στο σηµείο να ασχολείται η Βουλή µε απλές παραβάσεις του ΚΟΚ από κάποιονβουλευτή και,εν τούτοις, η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων του να µηνψηφίζει άρση της ασυλίας του!

Ο λαός το λέει εδώ και αιώνες: κόρακας κοράκου µάτιδεν βγάζει! Το ίδιο ισχύει καιγια τους πολιτικούς. Οταν έρθει ηκρίσιµη ώρα τηςαπόφασης παίρνουν το µέρος του κατηγορουµένου. Είναι το άλλο ∆ίκαιο. Της «Συντεχνίας»! Σκέφτεται ο καθένας ότι «αύριο γυρίζουν τα πράγµατα. Μπορεί να είµαι εγώ κατηγορούµενος. Ας δέσω, λοιπόν, τον γάιδαρό µου ψηφίζοντας αρνητικά…».

Τέρµα, λοιπόν, ηδιερεύνησητυχόν ποινικώνευθυνώνεις βάρος τριών υπουργών τηςΝ.∆., µε απόφαση του ∆ικαστικού Συµβουλίου για το Βατοπέδι. Απόφαση, που θεωρείται ως «δεδικασµένο», για τα σκάνδαλα της Siemens και τωνδοµηµένωνοµολόγων!Ενώ αν είσαι υδραυλικός, ας πούµε, ή ηλεκτρολόγος της γειτονιάς,µε τον υπό ψήφιση φορολογικό νόµο αν χρωστάς 1.000 ευρώ στην Εφορία σε χώνουν µέσα ή το… έγκληµά σου σε καταδιώκει εφ’ όρου ζωής!(Ενώ αν έχειςσκοτώσει άνθρωπο, επέρχεταιπαραγραφή σε 15 – αν θυµάµαι καλά – χρόνια!).

Πάντως –και αυτόπρέπει νατο λέµε κάθε φορά – σ’αυτούς τουςπολιτικούς τηςµεταπολίτευσης χρωστάµε σε µεγάλο βαθµό καιτην ανέµελη δηµοκρατία που ζούµε επί 37 ολόκληρα χρόνια, πράγµα που δεν είχεσυµβεί ποτέκατά το παρελθόν. Κινήµατα, δικτατορίες, φυλακίσεις, εκτελέσεις, εξορίες, δολοφονίες δηµοσιογράφων (Καβαφάκης), κλείσιµο εφηµερίδων, καλπονοθευτικά εκλογικά συστήµατα, βία– απ’ όλα είχε ο µπαξές. Τα τελευταία 37 χρόνια, όµως, η χώρα ηρέµησε.Τα κόµµαταδιαδέχονται το ένατο άλλο στηνεξουσία, τα δέντρα δεν ψηφίζουν, ο χωροφύλακας δεν κάνει κουµάντο.

Και πρέπει να λέµε και τα καλά, γιατί εξαιτίας της οικονοµικής κρίσης και των σκανδάλων, της ατιµωρησίας πολλών ενόχων κ.λπ.,ο λαός έχει φτάσει στο «αµήν». Και όπου βλέπει πολιτικό, του επιτίθεται φραστικά, το λιγότερο. Αλλά αυτό δεν είναι λύση για κανένα πρόβληµα. Και µας πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Ας το καταλάβουµε.